به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، دعانویسی و طلسم‌نویسی برای خیلی‌ها فقط یک کار ساده و بی‌خطر به نظر می‌رسد، اما در باورهای مربوط به این حوزه، ماجرا بسیار پیچیده‌تر از نوشتن چند خط روی کاغذ است. بعضی دعانویس‌ها مدعی‌اند با «خادم جن» یا «موکل» ارتباط دارند و می‌توانند از موجودات نامرئی برای رسیدن به خواسته‌های افراد استفاده کنند. همین ادعاهاست که این بازار را برای عده‌ای جذاب و در عین حال خطرناک می‌کند.
اما اینها صرفاً در حد ادعا نیست بلکه موکل‌ها یا خادمان جنی با آداب و مناسک خاصی مثل اهانت به مقدسات به کار گرفته می‌شوند؛ مناسکی که گاهی با نوشته‌های مذهبی، نمادها یا کارهایی همراه است. دعانویس (طلسم‌نویس) به مراجعه‌کننده می‌گوید برای رسیدن به نتیجه باید دستور خاصی را اجرا کند و همین‌جا فرد وارد چرخه‌ای می‌شود که ممکن است هر بار او را بیشتر به دعانویس وابسته کند.
طلسم‌ها هم شکل‌های مختلفی دارند. گاهی نوشته‌ای روی کاغذ است، گاهی چیزی را در جایی دفن می‌کنند و گاهی نوشته‌ای را می‌سوزانند یا در آب حل می‌کنند و از فرد می‌خواهند آن را به شکلی خاص استفاده کند. در بعضی موارد هم دستورهای عجیب دیگری داده می‌شود. نکته اینجاست که مراجعه‌کننده معمولاً نمی‌داند پشت این دستورها چه چیزی قرار دارد و فقط به حرف کسی اعتماد می‌کند که خودش را صاحب علم و قدرت معرفی کرده است.
در ادبیات دعانویسی گفته می‌شود این کارها برای آن است که «موکل» یا موجودی که در اختیار دعانویس است، مأمور انجام کاری علیه فرد دیگری شود؛ این موجود که با آداب خاصی از سوی دعانویس گرفتار حصار او شده و به خدمتش در آمده است، پس از انجام مأموریت، از حصار خارج شده و به دنبال انتقام‌گیری بر می‌آید. قربانی اول این سناریوی خطرناک، خودِ فردی است که به دعانویس مراجعه می‌کند. از همین رو، گاهی مشاهده می‌کنیم افرادی که به‌طور مکرر به این افراد رجوع می‌کنند، دچار مشکلات روحی و روانی یا بیماری‌هایی می‌شوند که منشأ آن را نمی‌شناسند. این وضعیت می‌تواند بر دیگر اعضای خانواده هم اثر بگذارد و به‌تدریج آرامش و سلامت زندگی فرد و خانواده‌اش را تحت تأثیر قرار دهد.
پس مشکل از جایی جدی‌تر می‌شود که فرد تصور کند برای هر مشکلی باید دوباره سراغ دعانویس برود. اختلاف خانوادگی، بیماری، مشکلات مالی، شکست عاطفی یا حتی یک اتفاق معمولی از عوامل مراجعه به ساحران و رمالان هستند. در این حالت، فرد به جای اینکه دنبال علت واقعی مشکل برود، مدام در جست‌وجوی طلسم تازه و دعانویس تازه است و کم‌کم وابستگی بیشتری پیدا می‌کند.
واقعیت این است که مراجعه مداوم به دعانویس می‌تواند فرد را از راه‌حل‌های واقعی دور کند و ترس، وابستگی و اضطراب او را بیشتر کند. اگر کسی با مشکل خانوادگی، اقتصادی یا روحی روبه‌روست، بهتر است سراغ آدم مطمئن و متخصص برود و اگر مسئله‌ای پزشکی یا روانی وجود دارد، آن را از مسیر درست پیگیری کند. قرار نیست هر اتفاق ناخوشایندی را به جن و طلسم نسبت بدهیم؛ گاهی بهترین راه نجات، ترک ترس، کنار گذاشتن خرافه و برگشتن به واقعیت زندگی است.
مردم باید توجه داشته باشند که دنیا خانه بلا و آزمایش است و سختی‌های زندگی همیشه نشانه سحر و نیروهای پنهان نیست. خداوند گاهی انسان را با مشکلات می‌آزماید تا ایمان، صبر و توان او را رشد دهد. راه درست این نیست که با هر مشکلی دستپاچه شویم و به سراغ دعانویس و پیشگو برویم؛ بلکه باید با توکل، صبر، تفکر و استفاده از راه‌های واقعی و درست با مشکلات روبه‌رو شویم و در برابر کسانی که از ترس و نگرانی مردم برای خودشان بازار درست می‌کنند، هوشیار باشیم.
انتهای‌پیام/