به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، و بسایت زمان آور که یک وب سایت تخصصی در زمینه فناوری اطلاعات است به بررسی زیان‌‌هایی پرداخت که می‌تواند قطع شدن اینترنت برای شرکت‌های مختلف به وجود آورد.
در این گزارش آمده است: در گذشته، قطعی اینترنت در دفاتر کاری صرفاً یک اختلال جزئی و ساده بود. کارمندان منتظر وصل مجدد ارتباط می‌مانند، از این فرصت برای انجام کارهای دیگر استفاده می‌کردند و سپس به فعالیت خود ادامه می‌دادند. اما امروزه برای بسیاری از شرکت‌ها، قطعی اینترنت به معنای توقف تقریباً کامل فعالیت‌هاست.
زیرا پست الکترونیک، سیستم‌های مدیریت ارتباط با مشتری (CRM)، سیستم‌های برنامه‌ریزی منابع سازمان (ERP)، خدمات ابری، تماس‌های تصویری، سیستم‌های خدمات مشتریان، تسویه حساب، دسترسی به فایل‌ها و حتی گاهی ارتباطات تلفنی، همگی به اتصال پایدار و مداوم بستگی دارند.
از این رو، پرسشی که شرکت‌ها باید مطرح کنند دیگر صرفاً این نیست که «سرعت اینترنت ما چقدر است؟»، بلکه این است: اگر این ارتباط قطع شود، چه بلایی سر شرکت می‌آید؟
این وب سایت در رابطه با هزینهٔ مشکل قطع اینترنت را بسیار بیشتر از قیمت خود اینترنت توصیف و در این رابطه افزود: تعیین یک نرخ ثابت برای یک ساعت قطعی اینترنت دشوار است. این هزینه بسته به اندازهٔ هر شرکت و ماهیت فعالیت‌های آن متفاوت است، اما می‌توان آن را از زاویهٔ فرایندهایی بررسی کرد که هنگام قطعی خدمت متوقف می‌شوند.
در مرکز تماس، کارمندان ممکن است دسترسی خود را به سیستم‌های مشتریان از دست بدهند.
در فروشگاه‌ها و رستوران‌ها، توانایی انجام عملیات وابسته به شبکه تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
در دفاتر کاری، دسترسی کارمندان به فایل‌ها و سیستم‌های پردازش ابری قطع می‌شود.
کارشناسان فروش نمی‌توانند سیستم CRM را به‌روزرسانی کنند، جلسات تصویری لغو می‌شوند و فرایندهای وابسته به سیستم‌های بیرونی از حرکت می‌افتند.
به این موارد باید هزینه‌ای را افزود که سنجش آن دشوار است: زمانی که کارمندان و مدیران هدر می‌دهند تا بفهمند چه اتفاقی افتاده، مشکل را به چه کسی گزارش دهند و خدمت چه زمانی وصل می‌شود.
هرچه اتکای شرکت به خدمات الکترونیکی بیشتر باشد، اهمیت حتی یک ساعت توقف کار در مقایسه با هزینهٔ ماهانهٔ راهکارهای پشتیبان (بک‌آپ) — که می‌توانست از آن جلوگیری کند — پررنگ‌تر می‌شود.
این وبسایت تخصصی همچنین تاکید کرد حتی با وجود دارا بودن اینترنت بسیار با کیفیت هم لزوما به معنای توانایی در تاب آوری در مقابل قطعی آن محسوب نمی شود.
شرکت‌ها به حق روی ارتباطات سریع و پایدار سرمایه‌گذاری می‌کنند. اما حتی زیرساخت‌های باکیفیت نیز عدم بروز اختلال را تضمین نمی‌کنند. زیرا اختلال در زیرساخت‌ها، عملیات عمرانی در منطقه و آسیب فیزیکی به کابل‌ها!!!، همگی می‌توانند بر کیفیت اتصال تأثیر بگذارند.
این وبسایت در پایان هم آورده است: پرسش این نیست که آیا مشکلی پیش می‌آید یا خیر، بلکه این است که آیا برای آن آماده شده‌اید؟
در جهانی که بخش فزاینده‌ای از فعالیت‌های تجاری به اتصال مداوم به سیستم‌ها و خدمات الکترونیکی وابسته است، تضمین تداوم ارتباطات به بخشی جدایی‌ناپذیر از برنامه‌های تداوم کسب‌وکار تبدیل شده است. از این رو، به جای بسنده کردن به این پرسش که «سرعت اینترنت ما چقدر است؟»، شایسته است پرسش دیگری را بیفزاییم: اگر فردا صبح خط اینترنت ما قطع شود، آیا کسب‌وکار ما ادامه خواهد یافت؟
انتهای پیام/