گروه فرهنگی، خبرگزاری تسنیم _ محمدباقر صنیعی منش: شبکه بی‌بی‌سی در پرونده‌ای جنجالی با پرداخت 400 هزار پوند غرامت، معادل حدود 534 هزار دلار، به لوسی کُن، مدیر سابق سفارش‌دهنده مستندهای این رسانه، موافقت کرد؛ زنی که مدعی بود پس از حملات 7 اکتبر 2023 و در پی اختلاف بر سر مواضعش درباره اسرائیل و صهیونیسم، در محیط کار با یهودستیزی و رفتارهای تبعیض‌آمیز مواجه شده است.
این پرونده بار دیگر مسئله‌ای مهم در فضای رسانه‌ای غرب را مطرح می‌کند: مرز میان مقابله با یهودستیزی و استفاده از این اتهام برای تحت فشار قرار دادن افرادی که درباره اسرائیل و عملکرد آن موضع انتقادی دارند. در این میان، پرداخت مبلغی هنگفت از سوی یکی از مهمترین رسانه‌های عمومی جهان، آن هم در شرایطی که تحقیقات داخلی این رسانه شکایت شاکی را تأیید نکرده است، پرسش‌های جدی درباره سازوکار رسیدگی به چنین پرونده‌هایی ایجاد می‌کند. اینکه چرا هرکس به اسرائیل و رفتارهای آن انتقاد دارد باید با برچسب یهودستیزی متهم شود. بلایی که قبلاً نیز بر سر مارک رافالو بازیگر هالیوودی نیز آمد که به خاطر انتقاد از کمپانی پارامونت به خاطر حمایت از اسرائیل با همین برچسب مورد اعتراض قرار گرفت.
ماجرا چه بود؟
ماجرا این بود که لوسی کُن تهیه‌کننده یهودی-صهیونیست بیش از دو دهه در بی‌بی‌سی فعالیت داشت و در تولید برنامه‌هایی همچون «پانوراما»، «بی‌بی‌سی بریکفست» و مجموعه مستند «استوری‌ویل» مشارکت کرده بود. او همچنین یکی از تهیه‌کنندگان اجرایی مستند «آقای هیچ‌کس علیه پوتین» بود که امسال جایزه اسکار بهترین مستند بلند را دریافت کرد.
کُن در گفت‌وگو با روزنامه تلگراف مدعی شد پس از حملات حماس، برخی همکارانش صهیونیست‌هایی مانند او را که حامی اسرائیل هستند را «شرور» توصیف کرده‌اند. به گفته او، هنگامی که حماس را سازمانی تروریستی می‌خواند، یکی از همکارانش گفته بود که اگر حماس را تروریستی می‌داند، باید اسرائیل را نیز تروریستی بداند.
او همچنین مدعی شد که برخی همکارانش درباره انگیزه‌های حمله حماس صحبت می‌کردند و خواستار بررسی زمینه‌ها و شرایطی بودند که به این حمله انجامیده است؛ اما این تهیه‌کننده صهیونیست آن را نادیده گرفتن یا کم‌رنگ کردن جنایت‌های صورت‌گرفته علیه شهروندان اسرائیلی می‌دانست و به همین خاطر تنش‌ها میان او و همکارانش بالا می‌گیرد.
یکی دیگر از ادعاهای او به پیشنهاد ساخت مستندی درباره حملات 7 اکتبر مربوط می‌شد. کُن مدعی است که به دلیل یهودی بودنش، برای نظارت بر چنین پروژه‌ای بیش از اندازه جانبدار تلقی شده است و برای همین مدیر بی‌بی سی او را شایسته ساخت این مستند ندانسته. اقدامی منطقی از سمت یک مدیر رسانه که کُن آن را برنتافته و حتی این برخورد را تبعیض‌آمیز دانسته و معتقد بود که هویت دینی‌اش به عاملی برای محدود کردن فعالیت حرفه‌ای او تبدیل شده است!
این رویکرد بی‌بی‌سی نسبت به صهیونیسم قبلاً هم باعث خشم و برنتافتن صهیونیست‌ها شده بود. جایی که در سال 2023 فقط به خاطر اینکه این رسانه حاضر نبود حماس را تروریسم معرفی کند در مقابل آن تجمع کرده و اعتراض کردند؛ چیزی که تصویر آن در این خبر نیز مشاهده می‌شود.
شکایتی که تأیید نشد؛ اما به پرداختی سنگین انجامید
کُن پس از این اتفاقات، شکایت رسمی خود را به مدیریت بی‌بی‌سی ارائه کرد. با این حال، تحقیقات داخلی این رسانه شکایت او را تأیید نکرد و درخواست تجدیدنظرش نیز به نتیجه نرسید.
به روایت کُن، پس از شکایت از او خواسته شد برای مدتی در خانه بماند و عملاً از فعالیت‌های حرفه‌ای کنار گذاشته شد. چیزی که آن را هم بی‌بی‌سی تأیید نکرده و گفته که سمت او در جریان بازسازی ساختار سازمانی بی‌بی‌سی حذف شد و او نتوانست موقعیت شغلی مشابهی را که جایگزین سمت قبلی شده بود، به دست آورد.
کُن این روند را به شکایت خود و اعتراضش به آنچه یهودستیزی در محیط کار می‌دانست مرتبط می‌کند. او در گفت‌وگو با تلگراف اعتراف می‌کند که صهیونیست است و البته بار دیگر یهودی بودنش را عامل مشکلاتش بیان می‌کند: «فکر می‌کنم به یک مشکل تبدیل شده بودم. فکر می‌کنم درباره یهودی بودنم در داخل بی‌بی‌سی بیش از حد سر و صدا کردم. از جامعه خودم دفاع کردم. آشکارا اعلام می‌کردم که صهیونیست هستم.»
او در نهایت پیگیری حقوقی خود را با طرح ادعای اخراج ناعادلانه ادامه داد و بی‌بی‌سی با پرداخت 400 هزار پوند برای حل‌وفصل پرونده موافقت کرد.
با این حال، یک نکته اساسی نباید نادیده گرفته شود: توافق مالی به معنای پذیرش مسئولیت حقوقی از سوی بی‌بی‌سی نبود. این رسانه نه رسماً پذیرفت که کُن قربانی یهودستیزی بوده و نه بابت چنین رفتاری از او عذرخواهی کرد. بنابراین، نمی‌توان صرف پرداخت این مبلغ را به‌عنوان تأیید صحت تمام ادعاهای شاکی تلقی کرد.
یهودستیزی یا انتقاد از اسرائیل؛ مرز کجاست؟
پرونده کُن در بستر مناقشه‌ای گسترده‌تر شکل گرفته است؛ مناقشه‌ای که پس از 7 اکتبر و جنگ غزه، رسانه‌ها، دانشگاه‌ها و نهادهای فرهنگی غرب را نیز درگیر کرده است. اینکه قریب به اتفاق در رویدادهای رسانه‌ای، هرجا انتقادی به اسرائیل شده است با برچسب یهودستیزی روایت را به سمت دیگری برده‌اند و حتی طرف مقابل را به عذرخواهی با مانند بی‌بی‌سی به پرداخت غرامت محکوم کرده‌اند. در حالی که مخالفت با سیاست‌های دولت اسرائیل، اعتراض به نسل‌کشی آنها یا مخالفت با صهیونیسم، به‌خودی‌خود به معنای دشمنی با یهودیان نیست.
اگر هر انتقادی از اسرائیل یا هر اختلافی درباره صهیونیسم در محافل رسانه‌ای غربی به‌عنوان یهودستیزی معرفی شود، امکان بررسی انتقادی عملکرد دولت اسرائیل و مسئولیت‌های آن در قبال غیرنظامیان با مانع مواجه خواهد شد.
بستن دهان یک صهیونیست دوآتیشه!
پرداخت این مبلغ به لوسی کُن، طبق گزارش ددلاین و تلگراف، نخستین مورد شناخته‌شده از توافق مالی بی‌بی‌سی در پی ادعای یهودستیزی کارکنان این رسانه است.
با این حال، برای نتیجه‌گیری درباره انگیزه دقیق بی‌بی‌سی از پرداخت این مبلغ، اطلاعات بیشتری درباره توافق و مبنای حقوقی آن لازم است. زیرا خود بی‌بی‌سی این پرداخت را به معنای پذیرش یهودستیزی تأیید نکرده و بنابراین بیشتر احتمال فشار سیاسی به این رسانه تنها برای کوتاه آمدن از موضعش سر انتقاد از اسرائیل است. در حقیقت بی‌بی‌سی با وجود تأیید نکردن شکایت در تحقیقات داخلی، پذیرفته است برای پایان دادن به اختلاف حقوقی مبلغ قابل‌توجهی بپردازد؛ توافقی که حتی اتهام بی‌بی‌سی تأیید نشده است.
انتهای پیام/