به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، به نقل از آستان نیوز، مجید مجیدی، شب گذشته در نشست عصر فرهنگ رضوی با اشاره به اینکه قبل از ساخت مستند «رضای رضوان» افتخار خادمی چهار ساعته در یکی از کفشداری‌های حرم مطهر رضوی را داشتم، اظهارکرد: متوجه شدم، کفش در این مکان مقدس عنصر دراماتیکی است و هر کدام از خادمان که در حال به امانت گرفتن یا تحویل دادن کفش‌های زائران هستند، به نوعی در حال خدمت به زائران امام هشتم (ع) هستند که این موضوع، افتخار بزرگی برای خادمان، محسوب می‌شود.
وی با اشاره به اینکه کفش‌هایی که در کفشداری‌ها به امانت گذاشته می‌شوند ویژگی‌های خاصی دارند، ادامه داد: جالب است که خدمت به زائران نیز اثرات و برکات بسیاری در نحوه ارتباط آنها با مردم دارد، به طوری که آنها از هر قشری که باشند سعی می‌کنند بهترین خدمات را به زائران ارائه دهند و همین موضوع باعث شد، مستندی درباره فعالیت خادمان کفشداری، بسازم.
به گفته این نویسنده و کارگردان، تحویل کفش زائران توسط خادمان کفشداری درس‌هایی همچون انسانیت، تزکیه نفس، احترام و ... را به انسان می‌دهد و می‌تواند سوژه مناسبی برای فیلمسازی، باشد.
مجیدی، با اشاره به ظرفیت‌های هنری و معنوی موجود در حرم مطهر رضوی برای فیلمسازی، بیان کرد: اگر شرایطی فراهم شود تا فیلمسازان ورود راحت. تری به حرم مطهر رضوی برای ساخت فیلم‌های خود داشته باشند، به دلیل علاقه‌ای که دارند می‌توانند کم‌کم این ظرفیت‌ها را به جهانیان نشان دهند.
هنر؛ بستری برای معرفی ظرفیت‌های دینی در جامعه
مجیدی، با تاکید بر اینکه بسیاری از مفاهیمی که در دین تعریف شده‌اند ریشه در فطرت انسانی دارند، از این رو، هنر می‌تواند بستری برای معرفی این ارزش‌ها به مردم جهان باشد، تصریح کرد: با ایجاد چارچوب برای سینما به عنوان سینمای دینی و ... موافق نیستم، زیرا سینما ظرفیتی است که میتوان از طریق آن تمام ویژگی‌های موجود در حرم مطهر رضوی را به جهانیان نشان داد، علاوه بر این، با تقسیم بندی سینما به موضوعاتی همچون دین، شاهد ساخت آثار کمتری در این حوزه، در سینما، هستیم.
وی با بیان اینکه معتقدم، اسلام به درستی معرفی نشده است، اضافه کرد: تلفیق هنر و سینما می‌تواند به شناخت بهتر فرهنگ مفاهیم عمیق انسانی و دینی و انتقال آن، کمک کند.
این نویسنده و کارگردان، با تاکید بر اینکه بسیاری از هنرمندان، علاقه‌مند هستند که با محوریت حرم مطهر رضوی به ساخت فیلم بپردازند، متذکر شد: گاهی مسیر ارتباط و همکاری به اندازه کافی باز نیست. امیدوارم متولیان فرهنگی برای گسترش این ارتباط تلاش کنند، زیرا در خاطرات و تجربه‌های خادمان حرم امام رضا (ع)، گنجینه‌ای از روایت‌های ارزشمند وجود دارد که می‌تواند در قالب آثار فرهنگی و هنری، به جامعه، معرفی شود.
به گفته مجیدی، زمانی که یک اثر هنری از محتوای مناسب و تأثیرگذار برخوردار می‌شود، می‌تواند زمینه‌ساز تجربه‌هایی فراتر از یک تماشای ساده شود و مخاطب را با مفاهیم عمیق‌تری، آشنا کند.
از ساخت فیلم سینمایی «محمد رسول الله» تا خاطره‌های ماندگاری که هنوز هم جذاب‌اند
مجیدی با اشاره به ویژگی‌ها و اولویت‌های ساخت فیلم سینمایی «محمد رسول الله»، بیان کرد: معرفی بخشی از زندگی پیامبر اسلام (ص) یکی از دغدغه‌های من در این مسیر بود. همچنین، توجه به شخصیت‌هایی از جمله حضرت ابوطالب (ع) که در تاریخ اسلام نقش مهمی داشته‌اند، از جمله دغدغه‌هایم بود، زیرا به اعتقاد من در معرفی جایگاه ایشان نیز، کم‌کاری شده است.
وی با اشاره به اینکه از ابتدا می‌خواستم فیلمبردار فیلم سینمایی «محمد رسول الله»، ویتوریو استورارو از فیلمبرداران ایتالیایی باشد که تسلط کاملی به رنگ و نور در تصویربرداری دارد، بیان کرد: او که شخصیتی مشهور و فعال بود پس از اینکه برای یک پروژه‌ای خارجی تصمیم به مطالعه زندگی پیامبر اکرم (ص) کرده بود، پس از اینکه متوجه درخواستی از ایران برای تصویربرداری این فیلم بلند سینمایی شد، این همکاری را دعوتی خاص دانست و به این ترتیب همکاری‌اش را با ما، شروع کرد.
این نویسنده و کارگردان، با اشاره به اینکه درباره آهنگسازی به نام مصطفی عَقّاد مطالعات زیادی داشتم، ادامه داد: او که دین هندو را داشت، به اسلام گرویده بود، دارای دو جایزه اسکار بود و وقتی متوجه درخواستی برای همکاری برای ساخت فیلم سینمایی «محمدرسول الله» شد، با هزینه خودش به ایران آمد و فقط از ما هزینه ساخت موسیقی‌اش را گرفت، او حاضر نشد هزینه‌های دیگر حضور سه ماهه‌اش را از ما بگیرد و از خداوند بابت همکاری و به نوعی دعوت شدنش در این فیلم، تشکر کرد.
مجیدی با اشاره به اینکه ویتوریو استورارو وقتی به ایران سفر کرد، علاقه‌مند بود حرم امام رضا (ع) را از نزدیک ببیند، گفت: وقتی در یک روز سرد پاییزی که بدون آنکه مناسبت خاصی باشد وارد حرم شد و با جمعیت عظیمی که برای اقامه نماز جماعت به حرم مطهر رضوی آمده بودند، رو به رو شد به شدت متعجب شد، زیرا او مسیحی بود و می‌گفت، چنین جمعیتی، در کلیسا جمع نمی‌شوند.
وی، یادآور شد: لحظه‌ای که ویتوریو استورارو چشمش به عظمت و زیبایی ضریح حرم امام رضا (ع) بود با شور و اشتیاقی خاص به ضریح نگاه می‌کرد و پس از خروج از حرم امام هشتم (ع)، با شور و اشتیاق زیاد هر آنچه که در حرم امام رضا (ع) دیده بود را برای همسرش با تلفن تعریف کرد و رو به ما، گفت: حالا متوجه شدم آن همه زیبایی، رنگ، نور و هاله‌ای سفید که اطراف ضریح را گرفته بود، باعث ایجاد آرامش خاطر معنوی این مکان مقدس، بود.
انتهای پیام/282