به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، پس از اعلام نتایج انتخابات بیست و ششمین کنست رژیم صهیونیستی، «گادی آیزنکوت»، رهبر حزب «یشار» و جریان مخالف دولت (اپوزیسیون) با به دست آوردن توصیۀ 67 عضو کنست جدید رژیم صهیونیستی، مأمور تشکیل کابینه شد. این مأموریت در حالی به آیزنکوت محول شد که حزب «لیکود» به رهبری «بنیامین نتانیاهو» با 27 کرسی، بیشترین تعداد کرسی را به دست آورده بود و ائتلاف او نیز- که مجموعه ای از 5 حزب بود- 53 کرسی را در اختیار داشت. در همین حال، حزب «آیزنکوت» تنها 21 کرسی به دست آورد و ائتلاف مخالفان دولت (اپوزیسیون) 48 کرسی در اختیار گرفت.
این بدان معنا است که هیچ یک از دو جریان سیاسی موجود که اکثریت کرسیها را در اختیار دارند به دلیل عدم کسب اکثریت مطلق کرسیهای کنست، یعنی 61 کرسی قادر به تشکیل کابینه نیستند. حال در این شرایط، آیزنکوت چگونه می خواهد کابینه تشکیل دهد؟
دولت اقلیت با کمک احزاب فلسطینی
گزینهای که آیزنکوت به سراغ آن رفته، تشکیل کابینه اقلیت (Minority Government) است. کابینهای که از 48 کرسی ائتلاف مخالف دولت (اپوزیسیون) تشکل می شود. براساس این طرح، ائتلاف اپوزیسیون، بهتنهایی 61 کرسی از 120 کرسی کنست را در اختیار ندارد، اما با کمک احزاب خارج از کابینه میتواند رأی اعتماد بگیرد و به قدرت برسد.
نکتهای که «آیزنکوت» میخواهد از آن بهره بگیرد، گرفتن رأی اعتماد است. دلیل اینکه کابینه باید اکثریت مطلق کرسیهای کنست، یعنی 61 کرسی را در اختیار داشته باشد، این است که در کنست با در اختیار داشتن این اکثریت بتواند لوایح خود را تصویب کند. چرا که اگر این اکثریت مطلق وجود نداشته باشد، لایحه موفق به تصویب لوایح خود نخواهد شد. ضمن اینکه اگر این اکثریت را در اختیار نداشته باشد، از همان ابتدای آغاز کار کابینه، موفق به کسب رأی اعتماد از کنست نخواهد شد.
حال آیزنکوت میخواهد کابینه خود را با 48 کرسی اپوزیسیون تشکیل دهد اما با جلب حمایت احزاب فلسطینی مانع از مخالفت آنها با رأی اعتماد به کابینه و لوایح پس از آن شود. آنچه او در رایزنیها به دست آورده این است که در حال حاضر 48 عضو ائتلاف اپوزیسیون، به کابینه رأی مثبت خواهند داد. از سوی دیگر از 19 نمایندۀ احزاب فلسطینی به جز «یوآو سگالویچ»، عضو یهودی حزب فلسطینی رعام، به رهبری «منصور عباس»- که به اپوزیسیون رأی مثبت خواهد داد- صاحب 18 کرسی، به «آیزنکوت» رأی ممتنع خواهند داد. در این بین حزب «یهودیت هاتوراه»- که عملاً در ائتلاف «نتانیاهو» قرار دارد- نیز اعلام کرده 7 رأی ممتنع خواهد داد. این موجب خواهد شد تعداد آراء مخالف ائتلاف اپوزیسیون تنها 46 کرسی در مقابل 49 رأی موافق با «آیزنکوت» باشد.
در این شرایط آیزنکوت خواهد توانست بدون آنکه اکثریت کرسیها را در اختیار داشته باشد، از کنست رأی اعتماد گرفته، کابینه را در وضعیت اقلیت تشکیل دهد.
موانع طرح دولت اقلیت «آیزنکوت»
طرحی که آیزنکوت در حال حاضر در حال بررسی و انجام رایزنی برای اجرای آن است دارای موانعی جدی است. این طرح 3 مانع اصلی با خود دارد:
الف. مخالفت در داخل ائتلاف اپوزیسیون
«آویگدور لیبرمن»، رهبر حزب «یسرائیل بیتینو»- که یک راستگرای میانه به حساب آمده، مدت ها هم پیمان «نتانیاهو» بوده- با تشکیل کابینهای که وابسته به احزاب فلسطینی و حریدیها باشد مخالف است. از آنجا که دیدگاه او یک دیدگاه راستگرایانه در سیاستهای رژیم صهیونیستی است، هرگونه حضور فلسطینیها در تصمیم گیریهای سیاسی را رد می کند. حال اگر کابینه وابسته به آراء آنها باشد که دیگر به هیچ وجه مورد قبول او قرار نخواهد گرفت.
از سوی دیگر، نقطۀ اختلاف جدی «لیبرمن» با حزب حریدی «یهودیت هاتوراه»، قانون سربازی رفتن حریدیها است. حال «یهودیت هاتوراه» اعلام کرده، در صورتی حاضر است روند دادن رأی ممتنع به کابینه و عدم مخالفت با آن را ادامه دهد که قانون سربازی حریدیها در دستور کار کابینه قرار نگیرد. مسئلهای که خط قرمز «لیبرمن» تعریف شده، در جریان انتخابات اخیر، یکی از وعدههای انتخاباتی او نیز بوده است.
البته خود «آیزنکوت» نیز با همین مسئله زاویه داشته، یکی از شعارهای انتخاباتیاش در انتخابات اخیر بوده است که تن دادن به آن میتواند موجب ریزش حامیانش شود.
«نفتالی بِنِت»، نیز حضور احزاب فلسطینی را یکی از خط قرمزها حزبش تعریف کرده است. او با مسئله سربازی حریدیها همراهی نخواهد کرد اما میتواند تا حدی آن را نادیده بگیرد.
ب. استمرار حیات کابینه
«آیزنکوت» برای گرفتن رأی اعتماد از کنست در وضعیت اقلیت ممکن است بتواند به موفقیت برسد اما استمرار حرکت کابینه اقلیتی که او تشکیل بدهد، با اما و اگر روبرو خواهد بود. چرا که او در این شرایط به سختی خواهد توانست لوایح دولت را در ادامه کار به تصویب برساند. هر حزبی از احزابی که اعلام کردهاند در رأی اعتماد به کابینه، رأی ممتنع خواهند داد اگر بخواهد از «آیزنکوت» باج بگیرد میتواند در هر مرحله رأی گیری در آینده، او را در تنگنا قرار دهد.
از این رو در این طرح، حتی اگر آیزنکوت موفق به کسب رأی اعتماد و تشکل کابینه شود در ادامه کار نخواهد توانست کار را پی ببرد.
انگیزه آیزنکوت و فرصت تشکیل دولت اقلیت برای او
مهمترین انگیزه گردهم آمدن ائتلاف اپوزیسیون کنونی- که مجموعهای از احزاب با آراء متضاد است- کنار زدن «نتانیاهو» در شرایط کنونی است. این طرح میتواند «نتانیاهو» را کنار بزند. همین هدف برای آنکه «آیزنکوت» را به هدف خود برساند کافی است. به نظر نمیرسد او نگاهی به آیندۀ دولت اقلیت خود داشته باشد و تنها به کنار زدن «نتانیاهو» راضی است.
تشکیل دولت اقلیت فرصتهایی را برای آیزنکوت ایجاد خواهد کرد که او از این فرصتها بهره جدی خواهد برد.
اول، اینکه او با کنار زدن «نتانیاهو» فرصت حضور «نتانیاهو» در قدرت به عنوان رئیس دولت موقت را از او میگیرد. در چنین وضعیتی، «نتانیاهو» کاملاً خلع سلاح شده، این فرصت در اختیار «آیزنکوت» قرار خواهد گرفت. اگر کابینۀ اقلیت او ساقط شود، این کابینه تا برگزاری انتخابات بعدی و تشکیل دولت بعدی به عنوان دولت موقت در قدرت باقی خواهد ماند.
دوم، آنکه «آیزنکوت» موفق خواهد شد در این مدت روند ایجاد تغییر در کنست و کابینه را طبق نظر خود و مخالف دیدگاه «نتانیاهو» ایجاد کند. این روند با تغییر رئیس کنست و جایگزینی «ماتان کاهانا» از حزب «یشار» به جای «عمیر اوحانا» از حزب «لیکود» شروع شده است و حالا برای ایجاد تغییر در روندهایی که «اصلاحات قضایی» را دنبال می کرد، در حال استمرار است.
سوم، این فرصت به «آیزنکوت» این توان را میدهد که اقدام علیه «نتانیاهو» با تشکیل کمیتۀ حقیقت یاب را آغاز کند. «نتانیاهو» به دلیل حضورش در قدرت به شدت از چنین اقدامی جلوگیری میکرد. حال کنار رفتن «نتانیاهو» میتواند تمامی توان «نتانیاهو» و موانع تشکیل کمیتۀ حقیقت یاب را کنار بزند؛ اقدامی که به دلیل برخورداری از حمایت حداکثری در محافل سیاسی و اجتماعی، می تواند، «نتانیاهو» را برای همیشه از عرصۀ سیاسی کنار بزند.
آنچه «آیزنکوت» به عنوان تشکیل دولت اقلیت در دستور کار خود قرار داده، تلاشی برای کنار زدن «نتانیاهو» و فراهم ساختن فضای اقدام علیه او در پروندههای فساد و شکست ناشی از عملیات «طوفان الاقصی» است. موفقیت «آیزنکوت» در این طرح میتواند طوفانی در عرصۀ سیاسی رژیم صهیونیستی ایجاد کرده، ضمن کنار زدن «نتانیاهو» از قدرت، متغیرات عرصۀ سیاست داخلی را متحول سازد.
انتهای پیام/