به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در خلق آثار تجربی و بصری برای کودکان و نوجوانان سابقه و پیشینه قابل توجهی دارد و چنین پیشینه‌ای ایجاب می‌کند این‌نهاد در ادامه مسیر خود، هویت مورد اشاره را پاس بدارد و در حفظ آن بکوشد.
با این حال، نکته‌ای مهم را نباید از نظر دور داشت: هر اثری که توسط نهاد نامبرده برای کودکان ساخته می‌شود، نباید قربانی فرم، تکنیک یا قلم ویژه کانونی شود. به بیان دیگر، اگر قرار است کاری برای بچه‌ها تولید شود، نباید فضای کودکانه و جهان کودکانه آن به حاشیه رانده شود. فرم و تکنیک باید در خدمت محتوا و مخاطب کودک باشند، نه اینکه بر آن غلبه کنند.
فیلم کوتاه «لباس بی‌نقش» به نظر می‌رسد چنین مسئله‌ای را بازتاب می‌دهد. شاید کارگردان واقعاً قصد ساخت اثری برای کودکان را نداشته اما وقتی صدای کودک را می‌شنویم و جهان کودکانه را در اثر می‌بینیم، این انتظار در مخاطب شکل می‌گیرد که با اثری برای کودکان روبه‌رو باشیم. در چنین وضعیتی، اثر باید بتواند پاسخگوی این انتظار باشد.
البته از منظر کارگردانی و تکنیک، فیلم «لباس بی‌نقش» اثری است که تلاش و زحمت در آن دیده می‌شود و از این حیث قابل تقدیر است. اما نکته اصلی اینجاست که سیاست‌گذاری‌های کانون نباید از تولید آثاری که کودک‌محور، قابل‌فهم و جذاب برای بچه‌ها هستند فاصله بگیرد. تجربه نشان داده آثار گذشته کانون پرورش فکری، چه در قالب فیلم‌های کوتاه و چه بلند، برای کودکان شیرین و دوست‌داشتنی بوده‌اند. این ویژگی، سرمایه‌ای است که نباید به سادگی از دست برود.
کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همچنان یکی از محورهای تولید آثار برای کودکان است. بنابراین، ضروری است بیش از پیش به بالندگی، تداوم و تولید آثار فاخر و ماندگار خود توجه کند و در عین حفظ سبک و هویت ویژه خویش، پیوند خود را با جهان کودکانه نگه دارد.
انتهای پیام/