به گزارش خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری تسنیم، هاشم سوداگر از پژوهشگران مرکز رشد دانشگاه امام صادق علیهالسلام از رویداد «قرار هشتم» و رونمایی از نخستین شماره جدید نشریه «مدیریت جهادی» پس از شهادت استاد شهید مصباح الهدی باقری کنی، با تشریح مفهوم مدیریت جهادی و نسبت آن با مأموریتمحوری اظهار کرد: برای فهم دقیق مدیریت جهادی، نمیتوان صرفاً به مفاهیم نزدیک به مدیریت و جهاد بسنده کرد؛ بلکه باید به ادبیات و منظومه فکری شهید توجه داشت که مأموریت را در میدان مواجهه جبهه حق و باطل تعریف میکرد.
وی افزود: مأموریتمحوری به این معنا نیست که فرد صرفاً مجری دستورها و برنامههایی باشد که دیگران برای او تعیین میکنند، بلکه انسان باید مأموریت متناسب با استعدادها، ظرفیتها و مسئولیت خود را بشناسد و آگاهانه مسیر تحقق آن را دنبال کند. در چنین رویکردی، فرد به دنبال توسعه دایره اثرگذاری خود برای حل مسئلهای میرود که آن را مسئولیت خویش میداند.
سوداگر با اشاره به اهمیت مسئلهمحوری در اندیشه شهید تصریح کرد: فردی که زندگی مأموریتمحور را انتخاب میکند، باید درد مسئله را داشته باشد، برای آن هزینه بدهد و از برخی فرصتهای شخصی خود صرفنظر کند. این هزینهدادن ممکن است در دوره دانشجویی با چشمپوشی از فرصتهای ایجاد اعتبار شخصی آغاز شود و در سالهای بعد نیز با استمرار تلاش برای حل همان مسئله ادامه پیدا کند.
وی ادامه داد: در این نگاه، باید مشخص شود چرا یک مسئله وجود دارد، چرا تاکنون حل نشده و فرد چگونه میتواند در رفع آن اثرگذار باشد. بنابراین، مأموریتمحوری صرفاً یک مفهوم نظری نیست، بلکه نوعی زیست و سلوک است که در آن، فرد مسئولیت خود را میپذیرد و برای تحقق آن به میدان عمل وارد میشود.
وی با اشاره به نقش تربیت انسان در تحقق این رویکرد گفت: یکی از پرسشهای اساسی، چگونگی رشد انسان در مسیر حل مسئله است؛ اینکه فرد چگونه میتواند تواناییهای خود را توسعه دهد، سرعت حرکتش را افزایش دهد و در کنار دیگران، به یک کنش جمعی مؤثر دست پیدا کند. همچنین باید بررسی کرد که چگونه میتوان جمعی را شکل داد که صرفاً مجموعهای از افراد با تقسیم وظایف نباشد، بلکه هویت انسانی و ظرفیت رشد اعضای خود را حفظ کند.
سوداگر با تأکید بر اهمیت نهادسازی در کنار رشد فردی خاطرنشان کرد: در اندیشه شهید، رشد انسان نباید به تلاشهای فردی محدود بماند؛ بلکه باید نهادهایی ایجاد شوند که مسیر رشد و تربیت انسانهای مأموریتمحور را تداوم ببخشند و امکان تکثیر این الگو را در حوزههای مختلف فراهم کنند.
وی افزود: نهادسازی برای رشد، یکی از وجوه متمایز این رویکرد است؛ بهویژه آنکه در ماههای پایانی فعالیت شهید نیز موضوع توسعه و تقویت ساختارهای مرتبط با رشد مورد توجه قرار داشت. چنین نهادهایی میتوانند زمینه تربیت نیروهایی را فراهم کنند که با شناخت مسئله، برخورداری از مبانی معرفتی و بهرهگیری از دانش و فناوری، برای حل مسائل جامعه اقدام کنند.
سوداگر در پایان با تبیین مراحل تحقق مأموریتمحوری اظهار کرد: مسیر اثرگذاری از شناخت مسئله و شکلگیری مبانی معرفتی آغاز میشود، با بهکارگیری دانش و فناوری برای حل مسئله ادامه مییابد و از طریق نهادسازی به ظرفیت پایدار اجتماعی تبدیل میشود. در نهایت، هر فرد متناسب با تواناییها و شرایط خود میتواند به نقطه اثرگذاری ویژهای برسد؛ مسیری که در این منظومه فکری، با عاقبتبهخیری و رستگاری پیوند دارد.
انتهای پیام/