به گزارش خبرگزاری تسنیم از اسلامشهر، ایستگاه مترو واوان از نظر نقشه و قصد اجرایی، یکی از حلقه‌های کلیدی اتصال اسلامشهر و مناطق پیرامونی به شبکه حمل‌ونقل ریلی تهران است. مطالعات احداث آن از سال 1390 آغاز شد و بر اساس پیش‌بینی‌های حمل‌ونقل، حدود 4800 سفر روزانه از واوان به تهران با اختصاص 25 درصد ظرفیت مسیر فرودگاه–شاهد به این ایستگاه انجام می‌شود. با این حال، آنچه امروز از این پروژه باقی مانده، فاصله‌ای پانزده‌ساله میان قصد و عمل است: پیشرفت فیزیکی حدود 10 درصد، زمینی که مالکیت بخشی از آن هنوز مشخص نیست و تأمین برق و مسیرهای دسترسی که هر سال به موانع قبلی اضافه می‌شوند.
روایت امام جمعه واوان از آخرین پیگیری‌ها
تازه‌ترین اظهارنظر رسمی درباره این پروژه، از خطبه‌های نماز جمعه این هفته واوان است. حجت‌الاسلام مجتبی فاطمی‌نسب امام جمعه واوان، با اشاره به آخرین پیگیری‌ها در این خصوص اظهار کرد: شهردار تهران برای احداث ایستگاه اعلام آمادگی کرده و در این زمینه دستورها و مکاتباتی نیز انجام شده است؛ اما برای آغاز و پیشبرد عملیات، لازم است مسیر دسترسی و جاده مورد نیاز تعیین تکلیف شود و مسئولان شهرستان نیز مقدمات لازم را فراهم کنند.
وی با تأکید بر ضرورت همراهی دستگاه‌های مسئول افزود: شهرداری تهران آمادگی خود را برای احداث ایستگاه اعلام کرده است و اکنون باید موانع مربوط به مسیر دسترسی و زیرساخت‌های مورد نیاز در شهرستان برطرف شود تا امکان اجرای پروژه فراهم شود.
امام جمعه واوان با اشاره به جمعیت این شهر و روند رو به رشد ساخت‌وسازها بیان کرد: جمعیت واوان حدود 100 تا 150 هزار نفر است و با توسعه شهر و رشد ساخت‌وسازها، جمعیت آن نیز افزایش پیدا می‌کند؛ در حالی که این منطقه در بخش‌هایی مانند مسجد، فضای آموزشی و دانشگاه با کمبود زیرساخت و امکانات روبه‌روست.
فاطمی‌نسب با بیان اینکه برای راه‌اندازی این بخش از خط مترو، اعتباری حدود 500 میلیارد تومان، معادل نیم‌همت، مورد نیاز است، گفت: با تأمین این اعتبار، امکان پیشبرد و راه‌اندازی پروژه فراهم می‌شود.
وی همچنین از طرح موضوع در آخرین جلسه شورای شهر خبر داد و خاطرنشان کرد: این موضوع در آخرین جلسه شورای شهر مطرح شد و اعضا با آن موافق بودند و مقدمات تصویب آن فراهم شده است. ما نیز در هفته گذشته دو مرتبه موضوع را از استاندار تهران پیگیری کرده‌ایم و پیش از آن نیز از طریق مجلس و سایر مسئولان مربوطه، پیگیر تحقق این مطالبه بوده‌ایم.
از حلقه گمشده تا پروژه رهاشده
توصیف ایستگاه واوان به‌عنوان حلقه گمشده دیگر بیانگر یک نقص فنی نیست؛ بیانگر شکستی در اراده و اولویت‌گذاری است. در حالی که قطارهای خط تهران–پرند در بخش‌هایی از مسیر حرکت می‌کنند، نبود ایستگاه واوان باعث شده بخشی از ظرفیت خط بدون استفاده بماند و ساکنان منطقه‌ای با جمعیت 100 تا 150 هزار نفر از دسترسی مستقیم به مترو محروم بمانند.
علاوه بر این در صورت راه اندازی بسیاری از ساکنان شهرهای صالحیه، نسیم‌شهر و گلستان نیز می‌توانند از این ایستگاه برای تردد به تهران و بالعکس استفاده کنند.
مدل برق‌رسانی این خط به‌صورت ریل سوم طراحی شده تا قطارهای پرند مستقیماً وارد خط یک متروی تهران شوند و تا تجریش حرکت کنند؛ اما بدون ایستگاه واوان، این یکپارچگی عملکردی نیز ناقص می‌ماند.
نکته مهم آن است که مسئولیت تأمین منابع مالی این پروژه بر عهده دولت است، نه صرفاً شهرداری تهران. این تقسیم مسئولیت، خود به یکی از عوامل کندی تبدیل شده است؛ زیرا هیچ نهادی به‌تنهایی اختیار یا انگیزه کافی برای عبور از موانع مالکیت زمین و هماهنگی چنددستگاهی را ندارد. جلسات متعددی میان فرمانداری، شهرداری تهران، شهرداری اسلامشهر، نمایندگان مجلس و دفاتر استانداری برگزار شده و مصوباتی نیز در سطح شورای برنامه‌ریزی و شورای توسعه استان تهران به تصویب رسیده است، اما همان‌گونه که تجربه پانزده‌ساله نشان می‌دهد، برگزاری جلسه و صدور مصوبه زمانی ارزش اجرایی پیدا می‌کند که به اقدام مشخص، رفع مانع و پیشرفت قابل اندازه‌گیری منجر شود.
اکنون پروژه در وضعیتی است که هیچ نهادی مسئولیت کامل تأخیر را نمی‌پذیرد، اما همه از پیگیری سخن می‌گویند. مسئولان محلی از آمادگی شهرداری تهران می‌گویند، شهرداری از نیاز به مصوبات استانی و تعامل با مالکان زمین، و دولت از محدودیت منابع. پرسش اصلی دیگر این نیست که مقصر کیست؟؛ پرسش این است که چه سازوکار اجرایی مشخصی، با مسئول معلوم و زمان‌بندی معین، می‌تواند این پروژه را از چرخه بی‌پایان جلسه و مصوبه خارج کند. تا زمانی که این سازوکار شکل نگیرد، ایستگاه واوان نه یک حلقه گمشده، بلکه یک پروژه رهاشده باقی خواهد ماند.
گزارش از: بهاره عشقی صابر
انتهای پیام/