به گزارش خبرگزاری تسنیم از شاهرود،چهل و پنجمین روز اقتدار جمهوری اسلامی، صبح سهشنبه در شاهرود حالوهوای دیگری داشت؛ خیابانهای اطراف مدرسه قلعه محل برگزاری یادواره شهدای روحانی کمکم از جمعیتی پر میشد که با چهرههایی آرام اما مصمم، برای گرامیداشت یاد مردانی آمده بودند که از پشت منبر تا خط مقدم سنگر، مسیر ایستادگی را امضا کرده بودند.
محوطه مراسم آذینبندی سادهای داشت؛ پرچمهای مزین به نام شهدا، عکسهای جوانانی که امروز اسطورههای شهرشاناند، و صدای نوای زیارت عاشورا که آرام بر فضا مینشست، حالتی معنوی ایجاد کرده بود؛ ترکیبی از سوگواری، افتخار و یادآوری.
خانوادههای شهدا نخستین کسانی بودند که وارد سالن شدند؛ مادرانی که در نگاهشان صبر رسوب کرده بود و پدرانی که قامتشان در سالها دلتنگی، هنوز محکم مینمود. در کنار آنان، روحانیون، جمعی از جوانان بسیجی، دانشجویان، کسبه، کارگران و زنان خانهدار، همه در کنار هم نشسته بودند و تضاد و تفاوتی میانشان نبود؛ گویی روح مراسم همه را به یک جنس بدل کرده بود.
یکی از حاضران، مردی حدوداً 60 ساله با شال سیاه، وقتی از او درباره دلیل حضورش پرسیدم، گفت: این مراسم فقط یادبود نیست؛ مرور یک راهه. شهدا به ما یاد دادند وقتی زمانه سخت میشه، باید انتخاب درست کرد. نیومدم فقط احترام کنم؛ اومدم یادم نره.
با شروع رسمی برنامه، تلاوت قرآن و پخش کلیپی از شهدای روحانی شاهرود سکوتی سنگین بر سالن انداخت. تصویر طلبههای جوانی که دیروز پای منبر بودند و امروز در لباس خاکآلود رزم، در میدان جنگ لبخند میزدند، بسیاری از حاضرین را منقلب کرد.
در گوشهای از سالن، دختر جوانی با چفیه روی شانه که خودش را فاطمه معرفی کرد میگفت: برای نسل ما، شهدا فقط چهرههایی روی عکس نیستند. ما از اخلاقشون شنیدیم، از سادگی زندگیشون، از اینکه قبل از جبهه توی همین کوچه و بازار، آدمهای شریف و مهربونی بودن. این الگوها باعث میشه آدم بخواد بهتر باشه.
امام جمعه شاهرود، حجتالاسلام عباس امینی، پس از خیرمقدم به خانوادهها و روحانیون، سخنانش را با تأکید بر نقش الگویی شهدا آغاز کرد. او گفت: شهدا چراغهای راه نسل امروزند. این یادوارهها فقط مراسم نیست؛ گامی در مسیر ترویج فرهنگ ایثار، جهاد تبیین و معرفی الگوهایی است که جامعه امروز به آن نیاز دارد.
پس از سخنان امام جمعه، نوبت به سخنران اصلی برنامه رسید؛ حجتالاسلام جعفر اسلامیفر که یادواره را میراثداری مکتب جعفری» خواند. او با اشاره به نقش امام صادق(ع) در پایهگذاری جهاد علمی و فرهنگی گفت: شهدای روحانیِ ما ادامهدهندگان همان مکتباند؛ با خونشان به آن هویت و استواری بخشیدند.
او تأکید کرد که روحانیون شهید شاهرود، چه بر منبر و چه در سنگر، از روشنگری و دفاع از باورهای دینی دست نکشیدند و در برابر طوفانهای فکری و اجتماعی زمانه ایستادگی کردند.
در صفوف جمعیت، احساسات متفاوتی موج میزد. جوانی 22 ساله که پرچم کوچک ایران در دست داشت، میگفت: ما شاید جنگ رو ندیدیم، ولی وقتی قصه شهدا رو میشنویم، انگار بخشی از اون روزها رو لمس میکنیم. اگه امروز امنیت داریم، سهمش برای همین آدمهاست.
اسلامیفر در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به استمرار تهدیدهای فکری و رسانهای، «جهاد تبیین» را نیاز فوری جامعه دانست و افزود: اگر شهدا در میدان جنگ برای امنیت مردم جنگیدند، امروز ما باید در میدان فکر و بصیرت، با روشنگری از حقیقت دفاع کنیم.
مراسم با روایتگری یکی از همرزمان شهدا ادامه یافت؛ او از طلبه نوجوانی گفت که چند شب قبل اعزام، هنوز کفشهای مردم را در مسجد جفت میکرد و در خلوتش از خدا میخواست قربانی خوبی باشد. بغض صدایش باعث شد بسیاری از حاضران چشمانشان را پاک کنند.
در بخش دیگری از برنامه، گروه سرود نوجوانان بسیجی با لباسهای متحدالشکل و چفیههای مشکی، قطعهای حماسی اجرا کردند؛ صدای آنان که بر سالن میپیچید، در چهره حاضران غرور و اندوه توأمان دیده میشد.
مادر یکی از شهدای روحانی، هنگام خروج از سالن، زیر لب میگفت: فقط خدا میدونه این بچهها چی کشیدن. من فقط دعا میکنم نسلهای بعد هم معنای فداکاری رو از یاد نبرن.
به تدریج جمعیت از سالن خارج میشد، اما حالوهوایی که در چهرهشان موج میزد، نشان میداد مراسم برای بسیاری فقط یک حضور معمولی نبود؛ تجربهای احساسی، تاریخی و هویتی بود.
بیستوسومین یادواره شهدای روحانی شاهرود امسال نیز همچون سالهای گذشته، فرصتی شد برای بازخوانی راه مردانی که از محراب تا میدان نبرد، تنها یک مسیر را دنبال کردند؛ مسیر دفاع از مردم، عقیده و انسانیت. مراسمی که بار دیگر یادآوری کرد تاریخ این سرزمین با نام کسانی نوشته شده که زندگیشان را با ایمان، فداکاری و خدمت معنا کردند.
گزارش از علیرضا رحیمیان
انتهای پیام/