گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- بسیاری از کارشناسان معتقدند بعد از وقوع جنگ 40 روزه، ملت ایران از خود ظرفیتهایی را در دفاع از مرز و بوم نشان داد که نیازمند مطالعه و تحقیقات گستردهی چندینساله است. یک نمونهی آن، حضور مردم در خیابانها بعد از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل به کشورمان است.
مردم ایران برخلاف سایر کشورها در زمان سختی و تنگنا، در کنار یکدیگر قرار میگیرند. این درست برعکسِ سایر کشورهاست؛ در مابقیِ کشورها وقتی تنش، تهدید و یا جنگی در میگیرد، مردم فرار کرده و یا در خانه میمانند اما در ایران اینگونه نیست.
هر زمان که فشار دشمن علیه ملت افزایش مییابد، حضور مردم در صحنه نیز رو به فزونی میگذارد؛ این موضوع مثالهای فراوانی دارد؛ از حضور داوطلبانهی مردم در جبهه در جریان دفاع مقدس هشتساله که صدام بهسوی کشورمان حملهور شد تا فتنهی 1388 که بهتعبیرِ امام شهید، کشور به لبهی پرتگاه خطرناکی رفت و البته حضور مردم موضوع را خاتمه داد. از این مثالها بسیار است؛ دیگر نمونهی آن دوران همهگیری و اپیدمیِ کرونا بود.
در آن دوران هم شاهد بودیم که مردم بسیاری از کشورها کمکی به یکدیگر نمیکردند و آمار مرگ و میر بالایی داشتند اما مردم ایران با بهراهانداختن پویشهای مختلف از جمله کمک مومنانه، پاکسازی اماکن عمومی و ... به یاریِ یکدیگر پرداختند.
اوج تجلیِ این ظرفیتِ بیپایان ملت ایران، در جریان دو جنگِ 12 و 40 روزه است. آنجا که دشمن در تاریخ 23 خرداد 1404 برنامهریزی کرد تا با حملهی اسرائیل و ترور برخی فرماندهان، ایران را بهمریخته و مردم را علیهِ حکومت اسلامی به خیابانها بیاورد ولی صحنه آنگونه که محاسبه کرده بودند رقم نخورد و اتفاقاً مردم شنبه 24 خرداد 1404 اجتماعِ عید ولایت امیرالمومنین(ع) پرشور حاضر شده و حمایت خود را از نظام اسلامی و نیروهای مسلح فریاد زده و تجاوزِ آشکار رژیم صهیونی با حمایت آمریکا را محکوم کردند.
دشمن گمان میکرد سحرگاه جمعه 23 خرداد 1404 ظرف چند ساعت و یا نهایتاً یکی-دو روز کار جمهوری اسلامی ایران را تمام کند اما صحنه طور دیگری رقم خورد.
صحنهی گریختنِ اهالی اراضی اشغالی به سمت فرودگاهها برای فرار از اسرائیل بارها و بارها در رسانههای دنیا به تصویر کشیده شده و برای جهانیان عادی شده اما ایران اینطور نیست. ساکنین اراضیِ اشغالی چون متعلق به آنجا نبوده، ریشه در آن آب و خاک ندارند و از کشورهای مختلف به آنجا آمدهاند، در واکنش به کوچکترین اقدامی میخواهند فرار کنند اما مردم ایران چون ریشه در این مرز و بوم داشته و ایران «وطن»شان است، اتفاقاً در هنگامهی جنگ، متحدتر میشوند و هرگونه اختلاف سلیقه را کنار میگذارند. اتفاقاً شاهد بودیم در جریان جنگ 40روزه، تعداد بالایی از ایرانیان خارج از کشور از مرزهای زمینی به کشور برگشتند و گفتند که میخواهیم از ایرانمان دفاع کنیم.
دشمن بعد از شکست در جنگ 12 روزه، فکر کرد باید طور دیگری عمل کند؛ بعد از کودتای نافرجامِ 18 و 19 دی 1404 آمریکا و اسرائیل پنداشتند زمینه برای حمله فراهم شده و در نخستین لحظاتِ جنگ، مردم به خیابانها ریخته و کارِ نظام اسلامی را تمام میکنند!
بار دیگر نیز محاسبات استکبار غلط از آب در آمد؛ جنگ 40 روزه صبح روز شنبه 9 اسفندماه 1404 آغاز شد و قائد عظیمالشأن امت و بسیاری از فرماندهان عالیرتبه شهد شهادت را نوشیدند اما باز هم خواستهی متوهمانهی ترامپ و نتانیاهو به ثمر ننشست. مردم ایران بعد از وقوع جنگ به خیابان آمدند اما نه برای مقابله با حاکمیت، بلکه برای حمایت از نظام اسلامی و زدنِ تودهنی به آمریکا و اسرائیل.
دشمن در این جنگ هم فکر میکرد با ترور قائد عظیمالشأن امت و فرماندهان عالیرتبه میتواند طی چند روز ایران را شکست داده و رویایِ شومِ تجزیهی سرزمینمان را محقق کند اما بازهم ناکام ماند.
در این بخش از گزارش باید به تعبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیتالله سیدمجتبی حسینیخامنهای اشاره کنیم؛ ایشان در بخشی از نخستین پیامشان در تاریخ 21 اسفند 1404 بعد از برگزیده شدن به رهبریِ نظام اسلامی خطاب به ملت ایران فرمودند "این شما مردم بودید که کشور را رهبری و اقتدار آن را ضمانت کردید."
طبق قانون اساسی، بعد از شهادت قائد شهید امت، کشور توسط شورای موقت رهبری متشکل از «رئیسجمهور، رئیس قوه قضائیه و یکی از فقهای شورای نگهبان به انتخابِ مجمع تشخیص مصلحت نظام» اداره شد و کارها معطل نماند. رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامشان اشاره کردند که این مردم ایران بودند که در دورهی نبود رهبری، کشور را رهبری کرده و اقتدار کشور را ضمانت کردند.
اما حالا حدود 270 شب از آغاز جنگ علیه کشورمان میگذرد و مردم میادین و خیابان را رها نکرده و اجتماعات را برپا میدارند. رهبر معظم انقلاب در دفعات و تعابیر مختلفی از این اجتماعات بهعنوان عامل بازدارنده و پشیمانکنندهی دشمن یاد فرموده و آن را تحسین کردهاند.
هر زمان که تهدیدات علیه کشورمان بیشتر شد، حضور مردم نیز با هوشمندی در این اجتماعات پرشورتر از قبل شد. جلوهی دیگرِ این اجتماعات، نشستهای تببینی است که سخنرانان در کنارِ آیین پرچمگردانی، مباحث روزِ جامعه را تبیین و تحلیل میکنند.
این شبها نیز شاهدیم که مردم در اجتماعات حضور دارند و خیابان را به میدانی برای دفاع از ایران و اسلام تبدیل کردهاند.
انتهای پیام/