به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، رسانه‌های عربی منطقه گزارش دادند که اتیوپی رسماً علیه اریتره اعلام جنگ کرده است.
در پی بالا گرفتن درگیری های مرزی بین دو کشور، وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد: تشدید تنش‌ها در مرز بین اتیوپی و اریتره ممکن است کل منطقه را تحت تأثیر قرار دهد.
وزارت خارجه آمریکا تاکید کرد: بروز درگیری میان اتیوپی و اریتره، همکاری ما با هر دو کشور را به خطر خواهد انداخت.
مسئله دسترسی به دریا (ژئوپلیتیک):
اریتره در سال 1993 پس از دهه‌ها جنگ و مبارزه، از اتیوپی جدا شد و به استقلال رسید. این استقلال باعث شد اتیوپی (که کشوری پرجمعیت است) تمام خط ساحلی خود در دریای سرخ را از دست بدهد و به یک کشور محصور در خشکی تبدیل شود. تلاش اتیوپی برای دستیابی مجدد به راه‌های دسترسی به دریا و بنادر اریتره همواره یکی از نقاط بحران‌آفرین بوده است.
منازعات مرزی تاریخی:
دو کشور بین سال‌های 1998 تا 2000 یک جنگ خونین و تمام‌عیار مرزی بر سر شهر مرزی «بادمه» و مناطق پیرامونی آن داشتند که صدها هزار کشته بر جای گذاشت. با اینکه توافق صلح امضا شد و حتی در سال 2018 روابط دو کشور به طور موقت گرم شد، اما اختلافات بر سر خط دقیق مرزها و اجرای توافقات به طور کامل حل نشد.
تحولات جنگ داخلی تیگرای و تغییر ائتلاف‌ها:
در جریان جنگ داخلی ایالت تیگرای در اتیوپی (که از سال 2020 آغاز شد)، دولت اتیوپی و ارتش اریتره با یکدیگر متحد شدند تا گروه موسوم به جبهه آزادی‌بخش تیگرای (TPLF) را سرکوب کنند. اما پس از پایان آن جنگ، اریتره احساس کرد که دولت اتیوپی (به رهبری ابی احمد) در توافقات صلح به آن بی‌اعتنایی کرده و از سوی دیگر، اتیوپی نگران اتحاد مجدد اریتره با رقبای داخلی خود (شامل تیگرایی‌ها) شد.
بیاعتمادی سیاسی عمیق رهبران:
رهبران دو کشور دیدگاه‌های متفاوتی درباره نظم امنیتی در منطقه شاخ آفریقا دارند. اریتره همواره نگران سیاست‌های توسعه‌طلبانه یا هژمونیک اتیوپی در منطقه بوده و اتیوپی نیز اریتره را مانعی در برابر منافع راهبردی خود می‌داند.
این عوامل در مجموع باعث شده است که با وجود دوره‌هایی از صلح و دوستی مقطعی، بیاعتمادی ریشه‌دار میان دو حکومت همواره پابرجا بماند و روابط آن‌ها هر از چند گاهی تا آستانه جنگ و درگیری نظامی پیش برود.
انتهای پیام/