به گزارش خبرگزاری تسنیم از ری، صبح امروز هوای باقرشهر در شرایطی به محدوده بنفش رسید که شاخص لحظهای کیفیت هوا عدد 238 را نشان میداد؛ رقمی که بر اساس طبقهبندی AQI در محدوده 201 تا 300 و وضعیت «بسیار ناسالم» قرار میگیرد؛ وضعیتی که در آن خطر آثار سلامت برای همه افراد افزایش مییابد.
در زمان بررسی رتبهبندی زنده IQAir، شاخص ثبتشده در باقرشهر از عدد شهرهای بزرگ حاضر در فهرست جهانی بالاتر بود. البته رتبهبندی IQAir بیش از 100 شهر بزرگ جهان را مقایسه میکند و همه شهرها و ایستگاههای جهان در آن حضور ندارند؛ با این حال مقایسه لحظهای نشان میداد باقرشهر در آن ساعت شرایطی بدتر از صدرنشینان همان فهرست داشته است.
مسئولان در شمال شهر، دانشآموزان در هوای جنوب تهران
با وجود ثبت چنین عددی، مدارس باقرشهر تعطیل نشد و دانشآموزان این شهر صبح امروز همچون یک روز عادی سر کلاس درس حاضر شدند.
همین موضوع بار دیگر یکی از مهمترین انتقادهای شهروندان جنوب تهران را برجسته میکند؛ تصمیمگیری درباره تعطیلی مدارس استان تهران عمدتاً بهصورت یکپارچه انجام میشود، در حالی که وضعیت کیفیت هوا در شمال و جنوب استان الزاماً یکسان نیست.
تصمیمی که شاید برای بخشهایی از تهران قابل تحمل باشد، در شهری مانند باقرشهر با شاخص 238 معنای دیگری پیدا میکند.
این کجا و آن کجا؛ دانشآموزی که در نقطهای از شمال تهران با هوایی بهمراتب بهتر از خانه خارج میشود با دانشآموز باقرشهری که باید در هوای بنفش مسیر خانه تا مدرسه را طی کند، شرایط یکسانی ندارد.
آموزش حضوری به چه قیمت؟
در شاخصهای بین 201 تا 300، شرایط «بسیار ناسالم» است و حتی افراد سالم نیز ممکن است آثار جدیتری از آلودگی هوا را تجربه کنند. کودکان نیز بهدلیل در حال رشد بودن ریهها و فعالیت بیشتر، از گروههای حساستر به آلودگی هوا محسوب میشوند.
راهنمای رسمی AirNow برای مدارس در وضعیت بنفش صراحت دارد که تمام فعالیتهای خارج از ساختمان باید به داخل منتقل یا به زمان دیگری موکول شود. در راهنمای گستردهتر مدیریت شرایط بسیار ناسالم نیز حتی «بررسی تعطیلی برخی یا همه مدارس» مطرح شده است.
قرار گرفتن کودکان در معرض هوای بسیار آلوده میتواند با سرفه، خسخس سینه، احساس فشار در قفسه سینه و دشواری در تنفس همراه باشد و در دانشآموزان مبتلا به آسم یا بیماریهای قلبی و ریوی خطر بیشتری ایجاد کند. سازمان جهانی بهداشت نیز کودکان را از گروههای در معرض خطر بیشتر میداند و آلودگی هوا را با پیامدهای تنفسی، قلبیعروقی و دیگر آثار سلامت مرتبط میداند.
بنابراین پرسش روشن است؛ آموزش حضوری تا کجا باید ادامه پیدا کند و سلامت دانشآموزان چه جایگاهی در این تصمیم دارد؟
امروز در باقرشهر آموزش حضوری در شرایطی ادامه پیدا کرد که شاخص هوا در بدترین محدودههای ثبتشده قرار داشت؛ شرایطی که حداقل باید به محدودیت جدی فعالیتهای بیرونی، مراقبت ویژه از کودکان دارای بیماری زمینهای و بازنگری در اصل حضور دانشآموزان منجر میشد.

باقرشهر؛ شهری در محاصره منابع آلاینده
آلودگی شدید باقرشهر البته فقط نتیجه یک روز وارونگی یا سکون هوا نیست.
جنوب تهران و شهرستان ری سالهاست میزبان مجموعه بزرگی از صنایع و منابع آلاینده است؛ پالایشگاه نفت تهران، کارخانه سیمان تهران، نیروگاه ری، شهرک انرژی، شهرکهای صنعتی، معادن، مراکز پسماند و حجم بالای تردد خودروهای سنگین و دیزلی از جمله منابعی هستند که در گزارشهای متعدد درباره تأثیر آنها بر کیفیت هوای جنوب تهران هشدار داده شده است.
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان تهران پیشتر اعلام کرده بود خروجی فلرهای پالایشگاه نفت تهران آلاینده است و علاوه بر آن، تردد خودروهای فرسوده حامل سوخت در پالایشگاه و مجموعههای وابسته به شهرک انرژی سهم قابلتوجهی در افزایش آلودگی این محدوده دارد. در همان گزارش، پسماندسوزی و ضایعاتسوزی در اطراف باقرشهر و کهریزک نیز از عوامل تشدید آلودگی اعلام شده بود.
درباره کارخانه سیمان تهران نیز سابقه اعتراض و پیگیری محیطزیستی طولانی است. در مقطعی استاندار تهران نسبت به آلایندگی این کارخانه هشدار داده و اعلام کرده بود در صورت رعایت نشدن ضوابط محیطزیستی، فعالیت آن میتواند متوقف شود. همچنین گزارشهای دیگری از ضعف تجهیزات کنترل آلودگی در برخی خطوط این کارخانه منتشر شده است.
در مورد پالایشگاه نفت تهران نیز موضوع فلرسوزی بارها محل اعتراض شهروندان و پیگیری محیطزیست بوده است؛ تا جایی که پیشتر برای این موضوع پرونده قضایی تشکیل شد. همین چند روز قبل نیز انتشار دود سیاه از مشعلهای پالایشگاه بار دیگر نگرانی درباره تأثیر آن بر کیفیت هوای باقرشهر را افزایش داد.
حتی استاندار وقت تهران نیز پیشتر با اشاره به وضعیت باقرشهر، این شهر را از آلودهترین نقاط استان دانسته و درباره ضرورت کاهش آلایندگی پالایشگاه و کارخانه سیمان تهران سخن گفته بود.
تصمیم یکسان برای شرایط نابرابر
مسئله اصلی اما امروز فقط صنایع آلاینده نیست؛ مسئله نحوه تصمیمگیری برای مردمی است که در چنین شرایطی زندگی میکنند.
اگر شاخص آلودگی در باقرشهر 238 است، آیا منطقی است همان تصمیمی که برای دانشآموزان نقاط کمآلودهتر تهران گرفته میشود، بدون تفاوت برای دانشآموزان جنوب استان نیز اجرا شود؟
دانشآموزان باقرشهر امروز در شرایطی راهی مدارس شدند که براساس استانداردهای سلامت، هوا «بسیار ناسالم» بود.
این بار دیگر صحبت از یک عدد روی سامانه پایش نیست؛ پشت عدد 238 هزاران کودک قرار دارند که هر روز باید در شهری نفس بکشند که سالهاست میان صنایع بزرگ، خودروهای سنگین و منابع متعدد آلاینده گرفتار شده است.
آموزش حضوری مهم است؛ اما نه به بهای نادیده گرفتن سلامت دانشآموزان.
شاید وقت آن رسیده باشد مسئولانی که برای سراسر استان تهران یک نسخه واحد میپیچند، در روزهایی مانند امروز چند ساعت از پشت میزهای اداری فاصله بگیرند و خودشان در باقرشهر نفس بکشند؛ سپس درباره حضور یا عدم حضور دانشآموزان در مدرسه تصمیم بگیرند.
گزارش از: مریم باحور
انتهای پیام/