به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم: روزنامه زیمان یسرائیل در گزارشی انتقادی از این حادثه اعلام کرد که این خرابکاری پایان هفته گذشته (شب جمعه گذشته) رخ داد و زیان‌های زیاد و آسیب‌ها مختلفی را به بار آورد.
در این گزارش آمده است: کسی که شامگاه پنجشنبه تا جمعه در اتاق برق تصفیه‌خانه فاضلاب نزدیک تقاطع شوکت، آتش روشن کرد، می‌دانست چه می‌کند. اینجا یکی از نقاط حساس نقب است؛ از کار افتادن این تصفیه‌خانه به معنای آلوده شدن سراسر جنوب(فلسطین اشغالی) است.
به محض توقف فعالیت این تأسیسات، فاضلاب خامی که از منطقه الخلیل وارد می‌شود، با سرعت 30 میلیون لیتر در روز در بستر رودخانه الخلیل ــ که بعدها به رودخانه بئرالسبع و رودخانه بسور تبدیل می‌شود ــ جاری شده و از شرق به غرب از سراسر نقب عبور می‌کند.
بلافاصله پس از اعلام عمدی بودن آتش‌سوزی، وزارت حفاظت از محیط زیست به ساکنان جنوب ــ از جمله بئرالسبع، عومر و شوراهای منطقه‌ای بنی‌شمعون، القاسم و اشکول ــ درباره نزدیک شدن به بستر رودخانه هشدار داد و از آنها خواست از هرگونه تماس با آب آن خودداری کنند؛ زیرا این امر می‌تواند خطر ابتلا به بیماری، انتشار بوی نامطبوع و افزایش شمار پشه‌ها را به همراه داشته باشد.
اهمیت محوری این آبراه و احتمال وارد آمدن خسارت زیست‌محیطی به بخش بزرگی از منطقه، پدیده‌ای را برجسته کرده است که طی سال‌های اخیر شدت بیشتری یافته است: اخاذی تحت عنوان «حق حفاظت»؛ وضعیتی که در آن خود دولت در نقش دولتی قرار گرفته که تحت فشار قرار دارد. هنگامی که مجرمان برای دریافت مبالغ حفاظت از آسیب زدن به تأسیسات زیرساختی کلان هم ابایی ندارند، می‌توان از فروپاشی نهایی حاکمیت و تسلط اسرائیل بر این مناطق سخن گفت.
دانی لیکر، مدیر بخش امنیت سازمان آب که مسئول شرکت‌های آب فعال در سراسر (فلسطین اشغالی) است، هر روز با این جنگ دست‌وپنجه نرم می‌کند. لیکر، سرهنگ سابقی که 12 سال است این سمت را بر عهده دارد، در سال‌های اخیر خود را در خط مقدم مبارزه با باندهای جنایتکار (شهرک نشینان مهاجر صهیونیست)، به‌ویژه در شمال، یافته است.
او می‌گوید: «مجرمان در دنیای فاضلاب چیزی را پیدا کرده‌اند که برایشان جذاب است. آسیب زدن به زیرساخت‌های فاضلاب مستقیماً به تخلیه فاضلاب و در پی آن ایجاد بوی نامطبوع و خسارت‌های زیست‌محیطی منجر می‌شود. از سوی دیگر، موضوع نظارت و اعمال قانون از سوی وزارت حفاظت از محیط زیست نیز مطرح است. آخرین چیزی که هر مدیرعامل یک شرکت می‌خواهد این است که فاضلابی که تحت مسئولیت او قرار دارد، وارد محیط زیست شود».
هنگامی که مجرمان به ظرفیت‌های موجود در این زمینه پی بردند، اسرائیل را غافلگیر کردند. از نظر منطقی، هیچ توجیهی برای استقرار نگهبان امنیتی در هر ایستگاه پمپاژ یا ژنراتور وجود ندارد.
انتهای پیام/