به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، فاطمه محیطیزاده دختر ملیپوش دوومیدانی ایران که در ششمین روز از بازیهای آسیایی 2026 ناگویا با یک اتفاق تلخ و عجیب مواجه شد، امروز 2.5 میلیارد تومان از سوی کمیته ملی المپیک پاداش گرفت، با وجود این، اما هنوز یک سؤال بزرگ باقی است؛ چهکسی باید پاسخگوی از دست رفتن مدالی باشد که میتوانست به نام ایران ثبت شود؟
ماجرای تلخ محیطیزاده در بازیهای آسیایی ناگویا دیگر فقط داستان بدشانسی یک ورزشکار نیست. او پس از رقابت در شش ماده مسابقات هفتگانه، در حالی که در رده دوم بود و تنها یک ماده تا پایان مسابقه فاصله داشت، بهدلیل استاندارد نبودن کفشش از ادامه رقابتها بازماند؛ نتیجهای که عملاً تمام تلاش او در شش ماده را تحتالشعاع قرار داد.
فدراسیون دوومیدانی پس از این تصمیم اعتراض رسمی خود را ارائه کرد. در متن اعتراض ایران آمده بود که کفش نایک Maxfly2 پیش از آغاز مسابقات در فرآیند بازرسی تجهیزات ارائه و تأیید شده است و ابطال نتیجه پس از مسابقه و بهدنبال اعتراض تیم دیگری صورت گرفته است، با این حال، اعتراض ایران نتیجهای نداشت و تصمیم درباره حذف محیطیزاده پابرجا ماند.
در سوی دیگر، توضیحات ارائهشده از سوی رئیس مرکز نظارت بر تیمهای ملی کمیته ملی المپیک، مسئله را به استفاده از کفشی مرتبط میکند که برای دوهای سرعت طراحی شده و برای مواد پرشی مجاز نبوده است، همین تفاوت در روایتها، ضرورت بررسی دقیق پرونده را دوچندان میکند:
اگر کفش در بازرسی پیش از مسابقه تأیید شده، چرا بعداً غیرمجاز تشخیص داده شده است و اگر طبق مقررات استفاده از آن در پرش طول ممنوع بوده است، چرا ورزشکار و کادر فنی پیش از شروع رقابت از این موضوع مطلع نشده بودند؟
محیطیزاده در اظهارات تلویزیونی شب گذشته، جمعهشب، خود گفت: «یکسری قوانین هستند که هر چند وقت یک بار بهروز میشوند، بعد از مسابقه به من گفتند که کفشم مناسب نبوده است.»، اکنون این پرسش پیش میآید: چهکسی مسئول است؟ آیا سرپرست تیم در جریان موضوع بوده و آن را اطلاع داده است؟ چرا ورزشکار پیش از مسابقه در جریان این موضوع قرار نداشت؟ چهکسی باید بهروزشدن قوانین را به محیطیزاده میگفت؟ البته که ورزشکار مسئول است اما کنار آن باید مشخص شود که چهکسانی در این زمینه مرتکب اشتباه شدهاند.
.
فدراسیون دوومیدانی نباید پرونده را با پایان اعتراض به مسئولان مسابقات ببندد، در واقع انتظار منطقی از فدراسیون دوومیدانی، انجام یک بررسی شفاف و مستند است؛ بررسیای که مشخص کند مسئول اطلاعرسانی مقررات جدید چهکسی بوده، تجهیزات پیش از مسابقه توسط چهافرادی کنترل شده، چرا میان تأیید اولیه و تصمیم نهایی چنین تناقضی ایجاد شده است و آیا قصوری از سوی ورزشکار، مربی، سرپرست، کادر فنی یا مسئولان فدراسیون رخ داده است یا خیر.
اگر در این زنجیره، قصور یا کوتاهی فرد یا افرادی اثبات شود، برخورد اداری و انضباطی با آنها باید شفاف باشد؛ نه برای اینکه کسی قربانی شود، بلکه باید ایجاد سازوکاری باشد که دیگر هیچ ورزشکار ایرانی بهدلیل یک خطای قابل پیشگیری، حاصل ماهها و سالها تلاش خود را در مهمترین میدان ورزشی آسیا از دست ندهد.
فاطمه محیطیزاده امروز به پاداش رسیده است، اما چیزی که از دست رفته، فرصتی برای کسب مدال و تاریخسازی است؛ فرصتی که باید روشن شود چرا و چگونه از او گرفته شد.
انتهای پیام/+