به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، در خوانش تحولات کلان و فلسفه تاریخ نبردها تنها صحنه فرود و فراز شمشیرها یا تبادل کور آتش نیستند بلکه کاتالیزورهایی شگرف و پرشتاب برای زایش دورانهای تازه و تغییر هندسه قدرت محسوب میشوند. نبرد رمضان را نباید تنها یک رویارویی نظامی در تقویم پرالتهاب رویدادهای خاورمیانه پنداشت بلکه این تقابل تاریخی نقطه پایانی بر یک دوران طولانی از مداخلات برونمرزی و سرآغازی بر یک نظم نوین است. اکنون، در شرایطی که به پیشواز صبح پیروزی و فردای خاموشی آتشبارها میرویم رسالت نخبگان، دانشگاهیان و اندیشمندان توقف در گذشته نیست بلکه ترسیم نقشه راهی روشن برای ایران پساجنگ است؛ ایرانی که قرار است در مختصات جدید منطقه نقشی بیبدیل و معمارگونه ایفا کند و از دل بحران ققنوسوار به سوی شکوفایی پر بکشد.
مهمترین فرضیه در آیندهپژوهی خاورمیانه پس از جنگ رمضان تغییر بنیادین گرانیگاه قدرت و پایان یافتن هژمونی عاریتی غرب است. دهههاست که نظم این جغرافیای راهبردی بر پایه نفوذ، مداخله و حضور بازیگران فرامنطقهای بهویژه ایالات متحده آمریکا بنا شده بود اما پیامد قطعی و گریزناپذیر این نبرد بزرگ، حذف یا تضعیف بیسابقه و غیرقابل ترمیم این نفوذ مداخلهجویانه خواهد بود و با فروریختن افسانه شکستناپذیری و زوال چتر بازدارندگی غرب در منطقه خلأ راهبردی عمیقی ایجاد میشود که دیگر با ائتلافهای شکننده وارداتی و وابسته پر نخواهد شد و در این طلوع تازه، قدرت از پایتختهای غربی دیکته نمیشود بلکه از درون ملتهای منطقه و بر اساس ارادههای بومی و اصیل میجوشد و مسیر تاریخ را تغییر میدهد.
در این گذار تاریخی محور مقاومت با کانونمداری ایران اسلامی از یک جبهه صرفاً پدافندی و تدافعی به یک ساختار ایجابی، نظمساز و تمدنی ارتقا مییابد. ایران در دوران پساجنگ کشوری است که از کوره حوادث و آتش نبردها آبدیده، مستحکم و استوارتر بیرون آمده است. نقشه راه آینده تثبیت جایگاه ایران به عنوان لنگرگاه آرامش، امنیت و توسعه در خاورمیانه است. کشورهای پیرامونی که پیشتر امنیت و بقای خود را به حضور قدرتهای بیگانه گره زده بودند در این هندسه جدید امنیتی درخواهند یافت که یگانه راه دستیابی به ثبات پایدار همگرایی با قدرت خردورز، مستقل و ثباتبخش جمهوری اسلامی است و در این دوران طلایی، دیپلماسی ایران با پشتوانه پیروزیهای درخشان میدانی، زبانی نافذتر، قاطعتر و اثربخشتر خواهد داشت و خاورمیانه شاهد شکلگیری ترتیبات امنیتی درونزایی خواهد بود که ریشه در اشتراکات تاریخی، فرهنگی و منافع متقابل همسایگان دارد نه در راهبردهای تفرقهافکنانه بیگانگان دارد اما در کنار این شکوه ژئوپلیتیک نوآورانهترین و کلیدیترین ایده در فردای این پیروزی چگونگی مواجهه با اقتصاد و معیشت ملی است و تجربه تاریخی نشان میدهد که ملتهای بزرگ و تمدنساز ، ویرانیها و فشارهای بهجا مانده از نبرد را به سکوی پرشی بینظیر برای توسعه همهجانبه تبدیل میکنند و در این نقطه است که مفهوم بدیع و راهگشای اقتصاد جهادی پساجنگ متولد میشود.
جنگ، با وجود تمام تلخیها و دشواریهایش کارخانه عظیم انسانسازی و تولید بزرگترین سرمایه اجتماعی یعنی روحیه جهادی، فداکاری و بنبستشکنی است و این روحیه عظیم که در میدان نبر ناممکنها را ممکن ساخت و پیچیدهترین موانع و حصارهای نظامی دشمن را از میان برداشت و اکنون باید با هوشمندی و برنامهریزی دقیق به خطوط تولید، صنعت، فناوری و اقتصاد کشور منتقل شود.
فرصتهای بازسازی پس از نبرد مقدس رمضان نباید با نگاهی تقلیلگرایانه تنها به چشم پروژههای عمرانی معمول نگریسته شوند بلکه این فرصتها بستری تاریخی و بیتکرار برای یک جهش سترگ در تولید ملی هستند. مدیران جوان، مبتکر و خستگیناپذیری که شریانهای حیاتی جبههها را در سختترین شرایط تحریمی و زیر آتش سنگین دشمن با درایتی مثالزدنی مدیریت کردند و در صبح پیروزی فرماندهان پیشگام جبهه اقتصاد خواهند بود. تزریق این نیروی انسانی معتقد، آبدیده و سرشار از خودباوری به کالبد دیوانسالاری خسته و بروکراسی اقتصادی کشور میتواند معجزهای تاریخی بیافریند و در این مدل نوین سرمایههای مادی و ظرفیتهای طبیعی تنها زمانی به جهش، شکوفایی و ثروتآفرینی پایدار میرسند که با روحیه جهادی، تعهد ملی و اراده معطوف به پیشرفت ترکیب شوند.
در نهایت ایران اسلامی پساجنگ بستر تحقق آرمانها و آرزوهای دیرینهای است که با خون پاکان و ایستادگی صبورانه یک ملت آبیاری شدهاند. آیندهپژوهی این دوران سرنوشتساز نویدبخش خاورمیانهای است که در آن سلطه، استکبار و هژمونی غرب جای خود را به اقتدار، استقلال و برادری محور مقاومت داده است و مهمتر از آن ادغام شیرینی این پیروزی راهبردی با جهش خیرهکننده تولید ملی مبتنی بر اقتصاد جهادی میتواند الگویی بینظیر کارآمد و الهامبخش از حکمرانی موفق را به جهانیان مخابره کند و رسالت امروز همهی مردم و نخبگان پاسداری فکری از این دستاورد عظیم تئوریزه کردن این گذار تمدنی و هدایت این انرژی متراکم و رهاشده ملی به سوی آبادانی، پیشرفت و شکوه تمدنی ایران فرداست؛ صبحی که در آن، شکوفایی اقتصادی همتراز با اقتدار نظامی نام ایران را در جهان طنینانداز خواهد کرد.
یادداشت از: معصومه کورکور
انتهای پیام/