به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه نویه زوریخه سایتونگ سوئیس در مطلبی به درماندگی دونالد ترامپ، رئیس دولت تروریستی آمریکا در سرو سامان دادن به روند جنگ علیه ایران پرداخته و نوشت: ترامپ بی پروایانه و با الفاظی مانند جنگ هست، جنگ نیست، ما مذاکره می‌کنیم، دیگر مذاکره نمی‌کنیم، به مسئله ایران که شکست ویرانگری را در انتخابات میان‌دوره‌ای این هفته برایش به ارمغان آورد، می پردازد.
این ترفند قدیمی ترامپ است که در آن جنگ یا صلح، مانند یک سریال تلویزیونی تکرار می شود. از زمان آتش‌بس متزلزل در ماه ژوئن، اوضاع اینگونه بوده است.
به نظر می‌رسد زمان برای رئیس‌جمهور آمریکا، متوقف شده است. اما برای ایران و کل منطقه خلیج فارس اینطور نیست و آنها در حال حاضر خیلی جلوتر هستند.
در حالی که ترامپ از دفتر بیضی شکل خود مرتبا تهدید یا دلجویی می‌کند، ایران و دیگر قدرت‌های منطقه‌ای در خلیج فارس در حال ایجاد نظم جدیدی بدون آمریکا هستند.
در پایان ماه اکتبر، عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، خالد بن سلمان، وزیر دفاع عربستان سعودی (برادر ولیعهد) و ابراهیم کالین، رئیس اطلاعات ترکیه، در هیاتی به تهران سفر کردند. این دیداری قابل توجه بود و مطمئناً، مقامات این کشورها می خواستند این مسئله را بررسی کنند که چگونه از تشدید مجدد تنش نظامی با ایالات متحده جلوگیری کرده و انسداد تنگه هرمز را حل کنند. اما موضوع بسیار فراتر از این بود.
یک ساختار امنیتی جدید برای خاورمیانه در حال شکل‌گیری است. تابستان امسال، عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان پیمان مکه را منعقد کردند. این یک اتحاد دفاعی است که هدف آن تأمین امنیت و پاسخی به شکست سیستم دفاع موشکی ایالات متحده در جنگ با ایران است.
جمهوری اسلامی ایران در جریان جنگ با آمریکا و رژیم صهیونیستی، منافع آمریکا در کشورهای حاشیه خلیج فارس را به طور گسترده با پهپادها و موشک‌های خود هدف قرار داد. حالا در پاییز، این متحدان جدید دست خود را به سمت تهران دراز می‌کنند.
احمد شریف چودری، سخنگوی ارتش پاکستان، پس از نشست هیئت مکه اعلام کرد: اساسنامه پیمان ما مانع از پذیرش اعضای بیشتر نمی‌شود. وقتی از او پرسیده شده بود که آیا کشورهای پیمان مکه می‌توانند ایران را در این اتحاد تصور کنند، چودری گفت: از هر کسی که دیدگاه ما در مورد یک اتحاد جمعی برای تأمین صلح در منطقه را داشته باشد، استقبال می‌شود.
ولی نصر، استاد مطالعات خاورمیانه در دانشگاه جان هاپکینز واشنگتن، با خلاصه کردن تحولات ماه‌های اخیر می گوید: رهبری ایران در گسترش چشمگیر قدرت خود در منطقه موفق بوده است، در حالی که نفوذ ایالات متحده به طور قابل توجهی کاهش یافته است.
وی با اشاره به حملات نظامی ایران به پایگاه‌های آمریکایی در منطقه در دوران جنگ تحمیلی که آسیب‌های زیادی ایجاد کرد، افزود: تاکتیک‌های نظامی ایران نقش مهمی در این امر ایفا کردند. این صرفاً یک موفقیت نظامی استراتژیک نبود، بلکه گامی تعیین‌کننده به سوی هدف اصلی ایران یعنی محروم کردن ایالات متحده از این منطقه بود.
در ادامه این مطلب آمده است: از سوی دیگر، دو جنگ‌سالار یعنی ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل که همچنان در قدرت هستند با انتخابات های اخیر در موضع دفاعی قرار گرفته‌اند.
یک مبارزه قدرت آشکار در درون رهبری آمریکا در گرفته است. جی. دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور این کشور تنها چند ساعت پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات، خشم خود را از جنگ علیه ایران ابراز کرده و اظهار داشت: «مردم ناراحت هستند.»
در اینجا این پرسش مطرح است که آیا با این وجود، ترامپ حمله نظامی دیگری علیه ایران انجام خواهد داد؟ و دقیقاً به چه هدفی؟
همزمان، گزارش‌هایی درز می‌کند مبنی بر اینکه تلاش‌های سراسیمه قطر برای رسیدن به یک راه‌حل از طریق مذاکره به ثمر نشسته است. در این میان برای جلوگیری از یک رویارویی نظامی دیگر با ایالات متحده، تهران همچنین به دنبال شرکایی حتی قوی‌تر از شرکای پیمان مکه است.
نویسنده در ادامه با اشاره به رایزنی‌های اخیر مقامات ایرانی با طرف های روسی و چینی نوشت: در این میان بخصوص ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، در حال حاضر از بحران ایران برای کسب جایگاهی در خاورمیانه استفاده می‌کند. به همین منظور، وی از رئیس جمهور ایران برای شرکت در نشست مجمع کشورهای صادرکننده گاز طبیعی در مسکو در ماه اکتبر دعوت کرد.
به این ترتیب در حالی که رئیس جمهور آمریکا ظاهراً نمی‌داند چگونه به جنگ نامحبوبی که علیه ایران آغاز کرده است پایان دهد، جمهوری اسلامی ایران در حال گسترش روابط قدیمی و ایجاد ارتباطات جدید است.
راس هریسون، محقق موسسه خاورمیانه در واشنگتن، می‌گوید: ایران در حال یادگیری درس‌های خود از مراحل قبلی جنگ در تابستان 2025 و بهار 2026 و اجرای یک دکترین استراتژیک جدید است.
این کارشناس غربی تاکید کرد: دوران انزوای پس از جنگ ایران و عراق در دهه 1980، زمانی که جمهوری اسلامی عملاً هیچ حمایتی دریافت نکرد، اکنون می‌تواند پایان یابد و به افزایش همکاری‌های بین‌المللی با نقشی قوی و جدید برای این کشور منجر شود.
جمهوری اسلامی ناگهان به دنبال تامین امنیت با کمک همسایگان خلیج فارس و حمایت چین و روسیه است. همه این کشورها در این واقعیت که دیگر نقشی برای آمریکایی‌ها در منطقه نمی‌بینند، متحد هستند.
نویسنده همچنین از دورانی جدید در منطقه خلیج فارس نوشت که در آن در حالی که ترامپ فلج به نظر می‌رسد، ایران در حال ایجاد یک نظم منطقه‌ای - بدون ایالات متحده - است.
انتهای پیام/