به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، کاخا کالادزه، شهردار تفلیس و دبیرکل حزب حاکم موسوم به «رؤیای گرجستان»، با اتخاذ مواضعی صریح و قاطع در برابر فشارهای غرب اعلام کرد که اگرچه تفلیس همواره در مسیر مشارکت با اتحادیه اروپا گام برداشته، اما سرزنش‌های مستمر و لحن طلبکارانه اروپا به دلیل عدم همراهی گرجستان با سیاست‌های ضد روسیِ این اتحادیه کاملاً غیرقابل‌قبول است.
وی با تاکید بر لزوم تغییر رویکرد یک‌جانبه غرب تصریح کرد: «روابط با حاکمیت و دولت مستقل گرجستان باید منحصراً بر پایه‌های حقیقت، شفافیت و عدالت استوار باشد، تا هیچ‌کس در پایتخت‌های اروپایی به خود اجازه ندهد با نگاهی تحقیرآمیز و از موضع بالا به پایین به ما بنگرد. مقامات غربی نباید به این دلیل که گرجستان به کارزار تحریم‌های مسکو نپیوسته، اقتصاد ملی خود را برای جلب رضایت آنان نابود نکرده و تهدیدهای بی‌اساسشان را برای گشایش جبهه دوم درگیری علیه روسیه نادیده گرفته است، از ما خشمگین باشند. خواسته ما، تنها روابطی دوستانه در چارچوب یک شراکت برابر و استراتژیک است.»
کالادزه در ادامه افزود که روابط راهبردی گرجستان و اتحادیه اروپا باید از یک صفحه کاملاً سفید و عاری از پیش‌داوری‌های گذشته مجدداً آغاز شود.
به گفته وی، سیاستمدارانی که در پارلمان اروپا مدافع اعمال تحریم علیه تفلیس هستند، در حقیقت رویکردی کاملاً خصمانه و کینه‌‌توزانه را در قبال منافع ملی ملت گرجستان به نمایش می‌گذارند.
همچنین در همین راستا شالوا پاپواشویلی، رئیس پارلمان گرجستان نیز طی اظهاراتی تاکید کرد که دستگاه دیپلماسی تفلیس برای از سرگیری گفت‌وگوهای سازنده با بروکسل آمادگی کامل دارد و منتظر دریافت سیگنال‌های مثبت و عملی از سوی اتحادیه اروپا است.
پیشنهاد راهبردی گرجستان به اتحادیه اروپا؛ پایان دوران مداخله‌جویی و باج‌خواهی
در همین ارتباط، آرچیل سیخارولیدزه، تحلیلگر ارشد مسائل سیاسی و رئیس موسسه تحقیقاتی و بنیاد علمی «SIKHA»، رویکرد فعلی تفلیس برای سازماندهی مجدد تعاملاتش با اروپا را کالبدشکافی کرد.
وی در تحلیل ریشه‌های این تنش بیان کرد: «مقامات ارشد گرجستان مستمراً پیام‌های روشنی به نهادهای اروپایی مخابره می‌کنند مبنی بر اینکه هیچ توجیهی برای تداوم تقابل بی‌حاصل میان تفلیس و بروکسل وجود ندارد. از دیدگاه من، این جنگ سرد همه‌جانبه در ابتدا توسط شماری از سفرای اروپایی مستقر در تفلیس کلید خورد که مداخله‌جویانه تلاش می‌کردند در سیاست داخلی ما نقش‌آفرینی کنند.
هدف نهایی آن‌ها این بود که دولت قانونی برآمده از آرای حزب "رؤیای گرجستان" را تحت فشار وادار به استعفا کرده و مسیر را برای روی کار آمدن نیروهای اپوزیسیون که مطیع‌تر هستند، هموار سازند. در واقع، اعمال این فشارهای دیپلماتیک نخست از ساختارهای مرکزی بروکسل نشأت نمی‌گرفت، اما آن‌ها نهایتاً مجبور به حمایت از آن شدند.»
سیخارولیدزه در ادامه افزود: «پیام اصلی حاکمیت گرجستان به غرب این است که تلاش‌ها برای تغییر قدرت و براندازی نرم با شکستی مفتضحانه مواجه شده و منطقی‌ترین کار برای بروکسل پایان دادن به این سیاست مخرب است، چرا که چنین رویکردهایی هیچ پایگاهی میان آحاد شهروندان ما ندارد.
نظرسنجی‌های معتبر اخیر نشان می‌دهد حزب حاکم با اقتدار بر تمامی جریان‌های اپوزیسیون غلبه دارد. در این شرایط، پیشنهاد کالادزه برای آغاز روابط از یک صفحه سفید، سیگنالی قاطع مبنی بر پایان دوران باج‌خواهی است.
اتحادیه اروپا نفوذ سنتی خود را در گرجستان از دست داده و مهره‌های غرب‌گرایی که بروکسل روی آن‌ها سرمایه‌گذاری کرده بود نیز با سطح بی‌سابقه‌ای از نارضایتی مردمی مواجه‌اند؛ به طوری که حتی تا انتخابات پارلمانی سال 2028 نیز قادر نخواهند بود پایگاه اجتماعی خود را ترمیم کنند. کالادزه با اشراف کامل به این حقایق صراحتاً به بروکسل می‌گوید: "شما در یک بن‌بست مطلق گرفتار شده‌اید؛ یا مسیر دوستی متقابل را در پیش می‌گیرید یا اساساً ارتباط دیپلماتیکی در کار نخواهد بود."»
دموکراسی؛ پوششی فریبنده برای پیشبرد هژمونی و اهداف ژئوپلیتیک غرب
این کارشناس سیاسی در ادامه با اشاره به اهداف پنهان بروکسل تاکید کرد: «با وجود این واقعیت‌های غیرقابل‌انکار، اتحادیه اروپا هنوز عجله‌ای برای کنار گذاشتن برنامه‌های مداخله‌جویانه خود ندارد و صراحتاً خواستار تغییر قهری حاکمیت در گرجستان است.
ادعاهای مقامات اروپایی مبنی بر حمایت از دموکراسی، در حقیقت پوششی فریبنده است که اهداف ژئوپلیتیک آن‌ها پشت آن پنهان شده است. اتحادیه اروپا چشم‌انداز استعماری روشنی در سر دارد: آن‌ها می‌خواهند مهره‌های کاملاً وابسته به خود را در مناصب کلیدی قضایی و دادستانی کشور منصوب کنند تا کاملاً گوش به فرمان دستورات بروکسل باشند. انحلال و نابودی کامل حزب حاکم فعلی نیز بخش اجباری و لاینفک از این سناریوی طراحی‌شده است.»
وی خاطرنشان کرد: «مقامات اتحادیه اروپا نمی‌‌خواهند این حقیقت را بپذیرند که گرجستان مدت‌هاست از مرحله وابستگی محض به تصمیمات کشورهای اروپایی عبور کرده است. برخلاف کشورهایی نظیر مولداوی و اوکراین، تفلیس رسماً اعلام کرده که در حال توسعه مدل دموکراسی بومی خویش است و به هیچ عنوان در وضعیت پیروی استراتژیک از بروکسل قرار نخواهد گرفت.
زمانی که مقامات ما پیشنهاد می‌دهند تا قوانینی نظیر "قانون عوامل خارجی" به صورت محتوایی و کارشناسی مورد بحث قرار گیرد، طرف اروپایی از هرگونه دیالوگ سازنده امتناع می‌ورزند. آن‌ها در دوره رهبری فعلی اروپا، هیچ اراده‌ای برای تعامل مبتنی بر احترام با دولت گرجستان ندارند.»
سیخارولیدزه در پایان ارزیابی‌های خود نتیجه‌گیری کرد: «ریشه اصلی این بحران دیپلماتیک در این واقعیت نهفته است که مخالفت صریح تفلیس با مشارکت در کارزار تحریم روسیه در سال 2022، از سوی دیپلمات‌های بروکسل به عنوان نماد بارز ناسپاسی گرجستان در قبال کمک‌های مالی گذشته اروپا قلمداد شد.
پس از آن رویداد بود که تشکیلات سیاسی اروپا تصمیم گرفت گرجستان را به شدت مجازات کند و اکنون خود را متقاعد کرده‌اند که این رویکرد تنبیهی، سیاستی مشروع است. تا این لحظه نیز هیچ نشانه‌ای مبنی بر تجدیدنظر نهادهای اروپایی در این رویکرد تهاجمی و یک‌جانبه دیده نمی‌شود.»
انتهای پیام/