خبرگزاری تسنیم ـ محمد ذوالقدر*؛ حج را با «میقات» می‌شناسند؛ جایگاهی که آدمی از خود و تعلقاتش می‌گذرد، جامه احرام بر تن می‌کند و آماده وقوف و طواف می‌شود. اما تاریخ انقلاب اسلامی بارها نشان داده که مفهوم میقات تنها در جغرافیای سرزمین وحی محدود نمانده است؛ هرگاه کیان اسلام، عزت وطن و شرف امت اسلامی در معرض طمع دشمنان قرار گیرد، کوچه‌ها و میدان‌های این سرزمین به «میقات» بدل می‌شود و مردم با وقوف در خیابان‌ها و میدان‌ها آماده جانفشانی در راه اسلام و انقلاب شده و خطرات را دفع می‌کنند.
تعبیر کم‌نظیر و ماندگار «شب‌های میقات انقلاب»، برآمده از کلام استاد معظم آیت‌الله محمدجواد فاضل لنکرانی در ابتدای درس خارج فقه است؛ فقیهی انقلابی از فرزندان حوزه علمیه قم که کرسی تدریس را نه کنجی برای انزوا، بلکه سنگری برای پاسداری از حاکمیت اسلامی می‌داند. ایشان که از همان نخستین شب‌های آغاز تجمعات مردمی، خود مستقیماً و پیشاپیش همگان پای در میدان گذاشت، در صفوف به‌هم‌پیوسته مردم حاضر شد و با سخنرانی‌های باصلابت و با ایجاد انگیزه در مردم برای حضور در میدان و خیابان به جهاد تبیین برخاست و عملاً نشان داد که استادِ انقلابی، پیش از شاگردانش در خط مقدم ادای تکلیف گام برمی‌دارد.
استاد معظم با سال‌ها تدبر و غور در مبانی فقهی، دفاع از کیان اسلامی را نه یک تعارف سیاسی، بلکه فریضه‌ای عینی می‌دانند و با استناد به کلام فقیه نامداری همچون صاحب‌جواهر (رحمة‌الله‌علیه) یادآور می‌شوند: اگر دشمن بخواهد دین را نابود کند یا بر سرزمین اسلامی استیلا یابد، حتی اگر بگوید با دینتان کاری ندارم و فقط زیر یوغ من باشید؛ دفاع بر زن و مرد، سالم و بیمار، بینا و نابینا واجب است.
از منظر چنین فقاهتِ زنده‌ای، دفاع، صرفاً شلیک موشک و حضور در جبهه‌های نبرد نظامی نیست، بلکه آمدن مردم به خیابان‌ها عین دفاع و مصداق بارز جهاد فی‌سبیل‌الله است. حضور خانوادگی پیر و جوان، مادر و فرزند، دانشجو و طلبه، و طبیب و کاسب در میدان‌ها، تجلی اقتدار یک ملت است؛ عبادتی جمعی و پرشکوه که استاد اجر این حضور را در این بزنگاه حساس، برتر از هزاران نمازشب و روزه مستحبی می‌شمارد، چراکه امروز این حضور، پاسداری از ناموس اسلام، شرف مسلمین و تمامیت خاک میهن است.
استاد در آغاز درس امروز با نگاهی منصفانه و آگاهانه، مجاهدت فرزندان ایران در نیروهای نظامی، انتظامی، هوافضا و دریایی را می‌ستاید و به‌روشنی یادآور می‌شود که علی‌رغم لفاظی‌ها و نمایش‌های مضحک دشمن، امروز سیادت بر خلیج فارس و تنگه هرمز در دستان مقتدر مجاهدان ایرانی است و توان دفاعی کشور حتی از ماه‌های گذشته فرسنگ‌ها پیش‌تر رفته است؛ واقعیتی عیان که مکر و ادعاهای پوشالی استکبار را پیش چشم جهانیان رسوا کرده است.
با این همه، نقطه کانونی و بنیادین بیان استاد این حقیقت است که تجهیزات و موشک‌ها عظیم و کارگشایند، اما آنچه در نهایت کار را تمام می‌کند، حضور خودِ مردم در صحنه است؛ پس این تجمعات شبانه نباید کم‌رنگ شود، بلکه باید روزبه‌روز گسترده‌تر و پرشورتر تداوم یابد و پیغام رزمندگان خطوط مقدم به امت نیز جز این نیست که: «شما خیابان‌ها را پر کنید؛ میدان رزم با ما.»
با همین حضور پرشور است که خیابان، محراب غیرت می‌شود و قدم‌های استوار ملت، ضربان حیات یک امت. سیل خروشان خانواده‌ها در شب‌های میقات انقلاب، رعبی تاریخی در دل طمع‌ورزان می‌افکند؛ حضوری تمام‌کننده که با بانگ تکبیر و ایستادگی، دشمن را به زانو در می‌آورد تا خواب تسلط بر این خاک پاک، برای همیشه از چشمانش ربوده شود.
*پژوهشگر انقلاب اسلامی
انتهای پیام/