به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، بهمن ابراهیمی مستندساز اصالتا کوهدشتی است که بخش مهمی از سینمای خود را به ساخت فیلم درباره زادگاهش، لرستان و همچنین استان همدان اختصاص داده است. او از مستندسازان فعال در عرصه حیات وحش و محیطزیست است اما در کارنامه کاریاش مستندهای سیاسی و اجتماعی نیز دیده میشود.
ابراهیمی در گفتوگویی با اشاره به محدود شدن ساخت بسیاری از آثار سینمایی در تهران گفت: متاسفانه فضای هنری کشور، در پایتخت متراکم شده است و هر هنرمندی بخواهد دیده شود باید هرطور شده خودش را به تهران برساند. به ندرت اثر سینمایی میبینید که بهطور مستقل در استانها ساخته شده باشد، چرا که تقریبا تمام زمینهها و امکانات دیده شدن و درآمدزایی در تهران متمرکز است. حتی محافل و گروههای تهران برای موفقیت یا عدم موفقیت کاری تصمیم میگیرند؛ این تمرکزگرایی بر سوژهیابی هم تاثیر منفی گذاشته است.
وی ادامه داد: البته معتقدم فضای فیلمسازی مستند از این آسیب، قدری دورتر است؛ چرا که کشور ما کشور پهناوری است و هر گوشهاش دهها سوژه اجتماعی، محیطزیستی، تاریخی، پرتره و ... دارد و غالبا فیلمسازان مستند بومی، دلی و عاشقانه و با تعهد برآمده از بومگرایی خود با تلاش بیشتری کار میکنند. همین عشق و علاقه سبب شده تا سوژههای کمتر کار شده و یا حتی پنهانی عیان شود. همین ناب و تازه بودن برای مخاطب جذاب و گیراست و سبب توجه آنان به سینمای مستند میشود.
او با تاکید بر اینکه کشورمان ایران دارای ظرفیتهای زیادی برای ساخت فیلم مستند است، گفت: کشور پهناور ما با تنوع فرهنگی، اقلیمی و پیشینهی تاریخی و مباحث اجتماعی رنگارنگاش، سرشار از سوژههای ناب است و تنوع سوژه و تنوع نگاه مستندسازان حتما میتواند برای بسیاری از مخاطبان اقناعکننده و جذاب باشد. ما در کشوری یکدست و یکنواخت زندگی نمیکنیم، بلکه ایران ما رنگینکمان فرهنگی و اقلیمی است و این تنوع کمنظیر موجب میشود که مستندسازان ما حتی پس از سالها کار، با بنبست و تکرار مواجه نشوند.
این فیلمساز مستند درباره توجه تلویزیون به مستندسازان شهرستانی گفت: بدون شک مهمترین کارکرد و دستاورد جشنواره تلویزیونی مستند، فراهم کردن میدان گسترده و برابر برای مستندسازان شهرستانی است که هیچگاه فرصتی در دیگر جشنوارههای «نام محور» این حوزه نداشتند؛ دستاورد این حرکت چند ساله هم به وضوح قابل درک و دیدن است که نمونه آن ظهور مستندسازان تازه با حرفهای تازه و سوژههای بکر است که منجر به رشد عمومی مستندسازی در کشور میشود. تلویزیون همچنان که جشنواره به تنوع سوژه و نگاه در پذیرش آثار توجه ویژه دارد، تنوع محل برگزاری نیز بسیار مطلوب است. اساسا بنده با هر رویداد هنری که «تهران گرا» نباشد موافقم.
ابراهیمی در پایان گفت: باید از پایتختگراییِ رویدادهای هنری دور شویم. حتما استانهای ما توان آن را دارند که میزبان خوبی برای یک جشنواره باشند، این کار، هم به جشنواره تنوع و رنگ بومی میدهد، هم بر فضای هنری آن استان تاثیر مثبت دارد و البته باعث میشود به سمت عدالت رسانهای حرکت کنیم.
انتهای پیام/