به گزارش خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، حجت‌الاسلام والمسلمین سید محمدحسین راجی در پنجاه‌ودومین نشست «زیست‌بوم هیئت» از سلسله نشست‌های گفتمانی «عهدخون» با موضوع «روش‌های جذاب‌سازی میدان جهت حضور حداکثری مردم» که در سالن همایش کوثر اداره تبلیغات اسلامی قم برگزار شد، تجربه فعالیت‌های میدانی و سازمان‌دهی تجمعات مردمی در مشهد مقدس را تشریح کرد.
قرارگاه فاتح چگونه شکل گرفت؟
راجی با اشاره به شرایط مشهد حدود 50 روز پیش اظهار کرد: تحلیل‌ها حاکی از آن بود که فتنه‌ای بسیار بزرگ، احتمالاً در روز اول مهرماه یا بیست‌وپنجم مهرماه، اتفاق خواهد افتاد. مشکلات اقتصادی و مسائل دیگر، ناامیدی مردم را افزایش داده و خشم آنان را به سطحی بحرانی نزدیک کرده بود.
وی افزود: در آن شرایط، جلسه‌ای با حضور 30 تا 40 نفر از سخنرانان مشهد برگزار شد و دغدغه وقوع فتنه مورد بحث قرار گرفت. پیشنهاد تشکیل قرارگاهی با مأموریت 40روزه مطرح شد تا با شبکه‌سازی میان تجمعات، از وقوع فتنه جلوگیری شود.
این استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: در طول این 40 روز، اقداماتی انجام شد که جمعیت تجمعات مشهد را دست‌کم پنج برابر کرد. در برخی شب‌ها، شمار حاضران به‌اندازه‌ای چشمگیر بود که نمونه‌های آن را می‌شد در زنجیره‌های انسانی و تونل‌های پرچم مشاهده کرد.
وی افزود: بر اساس برنامه‌ریزی انجام‌شده، قرار است یک ماه دیگر زنجیره‌های انسانی و تونل‌های پرچم در مشهد به‌گونه‌ای شکل بگیرد که هرکس از خانه بیرون بیاید و به خیابانی برسد، با یک تونل پرچم مواجه شود. قرار نیست مردم از کشورهای دیگر به مشهد بیایند؛ این برنامه با حضور مردم خودمان اجرا خواهد شد.
شبکه‌سازی 191 تجمع در مشهد
راجی با تشریح ساختار قرارگاه فاتح گفت: در ابتدا، متولیان تجمعاتی را که می‌شناختیم، دعوت کردیم و پنج مسئولیت برای سازمان‌دهی فعالیت‌ها تعریف شد: فرمانده میدان به‌عنوان مسئول تجمع، مسئول آفند حقوقی و مطالبه‌گری، مسئول جهاد تبیین، مسئول رسانه و مسئول حل مسئله. نام این مجموعه را «قرارگاه فاتح» گذاشتیم.
وی افزود: ابتدا قرار بود از هر تجمع پنج نفر برای این مسئولیت‌ها معرفی شوند؛ اما مشخص شد هیچ مجموعه‌ای از تعداد دقیق تجمعات مشهد اطلاع ندارد. هر گروه تنها بخشی از تجمعات را می‌شناخت و اطلاعات موجود پراکنده بود.
این استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: به همین دلیل، فراخوانی اعلام کردیم که 110 نفر در پی آن حضور پیدا کردند. این افراد به‌عنوان مسئولان تجمعات معرفی شدند و هرکدام نیز چهار نفر دیگر را برای همکاری معرفی کردند. سپس نیروهای قرارگاه به محلات مختلف رفتند و تجمعات را شناسایی کردند. در نتیجه، 191 تجمع به یکدیگر شبکه شدند و برای هرکدام مسئولانی در حوزه‌های مختلف تعیین شد.
جهاد تبیین؛ از پاسخ به شبهات تا گفت‌وگوی مستقیم مردم
راجی با اشاره به مأموریت بخش تبیین قرارگاه اظهار کرد: هدف این بود که جهاد تبیین در تجمعات به فعالیتی جدی تبدیل شود. از مسئولان تبیین پرسیدیم که با وجود نزدیک به 110 شب برگزاری برنامه و حضور گسترده مردم، آیا حاضران توانایی پاسخ‌گویی به شبهات و پرسش‌های مطرح‌شده را دارند؟
وی افزود: در همین راستا، تصمیم گرفتیم هر شب یک صوت پنج‌دقیقه‌ای از بنده منتشر شود و در آن به یکی از شبهات اصلی پاسخ داده شود. همچنین مسئولان تبیین موظف شدند به میان مردم بروند، میکروفن را در اختیار آنان قرار دهند و از خود مردم بخواهند به پرسش‌ها پاسخ دهند تا زمینه گفت‌وگو، تبادل دیدگاه‌ها و شنیدن پاسخ‌های مختلف فراهم شود.
راجی ادامه داد: قرار بود این گفت‌وگوها ضبط و صبح روز بعد منتشر شود تا محتوای تولیدشده در 191 تجمع مشهد در دسترس مردم قرار گیرد. در مجموع، 31 صوت با موضوعات متنوع تهیه شد؛ از جمله شبهات مربوط به پیروزی یا شکست در جنگ، مقاومت یا سازش، رضاخان، محمدرضا پهلوی، کارآمدی، چرایی حجاب، آزادی و موضوع ظهور.
آموزش سخنرانان برای ارائه مطالب مؤثر
این استاد حوزه علمیه قم با اشاره به برنامه‌های آموزشی قرارگاه گفت: از سخنرانانی که در تجمعات عملکرد موفقی داشتند، دعوت کردیم تا در جلساتی شرکت کنند و فعالیت خود را با سخنرانی‌های هفت‌دقیقه‌ای درباره موضوعات مختلف آغاز کنند.
وی افزود: هدف این بود که سخنرانان بتوانند در زمانی مشخص، مطالب خود را روشن و مؤثر بیان کنند. همچنین جلساتی برای ارزیابی شیوه گفت‌وگو و سخنرانی برگزار شد تا اصول لازم برای انتقال بهتر مطالب به مخاطبان بررسی شود.
گفت‌وگوی چهره‌به‌چهره با دانشجویان
راجی درباره دیگر اقدامات قرارگاه برای جلوگیری از وقوع فتنه اظهار کرد: برای اساتید دانشگاه و دانشجویان بسیجی دوره‌هایی برگزار کردیم. همچنین برای دانشجویانی که در فتنه سال‌های 1401 و 1404 مسئله‌دار شده و بازداشت شده بودند، برنامه‌های آموزشی در نظر گرفته شد.
وی ادامه داد: مقرر شد اساتید با این دانشجویان گفت‌وگو کنند. این جلسات در اتاق‌های محل نگهداری یا مکان‌های دیگر برگزار می‌شد و گاهی چند ساعت و حتی چند ده ساعت طول می‌کشید. اساتید به مدت یک هفته، هر روز به‌صورت انفرادی و چهره‌به‌چهره با این افراد صحبت می‌کردند تا در صورت شکل‌گیری فتنه در روز اول مهرماه، در آن حضور پیدا نکنند.
وی افزود: این برنامه‌ها کانون‌های اصلاح و تربیت، زندان‌ها و مراکز دیگر را نیز پوشش می‌داد.
آموزش معلمان و مدیران 420 مدرسه قرمز
راجی با اشاره به اقدامات انجام‌شده در مدارس گفت: در استان خراسان رضوی 420 مدرسه قرمز که آن‌ها را مسئله‌دار می‌دانیم وجود دارد که 270 مدرسه آن در مشهد قرار دارند و عمدتاً دبیرستان‌های دوره دوم هستند. دانش‌آموزان این مدارس در سال 1404 فعالیت‌هایی داشته‌اند، صفحات اینستاگرامی مسئله‌دار داشته‌اند یا در موضوعاتی مانند کشف حجاب فعالیت کرده‌اند.
وی افزود: برای معلمان انقلابی دوره‌های آموزشی برگزار کردیم که حدود 770 نفر در قالب 11 جلسه و در گروه‌هایی تقریباً 70نفره در آن شرکت کردند. سپس 160 نفر از میان آنان انتخاب شدند و یک بار به مدارس رفتند. پس از ارزیابی عملکرد، 65 نفر برگزیده شدند و مجدداً به مدارس اعزام شدند تا به گفت‌وگو و تبیین بپردازند.
این استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: در طول 40 روز، برنامه‌هایی برای گروه‌های مختلف نیز اجرا شد؛ از جمله دعوت از بانوان فعال در عرصه تبیین برای سخنرانی و گفت‌وگو در ایام فاطمیه، برگزاری دوره‌های تبیینی برای تمام حوزه‌های علمیه و برگزاری دوره‌ای یک‌روزه برای رؤسای آموزش‌وپرورش نواحی.
وی اضافه کرد: نزدیک به 270 نفر از مدیران این مدارس نیز در دوره‌ای آموزشی شرکت کردند تا بیاموزند در مواجهه با دانش‌آموزانی که مسئله یا پرسشی دارند، چگونه پاسخ دهند و چه شیوه‌ای را در پیش بگیرند.
راجی گفت: همچنین مقرر شد از هر مدرسه سه نفر از معلمان محبوب دانش‌آموزان انتخاب شوند؛ معلمانی که ممکن است انقلابی باشند یا در طیف خاکستری قرار بگیرند. به اعتقاد ما، اگر توانایی و شایستگی لازم وجود داشته باشد، می‌توان فضای مدارس را مدیریت کرد.
وی با اشاره به پایان فعالیت رسمی قرارگاه اظهار کرد: فعالیت قرارگاه را تعطیل کردیم، اما اقدامات متوقف نشد و هر معاونت همچنان با تیم خود فعالیت‌ها را پیش می‌برد.
شبکه‌سازی؛ شرط اصلی هماهنگی تجمعات
راجی با تأکید بر اهمیت سازمان‌دهی فعالیت‌های میدانی گفت: پیش از تشکیل قرارگاه، شبکه منسجمی میان تجمعات وجود نداشت و حتی ارتباط دو تجمع در مجاورت یکدیگر نیز بسیار محدود بود. هر فرد فقط فعالیت تجمع خود را می‌شناخت و از وضعیت و برنامه‌های تجمعات دیگر اطلاعی نداشت.
وی افزود: برای مثال، مسئول یک تجمع از ابتدا تا انتهای برنامه خود مطلع بود، اما نمی‌دانست تجمعی در چهارراه یا نقطه دیگری از شهر چه وضعیتی دارد. بنابراین، ایجاد ارتباط و شبکه میان تجمعات از مهمترین اقدامات قرارگاه بود تا این مجموعه‌ها بتوانند در صورت لزوم، برنامه‌های مشترکی اجرا کنند.
مطالبه‌گری دانشگاهی و تشکیل کمیته‌های انضباطی
این استاد حوزه علمیه قم با اشاره به نخستین عملیات میدانی قرارگاه گفت: برآورد ما این بود که فتنه احتمالی از دانشگاه فردوسی مشهد آغاز شود؛ زیرا کمیته انضباطی تشکیل نشده بود و قرار بود تمام دانشجویانی که در دی‌ماه حضور داشتند و اقدامات تروریستی یا فعالیت‌های دیگری انجام داده بودند، روز اول مهرماه به دانشگاه بازگردند.
وی افزود: نیروهای مطالبه‌گر، پیگیری جدی موضوع را از وزیر علوم آغاز کردند و فشار مطالبه‌گرانه گسترده‌ای در تجمعات شکل گرفت. دو روز پیش از اول مهرماه، وزیر علوم دستور تشکیل کمیته‌های انضباطی دانشگاه‌ها را صادر کرد. شورای عالی امنیت ملی نیز وارد موضوع شد و فهرست افراد موردنظر به دانشگاه‌ها ارائه شده بود؛ در نتیجه، جلسه کمیته انضباطی به‌سرعت تشکیل شد.
راجی ادامه داد: پس از این اقدام، دیدگاه ما این بود که افرادی را که تروریست می‌دانستیم، باید در فضای دانشگاه احساس ناامنی کنند و بدانند در صورت ورود به دانشگاه و تکرار اقداماتشان، فرصت فعالیت خود را از دست خواهند داد. بر همین اساس، تصمیم گرفتیم بزرگ‌ترین زنجیره انسانی کشور را در اطراف دانشگاه شکل دهیم.
زنجیره انسانی اطراف دانشگاه؛ نمایش ظرفیت حضور مردمی
راجی با تشریح نحوه برنامه‌ریزی این تجمع اظهار کرد: روزی در میانه هفته و ساعتی انتخاب شد که حضور عمومی در آن دشوار بود؛ حدود ساعت 11:30 تا 14، به‌ویژه حوالی ساعت 13:30. کارمندان در محل کار، کسبه در مغازه‌ها و مادران در خانه منتظر بازگشت دانش‌آموزان بودند.
وی افزود: هدف این بود که ظرفیت بسیج‌کنندگی و حضور مردمی را نشان دهیم؛ به این معنا که با انتشار یک پیام یا توییت بتوان جمعیتی چندده‌هزارنفری را به خیابان آورد. زمان برنامه نیز به‌گونه‌ای انتخاب شد که کلاس‌های دانشگاه تعطیل نشود و بعداً ادعا نکنند که این برنامه موجب تعطیلی کلاس‌ها شده است.
این استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: برنامه حدود ساعت 12 تا 14 برگزار شد؛ دانشجویان و اساتید در داخل دانشگاه حضور داشتند و مردم بیرون دانشگاه تجمع کرده بودند. پیام این اقدام آن بود که اگر فتنه‌ای شکل بگیرد، مردم حاضر در بیرون دانشگاه توانایی مقابله با آن وضعیت را دارند.
وی درباره جمعیت حاضر گفت: کسانی که فیلم این برنامه را دیده‌اند، می‌دانند با چه جمعیتی روبه‌رو بودیم؛ جمعیتی که دوستان و دشمنان را مبهوت کرده بود. خیابان‌هایی به طول 10 تا 15 کیلومتر مملو از جمعیت شده بود و چنین به نظر می‌رسید که جمعیت حتی از زیر زمین نیز بیرون می‌آید.
راجی تأکید کرد: این جمعیت بدون حتی یک ریال هزینه از بودجه بیت‌المال و بدون تبلیغات تلویزیونی، بیلبوردی یا حتی تبلیغات صوتی به میدان آمده بود. مردم با مترو به محل آمده بودند.
وی درباره شیوه سازمان‌دهی جمعیت توضیح داد: محدوده هر تجمع و بلوک‌بندی جمعیت از قبل مشخص شده بود؛ یعنی تعداد افراد هر بخش و محل استقرار آن‌ها تعیین شده بود تا زنجیره انسانی به‌طور کامل شکل بگیرد. بدون این بلوک‌بندی، اجرای چنین برنامه‌ای امکان‌پذیر نبود.
تونل پرچم از شمال تا جنوب مشهد
راجی با اشاره به برنامه تونل پرچم گفت: هفته گذشته، این برنامه با استفاده از ظرفیت همان تجمعات از شمال تا جنوب مشهد اجرا شد. تونل پرچم از نظر ماهیت همان زنجیره انسانی است، با این تفاوت که پرچم‌ها در دو طرف خیابان قرار می‌گیرند و منظره‌ای شبیه تونل ایجاد می‌کنند تا خودروها از میان پرچم‌ها عبور کنند.
وی افزود: در این برنامه، مسیر حضور مردم از شمالی‌ترین نقطه مشهد تا جنوبی‌ترین نقطه شهر و سپس به سمت شرق امتداد داشت. برای اجرای چنین طرحی در قم نیز باید ابتدا تجمعات شبکه‌سازی شوند؛ زیرا رمز موفقیت آن، شبکه‌سازی است.
حفظ سرمایه اجتماعی و استفاده از چهره‌های مورد اعتماد
این استاد حوزه علمیه قم با تأکید بر نقش افراد محبوب در هماهنگی تجمعات اظهار کرد: یک فرد مورد اعتماد و محبوب می‌تواند تجمعات را هماهنگ کند، درحالی‌که دیگران ممکن است نتوانند به همان شکل عمل کنند.
وی افزود: به نظر من، پس از انتخابات سال 1403، چنین شخصیت‌هایی را تا حدی از دست دادیم؛ زیرا این سرمایه را بی‌جهت در مسائل مقطعی و یک‌بارمصرف هزینه کردیم. به‌جای حفظ آن، بحث‌هایی درباره حمله افراد به یکدیگر شکل گرفت و افراد یکدیگر را تخریب کردند.
راجی خطاب به حاضران در نشست گفت: شما در قم از چنین ظرفیت‌هایی برخوردار هستید؛ اما باید توجه کنید که مردم لازم است فردی را که چنین درخواستی مطرح می‌کند، قبول داشته باشند. وقتی فردی مورد اعتماد مردم در یک پیام یا توییت اعلام کند که محدوده مشخصی باید پر شود، مردم برای انجام آن اقدام می‌کنند.
وی ادامه داد: اگر زنجیره‌های انسانی به‌صورت سراسری شکل بگیرند، حضور گسترده مردم می‌تواند دشمن و جریان‌های تروریستی را ناامید و نیروهای انقلابی را دلگرم کند. درباره افزایش جمعیت تجمعات گفته می‌شود که شمار حاضران پنج برابر شده است؛ اما از نظر من، در برخی نقاط افزایش حضور مردم بسیار بیشتر از این میزان بوده است.
هدف از حضور در میدان؛ شکل‌گیری زنجیره‌ای گسترده از مردم
راجی با اشاره به تجربه حضور در تجمعات قم اظهار کرد: این شب‌ها می‌بینم که جمعیت زیادی روی زمین نشسته‌اند و به سخنرانی گوش می‌دهند؛ اما باید از خود بپرسیم هدف از این حضور چیست. قرار بود حضور گسترده مردم، تروریست‌ها را ناامید کند و نشان دهد که نمی‌توانند در برابر چنین جمعیتی بی‌تفاوت باشند. جمعیت باید به‌اندازه‌ای باشد که انتهای آن به‌سادگی دیده نشود.
وی افزود: می‌توان شش شب در هفته در تجمعات حضور داشت و یک شب را به تونل پرچم اختصاص داد. اگر هر تجمع در محدوده خود زنجیره انسانی یا تونل پرچم راه‌اندازی کند و این مسیر به محدوده بعدی متصل شود، به‌تدریج یک مسیر گسترده شکل خواهد گرفت.
این استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: وقتی فردی از خانه بیرون می‌آید و می‌بیند مردم در خیابان زنجیره انسانی تشکیل داده‌اند، چه احساسی پیدا می‌کند؟ یک فرد انقلابی با دیدن چنین صحنه‌ای چه احساسی خواهد داشت؟ حتی کسانی که در ابتدا برای حضور در تجمعات تردید داشتند، با مشاهده حضور دیگران به جمعیت ملحق می‌شدند. این‌ها نمونه‌هایی از ظرفیت حضور مردمی است.
مطالبه‌گری امیدبخش؛ هر تجمع در پی حل یک مشکل محلی
راجی با ورود به موضوع آفند حقوقی و مطالبه‌گری اظهار کرد: یکی از وظایف ما این بود که هر تجمع در طول هفته، یک مطالبه امیدبخش و اثرگذار را پیگیری کند؛ مطالبه‌ای که نتیجه آن برای مردم ملموس باشد و احساس کنند مشکلی از زندگی آن‌ها حل شده است.
وی افزود: بسیاری از مطالباتی که مطرح می‌کنیم، معمولاً به نتیجه نمی‌رسند. برای مثال، درباره مطالبه حجاب باید از خود بپرسیم که طرح آن در یک تجمع قرار است چه مشکلی را از کشور حل کند.
این استاد حوزه علمیه قم با تفکیک وظایف قرارگاه و تجمعات گفت: قرارگاه مسئول پیگیری مطالبات ملی بود، اما هر تجمع باید یک مطالبه محلی و امیدبخش را دنبال می‌کرد؛ مطالبه‌ای که نتیجه آن در زندگی روزمره مردم دیده شود.
وی برای نمونه گفت: اگر محله‌ای با مشکل برق مواجه بود و برق بلوار یا خیابانی تأمین نمی‌شد، مسئول اداره برق را دعوت می‌کردند و از او می‌خواستند مشکل را حل کند. اگر آسفالت خیابان‌ها مشکل داشت، همان موضوع پیگیری می‌شد. در حوزه مدارس نیز رئیس آموزش‌وپرورش منطقه دعوت می‌شد تا مشکلات بررسی و برای رفع آن‌ها اقدام شود.
راجی تصریح کرد: نیروهای مطالبه‌گر باید این مسائل را تا رسیدن به نتیجه پیگیری می‌کردند. یکی از شروط اساسی این بود که مطالبه‌ها، خواسته عمومی مردم باشد، نه صرفاً مطالبه بدنه انقلابی.
مطالبات عمومی به‌جای خواسته‌های محدود سیاسی
وی ادامه داد: اگر تمام مطالبات ما به موضوعاتی مانند درخواست از آقای پزشکیان یا آقای قالیباف و موارد مشابه محدود شود، بخش کوچکی از نیازهای جامعه را در نظر گرفته‌ایم. این مسائل ممکن است برای گروهی اهمیت داشته باشند، اما لزوماً مطالبه عمومی مردم نیستند و نمی‌توان آن‌ها را خواسته همه جامعه دانست.
این استاد حوزه علمیه قم تأکید کرد: مطالبه‌گری زمانی فراگیر و اثرگذار می‌شود که از مسائل واقعی مردم آغاز شود و به حل مشکلاتی بینجامد که بخش گسترده‌ای از جامعه با آن‌ها مواجه است.
حضور مسئولان مرتبط در تجمعات برای حل مشکلات مردم
راجی با اشاره به تجربه قرارگاه در سازمان‌دهی مطالبه‌گری گفت: به‌جای آنکه نیروهای فعال میدان به‌صورت پراکنده با مسئولان گفت‌وگو کنند، تلاش کردیم ارتباط منسجمی با اعضای شورای شهر و نمایندگان مجلس برقرار کنیم. اعضای شورای شهر در شب‌هایی که به تجمعات می‌آمدند، مسئولانی را که مردم برای پیگیری مشکلات خود به آن‌ها نیاز داشتند، همراه می‌آوردند.
وی افزود: مسئول برق منطقه، شهردار منطقه، مسئول آب منطقه و دیگر مسئولان مرتبط در تجمع حضور پیدا می‌کردند تا مردم بتوانند مشکلات خود را مستقیماً با آن‌ها در میان بگذارند و پاسخ بگیرند.
راجی ادامه داد: مسائل ملی و کلانی نیز وجود داشت که پیگیری آن‌ها از عهده نیروهای مستقر در میدان خارج بود و قرارگاه آن‌ها را دنبال می‌کرد؛ از جمله موضوع حجاب، نظارت بر بازار، ارزش پول و وضعیت خودرو.
آموزش مطالبه‌گری مسئولانه
این استاد حوزه علمیه قم با اشاره به ضرورت آموزش نیروهای مطالبه‌گر گفت: قرار نبود عده‌ای اقدامی انجام دهند و دیگران را با پیامدهای آن تنها بگذارند. مسئول مطالبه‌گری باید با ادب و احترام با مسئولان برخورد می‌کرد.
وی افزود: مردم نامه‌های خود را ارائه می‌دادند و مسئول مطالبه‌گری با لحنی مناسب، نامه را می‌خواند و به مسئول مربوطه اعلام می‌کرد که مردم چنین مطالبه‌ای دارند. این فرایند باید منظم، مؤدبانه و شایسته انجام می‌شد.
آموزش رسانه‌ای و انتشار ملی مطالبات مردم
راجی با تشریح اقدامات قرارگاه در حوزه رسانه اظهار کرد: برای نیروهای میدانی، جلسات آموزشی فوری برگزار کردیم. آموزش فیلم‌برداری و تدوین با تلفن همراه و شیوه تهیه و تنظیم فیلم از مطالبات مردم، از جمله برنامه‌های این دوره‌ها بود. همچنین به نیروها آموزش داده شد که چگونه محتوای خود را به‌شکل مناسبی برای انتشار آماده کنند.
وی افزود: در ادامه، با یکی از خبرگزاری‌های اصلی کشور ارتباط برقرار کردیم تا فیلم‌های تهیه‌شده از سوی نیروهای میدانی، در صورت برخورداری از کیفیت مناسب، منتشر شود. برای مثال، اگر در جریان مطالبه‌گری اتفاق مثبتی رخ می‌داد، امکان انتشار آن در سطح ملی فراهم بود و نیروهای رسانه‌ای نیز موظف بودند محتواها را در رسانه‌های مربوطه منتشر کنند.
اقدامات امیدآفرین؛ از تأمین هزینه دارو تا تهیه لوازم‌التحریر
راجی با اشاره به فعالیت‌هایی که با هدف ایجاد حال خوب در جامعه انجام شد، گفت: نیروهای فعال در میدان باید بتوانند اقدامات کوچک و امیدآفرینی انجام دهند که مردم از آن‌ها استقبال کنند.
وی افزود: برای نمونه، در یکی از تجمعات، مسئول بخش مربوطه اعلام کرد که با یک داروخانه صحبت کرده‌اند و این داروخانه گفته است برخی افراد مستضعف برای خرید دارو پول ندارند. در همان‌جا از مردم خواسته شد برای تأمین هزینه موردنیاز کمک کنند.
این استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: چنین اقداماتی می‌توانست در میان مردم امید ایجاد کند و نشان دهد که تجمعات صرفاً به بیان شعار و طرح مطالبات محدود نیستند.
وی نمونه دیگر را تهیه لوازم‌التحریر برای دانش‌آموزان نیازمند در آستانه سال تحصیلی دانست و گفت: از مردم خواسته شد لوازم‌التحریر نو و اضافه‌ای را که در خانه دارند، به تجمع بیاورند. مردم استقبال کردند و تعداد زیادی کیف و لوازم‌التحریر جمع‌آوری شد تا در اختیار دانش‌آموزان نیازمند قرار گیرد.
راجی افزود: در ادامه، تهیه بسته‌های معیشتی نیز در دستور کار قرار گرفت و حتی در کوچک‌ترین تجمعات، هر شب حدود دو تا سه بسته معیشتی میان نیازمندان توزیع می‌شد.
مسئولیت هر تجمع در رسیدگی به یک روستای محروم
این استاد حوزه علمیه قم در پایان به طرح محرومیت‌زدایی از روستاهای خراسان رضوی اشاره کرد و اظهار داشت: هر یک از روستاهای محروم استان به یک تجمع یا مجموعه‌ای متشکل از دو تا سه تجمع سپرده شد تا مسئولیت پیگیری وضعیت آن روستا را بر عهده بگیرند.
وی افزود: اکنون در مشهد، هر تجمع یا مجموعه‌ای متشکل از سه تجمع، مسئولیت رسیدگی به یک روستای محروم را بر عهده دارد. مردم روزهای جمعه به این روستاها می‌روند، وسایلی را که می‌توانند در اختیار اهالی قرار دهند، همراه می‌برند و به آن‌ها کمک می‌کنند.
راجی ادامه داد: این گروه‌ها مشکلات هر روستا را نیز بررسی می‌کنند و برای رفع آن‌ها راهکار می‌یابند. به این ترتیب، هر مجموعه علاوه بر فعالیت در محل تجمع، مسئولیتی مشخص در زمینه محرومیت‌زدایی بر عهده گرفته و پیگیری امور روستا را با مشارکت مردم پیش می‌برد.
خبرنگار: علیرضا سهلانی
انتهای پیام/