به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، افزایش شدید قیمت حامل‌های انرژی در آمریکا، در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره به یکی از مهمترین چالش‌های اقتصادی و سیاسی دولت دونالد ترامپ تبدیل شده است؛ به‌طوری‌که قیمت بنزین در این کشور طی یک سال گذشته 34.2 درصد و قیمت سوخت گرمایشی 74.2 درصد افزایش یافته است.
بر اساس داده‌های شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا در 14 اکتبر، سطح عمومی قیمت کالاها و خدمات در این کشور طی 12 ماه گذشته 3.7 درصد افزایش داشته است؛ با این حال، رشد قیمت انرژی به‌مراتب بیشتر از تورم عمومی بوده و فشار قابل‌توجهی بر هزینه زندگی خانوارهای آمریکایی وارد کرده است.
اختلال در تجارت جهانی نفت و گاز در پی جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، از عوامل اصلی افزایش هزینه حامل‌های انرژی در آمریکا عنوان شده است. این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که رأی‌دهندگان آمریکایی در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای قرار دارند و افزایش هزینه سوخت می‌تواند بر ارزیابی آنها از عملکرد اقتصادی دولت و نمایندگان مستقر تأثیر بگذارد.
افزایش قیمت بنزین؛ بالاتر از دوره بایدن
بررسی داده‌های انجمن خودروی آمریکا (AAA) نشان می‌دهد میانگین قیمت بنزین در این کشور در روزهای پایانی اکتبر به سطحی رسیده که از بالاترین قیمت ثبت‌شده در دوران ریاست‌جمهوری جو بایدن نیز فراتر رفته است.
این مسئله برای دولت ترامپ اهمیت سیاسی ویژه‌ای دارد؛ چراکه یکی از محورهای اصلی تبلیغات اقتصادی او، کاهش هزینه زندگی و بهبود وضعیت معیشتی خانوارهای آمریکایی بوده است.
افزایش 34.2 درصدی قیمت بنزین و جهش 74.2 درصدی سوخت گرمایشی، به‌ویژه برای خانوارهایی که در فصل سرد سال به سوخت‌های نفتی برای گرمایش منازل وابسته‌اند، فشار مضاعفی ایجاد می‌کند.
افزایش هزینه انرژی همچنین می‌تواند از طریق حمل‌ونقل، تولید و توزیع کالاها به سایر بخش‌های اقتصاد منتقل شود و قدرت خرید مصرف‌کنندگان را کاهش دهد.
در واقع، اگر رشد دستمزدها از افزایش قیمت‌ها عقب بماند، خانوارها حتی بدون کاهش اسمی درآمد خود با افت قدرت خرید مواجه خواهند شد. به همین دلیل، افزایش قیمت انرژی می‌تواند از نگاه مصرف‌کنندگان آمریکایی به معنای کاهش واقعی درآمد و فشار بیشتر بر بودجه خانوار باشد.
انرژی؛ هزینه پنهان جنگ در انتخابات آمریکا
تأثیر تحولات بازار جهانی انرژی بر سیاست داخلی آمریکا، موضوعی فراتر از عملکرد دولت فعلی است. در سال‌های گذشته نیز افزایش قیمت نفت و گاز، دولت‌های مختلف آمریکا و اروپا را با چالش‌های اقتصادی و انتخاباتی مواجه کرده است.
ایزابل اشنابل، عضو هیئت اجرایی بانک مرکزی اروپا، برای توصیف این پدیده از اصطلاح «تورم فسیلی» یا Fossilflation استفاده کرده است؛ مفهومی که به اثر افزایش و نوسان قیمت سوخت‌های فسیلی بر تورم عمومی اقتصاد اشاره دارد.
بر اساس این دیدگاه، وابستگی اقتصادها به نفت و گاز باعث می‌شود شوک‌های عرضه و تقاضای جهانی انرژی، حتی در کشورهایی که تولیدکننده بزرگ نفت و گاز هستند، به افزایش هزینه مصرف‌کنندگان منجر شود.
در همین ارتباط، تحلیل‌های منتشرشده نشان می‌دهد افزایش تولید نفت داخلی آمریکا لزوماً به معنای مصونیت مصرف‌کنندگان این کشور از نوسانات بازار جهانی نیست؛ زیرا قیمت سوخت در آمریکا همچنان از تحولات عرضه و تقاضای بین‌المللی تأثیر می‌پذیرد.
بنابراین، افزایش تولید داخلی به‌تنهایی نمی‌تواند مانع انتقال شوک‌های جهانی انرژی به اقتصاد آمریکا شود.
بی‌ثباتی سیاسی؛ هزینه جدید سرمایه‌گذاری در انرژی
در کنار افزایش قیمت سوخت، بی‌ثباتی سیاست‌گذاری انرژی در آمریکا نیز به یکی از نگرانی‌های سرمایه‌گذاران تبدیل شده است.
شورای آتلانتیک در گزارشی درباره سیاست انرژی آمریکا هشدار داده است که «بی‌ثباتی سیاسی به یک هزینه انرژی تبدیل شده است». به این معنا که تغییر دولت‌ها و کنار گذاشتن سیاست‌های دولت قبلی، می‌تواند برنامه‌های سرمایه‌گذاری در بخش انرژی را با اختلال مواجه کند.
بر اساس این گزارش، مشوق‌های مالیاتی و حمایت‌های دولتی از فناوری‌های خاص انرژی، اگر به سیاست‌های پایدار و بلندمدت متکی نباشند، ریسک سرمایه‌گذاری را افزایش می‌دهند.
برای مثال، پروژه‌هایی که بر اساس اعتبار مالیاتی، کمک‌هزینه دولتی یا مقررات یک دولت طراحی شده‌اند، ممکن است با تغییر دولت و بازنگری در سیاست‌ها، توجیه اقتصادی خود را از دست بدهند.
این مسئله به‌ویژه برای پروژه‌های بزرگ انرژی که بازگشت سرمایه آنها چندین سال زمان می‌برد، اهمیت دارد. سرمایه‌گذاران برای ورود به چنین پروژه‌هایی به چارچوبی باثبات و قابل پیش‌بینی نیاز دارند؛ در غیر این صورت، تغییرات سیاسی می‌تواند هزینه تأمین مالی و اجرای پروژه‌ها را افزایش دهد.
شورای آتلانتیک در همین زمینه تأکید کرده است که آمریکا به چیزی فراتر از شعار «استفاده از همه منابع انرژی» نیاز دارد و باید چارچوبی پایدار برای سرمایه‌گذاری ایجاد کند که به‌جای ترجیحات سیاسی، عملکرد و بهره‌وری انرژی را مبنای حمایت قرار دهد.
انتخابات میان‌دوره‌ای؛ آزمون اقتصادی ترامپ
افزایش قیمت بنزین و سوخت گرمایشی در شرایطی به مسئله‌ای انتخاباتی تبدیل شده که ترامپ همواره عملکرد اقتصادی و وضعیت بازارهای مالی را از مهمترین دستاوردهای دولت خود معرفی کرده است.
اکنون افزایش هزینه انرژی در پی جنگ ایران می‌تواند این تصویر را تحت تأثیر قرار دهد. برای رأی‌دهنده آمریکایی، افزایش قیمت بنزین و هزینه گرمایش خانه مسئله‌ای ملموس‌تر از بسیاری از شاخص‌های کلان اقتصادی است و مستقیماً در بودجه ماهانه خانوار منعکس می‌شود.
از این منظر، انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره تنها آزمونی برای سیاست‌های داخلی ترامپ نیست، بلکه می‌تواند میزان تأثیر تحولات ژئوپلیتیکی و بازارهای جهانی انرژی بر سیاست داخلی آمریکا را نیز آشکار کند.
در نهایت، تجربه افزایش قیمت انرژی نشان می‌دهد حتی بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت و گاز جهان نیز نمی‌توانند خود را به‌طور کامل از شوک‌های بازار جهانی مصون کنند. تنوع‌بخشی به سبد انرژی، توسعه منابع جایگزین و ایجاد سیاست‌های باثبات برای سرمایه‌گذاری، از جمله راهکارهایی است که می‌تواند آسیب‌پذیری اقتصادها را در برابر این شوک‌ها کاهش دهد.
با این حال، در کوتاه‌مدت، افزایش هزینه سوخت می‌تواند به یکی از مهمترین عوامل نارضایتی اقتصادی رأی‌دهندگان آمریکایی تبدیل شود؛ عاملی که در آستانه انتخابات، هزینه سیاسی جنگ را برای دولت ترامپ افزایش می‌دهد.
انتهای پیام/