به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، پروژه تحقیقاتی همجوشی هسته‌ای چین (خورشید مصنوعی) به نقطه عطف بزرگی دست یافته است؛ بر اساس گزارش گروه رسانه‌ای چین (CMG)، مجموعه پروژه «توکامک ابررسانای تجربی پلاسمای سوزان» (BEST) رسماً تحویل داده شده و وارد فاز بهره‌برداری شده است.
«BEST»، یک دستگاه آزمایشگاهی همجوشی فشرده است که در شهر «هفی» واقع در استان آنهویی در شرق چین در حال ساخت است. این تأسیسات به طور مستقل توسط چین توسعه یافته و هدف آن شبیه‌سازی فرآیند همجوشی هسته‌ای است؛ همان فرآیندی که انرژی خورشید را تأمین می‌کند.
مطابق با این گزارش، از ماه جولای چندین قطعه کلیدی این دستگاه به محل ساخت‌وساز منتقل شده و کار مونتاژ آن به‌طور پیوسته پیشرفت داشته است؛ به‌طوری که تاکنون بیش از نیمی از وظایف برنامه‌ریزی‌شده تکمیل شده است.
واحد اصلی دستگاه همجوشی اکنون وارد حساس‌ترین مرحله ساخت خود شده و نصب سیستم‌های حیاتی آن از جمله «محفظه خلأ»، «سپر برودتی»، «آهنرباهای میدان حلقوی» و سایر قطعات دقیق داخلی در جریان است.
در خصوص کارکرد این اجزا باید گفت که «محفظه خلأ» به‌عنوان کوره‌ای عمل می‌کند که واکنش همجوشی در آن رخ می‌دهد؛ «سپر برودتی» نقش لایه فوق‌عایق را برای جلوگیری از انتقال حرارت ایفا می‌کند و «آهنرباهای میدان حلقوی» نیز وظیفه تولید میدان‌های مغناطیسی قدرتمند برای محدود کردن پلاسمای با دمای بالا و جلوگیری از تماس آن با دیواره‌های راکتور را بر عهده دارند.
طبق برنامه زمان‌بندی، ساخت پروژه «BEST» تا سال 2027 به پایان می‌رسد و هدف آن نشان دادن تولید برق از همجوشی «دوتریوم-تریتیوم» در حدود سال 2030 است. این پروژه در تلاش است فرآیندی را که خورشید از طریق آن نور و گرما تولید می‌کند، تکرار کرده و به بررسی امکان‌سنجی تولید برق تجاری از طریق همجوشی هسته‌ای کنترل‌شده کمک کند.
«همجوشی هسته‌ای» چیست و چه تأثیری بر زندگی مردم عادی دارد؟
برای درک ساده دستگاه همجوشی هسته‌ای، کافی است به نحوه تولید نور و گرما در قلب خورشید نگاه کنیم. در نیروگاه‌های اتمی فعلی دنیا، اتم‌های بزرگ و سنگین (مانند اورانیوم) شکافته می‌شوند که به این فرآیند «شکافت هسته‌ای» می‌گویند؛ روشی که اگرچه برق زیادی تولید می‌کند، اما زباله‌های رادیواکتیو خطرناک و طولانی‌مدت به جا می‌گذارد.
در مقابل، دانشمندان در «دستگاه همجوشی هسته‌ای» تلاش می‌کنند اتم‌های سبک (مانند مشتقات هیدروژنِ موجود در آب) را در دمای صدها میلیون درجه به هم بچسبانند تا حرارت عظیمی درست مثل خورشید آزاد شود. از آنجا که روی زمین هیچ فلز یا محفظه‌ای تحمل چنین گرمایی را ندارد، این گاز فوق‌العاده داغ (پلاسما) به‌کمک میدان‌های مغناطیسی بسیار قدرتمند در هوا معلق نگه داشته می‌شود تا به دیواره‌ها برخورد نکند.
موفقیت این دستگاه‌ها رؤیای دیرینه بشر برای دسترسی به «انرژی ارزان، پاک و بی‌پایان» را محقق خواهد کرد. سوخت مورد نیاز برای همجوشی از آب دریا استخراج می‌شود و هیچ‌گونه گاز گلخانه‌ای، آلودگی هوا یا پسماند رادیواکتیو ماندگار تولید نمی‌کند؛ بنابراین خطر حوادثی شبیه به چرنوبیل در آن کاملاً صفر است.
با تجاری‌سازی این فناوری در آینده نزدیک، زندگی روزمره مردم با تحولات اساسی همراه خواهد شد؛ تولید نامحدود و ارزان برق می‌تواند هزینه‌های قبض انرژی خانواده‌ها را به حداقل برساند، قیمت تمام‌شده تولیدات کارخانه‌ها را کاهش دهد و معضل قطع برق خانگی و صنعتی را برای همیشه ریشه‌کن کند.
علاوه بر این، با در اختیار داشتن منبعی بی‌پایان از برق سبز، امکان تصفیه و شیرین‌سازی گسترده آب دریا برای بحران بی‌آبی، شارژ سریع و رایج خودروهای برقی و پاک‌سازی هوای کلان‌شهرها بدون آسیب به محیط‌زیست فراهم خواهد شد.
انتهای پیام/