به گزارش خبرگزاری تسنیم، کریستیانو رونالدو پس از حاشیه‌هایی که با اردوی تیم ملی فوتبال پرتغال رقم زد، بیانیه‌ای طولانی صادر کرد که خلاصه آن در زیر آمده است:
« بعد از جام جهانی 2026، نامه‌ای خطاب به مردم پرتغال آماده کردم که هنوز آن را نگه داشته‌ام؛ نامه‌ای پُر از حرف‌هایی که می‌خواهم هنگام خداحافظی با تیم ملی بگویم. در مسیر برگشت از آمریکا، رئیس فدراسیون اصرار کرد که در تصمیم خودم برای خداحافظی تجدید نظر کنم.
پس از انتخاب سرمربی جدید، او به من گفت که روی من حساب می‌کند و می‌خواهد که در بازی اول و آخر به میدان بروم. با این وجود، سرمربی از من خواست که مقابل نروژ به میدان بروم و 30 دقیقه بازی کنم. این اتفاق خارج از برنامه بدنی و ریکاوری من بود، اما پذیرفتم. بقیه ماجرا را همه می‌دانند. من از بین دو نیمه خودم را گرم کردم، دیدم که زمان می‌گذرد و مرا صدا نزدند. سرمربی زیر قولش زده بود. در دقایق پایانی بازی فقط می‌خواستم مسابقه با پیروزی تمام شود و تنها باشم.
توافق ما برای نشست خبری بازی بعدی ساده بود؛ سرمربی با گفتن حقیقت به این ماجرا پایان دهد و بگوید که من هرگز درخواست نکرده‌ام حتی یک دقیقه هم بازی کنم. او باید می‌گفت که برنامه اردو را به من پیشنهاد داد و اینکه گرم کردن و به زمین نرفتن من یک اشتباه بود. نشست خبری همان چیزی بود که همه دیدند. رفتار او هیچ شباهتی به جلسه ما نداشت. جملاتی شنیدم که فکر نمی‌کنم سزاوار آن باشم؛ جملاتی چون «من می‌خواهم، من دستور می‌دهم» رویکردی که سرمربی از خودش نشان نداده بود.
در هیچ‌کدام از یادداشت‌ها حتی نوشته نشده بود که سرمربی از من عذرخواهی کند. این دومین باری بود که او زیر حرف خودش می‌زد. من هم تصمیم گرفتم پیش از آنکه عهدشکنی دیگری رخ بدهد، اردو را ترک کنم. برای من هنوز هم حقیقت مهمترین اصل در روابط انسانی است. دوست دارم حقیقت را به من بگویند؛ حتی اگر تلخ باشد. در صحبتی که صبح روز نشست خبری با رئیس فدراسیون و سرمربی داشتم، تأکید کردم که اگر مرا نمی‌خواهند، به خودم بگویند. فقط کافی بود با من روراست باشند.
من بابت ترک اردو به هم‌تیمی‌هایم در تیم ملی یک عذرخواهی بدهکار هستم. با وجود از بین رفتن کامل اعتمادم به اظهارات سرمربی که شاهدان می‌توانند آن را تأیید کنند، من نباید این کار را می‌کردم. مسئولیت این کار بر عهده من است.
بار دیگر از مردم پرتغال عذرخواهی می‌کنم، اما شکستن قول بر من تأثیر تعیین‌کننده‌ای دارد. احساس کردم از آن لحظه به بعد، ماندنم فقط به تیم ضربه می‌زند و کاری را کردم که همیشه می‌گفتم اگر احساس کنم مفید نیستم، انجام می‌دهم؛ چمدان‌هایم را بستم و رفتم. عواقب کار من باید از سوی فدراسیون فوتبال پرتغال ارزیابی و مجازات شود و می‌‌دانم که نباید هیچ‌گونه تخفیفی در نظر گرفته شود.
بنابراین اگر از لحاظ فیزیکی آماده باشم، در تیم باشگاهی خودم بازی کنم و گل بزنم، پس از گذراندن محرومیتی که برای من در نظر گرفته می‌شود، آماده خواهم بود تا برای تیم ملی کشورمان رقابت کنم.»
انتهای پیام/