به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرج، اول مهر که از راه میرسد، شهر حالوهوای دیگری پیدا میکند؛ خیابانها زودتر از همیشه شلوغ میشوند و مسیرهای منتهی به مدارس، پر از دانشآموزانی است که بعد از چند ماه دوباره کولهها را بر دوش انداخته و راهی کلاسها شدهاند.
درهای مدارس یکییکی باز میشود و حیاطهایی که روزهای تابستان را در سکوت گذراندهاند، دوباره جان میگیرند. صدای سلام و احوالپرسی دانشآموزان، گفتوگوی معلمان و رفتوآمد خانوادهها، خبر از شروع فصلی تازه در زندگی مدرسهای میدهد.
.
در البرز اما آغاز سال تحصیلی جدید تنها به بازگشایی مدارس و بازگشت دانشآموزان به کلاسها محدود نشد؛ «زنگ مهر و مقاومت» به صدا درآمد تا نخستین روز مدرسه با یاد شهدا، فرهنگ ایستادگی و مسئولیت نسل امروز در قبال آینده کشور همراه شود.
صبح اول مهر، هر دانشآموز با حالوهوای خود وارد مدرسه میشود. برای یکی، نخستین روز مدرسه است و برای دیگری، بازگشت به کلاس و دیدار دوباره دوستان؛ دانشآموز سالهای پایانی نیز شاید بیشتر از همیشه به آینده، انتخابها و مسیری که پیش رو دارد فکر میکند.
همین تفاوتهاست که مهر را برای همه دانشآموزان به یک نقطه مشترک تبدیل میکند؛ آغاز دوباره. از پایههای ابتدایی تا دوره متوسطه، هر دانشآموز یک سال تازه را شروع میکند؛ سالی برای آموختن، تجربه کردن و یک قدم نزدیکتر شدن به آینده.
در حیاط مدرسه، صفها شکل گرفته و نگاهها به لحظهای دوخته شده است که صدای زنگ، آغاز رسمی سال تحصیلی را اعلام کند. معلمان و مدیران در کنار دانشآموزان ایستادهاند و خانوادهها نیز نخستین روز این مسیر تازه را از نزدیک دنبال میکنند.
پرچم ایران در حیاط مدرسه به اهتزاز درآمده و در میان هیاهوی اول مهر، لحظهای سکوت همه را به خود میخواند؛ لحظهای که قرار است زنگ به صدا درآید و دوباره مدرسه، خانه دوم دانشآموزان شود.
زنگ که نواخته میشود، صدایش در حیاط میپیچد و دانشآموزان راهی کلاسها میشوند. برخی با شوق، برخی با کنجکاوی و بعضی با ذهنی پر از برنامه برای سالی که پیش رو دارند؛ اما همه یک مقصد مشترک دارند و آن هم کلاس درس است.
این بار اما صدای زنگ با واژه «مقاومت» همراه شده است؛ واژهای که یادآور روزهایی است که نسلهای پیشین در برابر دشواریها ایستادند و برای حفظ امنیت و آینده کشور، مسئولیت خود را بر عهده گرفتند.
حضور خانوادههای شهدا در چنین مراسمی، این روایت را به فضای مدرسه نزدیکتر میکند. پشت نام هر شهید، خانوادهای قرار دارد که بخشی از زندگی خود را در مسیر دفاع از کشور سپری کرده و خاطره عزیزش را همچنان زنده نگه داشته است.
برای دانشآموزانی که بسیاری از حوادث گذشته را از کتابها و روایتها شناختهاند، دیدن خانوادههای شهدا میتواند تصویری ملموستر از مفاهیمی مانند فداکاری و مسئولیت ایجاد کند؛ روایتی که از دل زندگی واقعی خانوادهها میآید.
مدرسه نیز تنها محل آموزش مطالب کتابهای درسی نیست. دانشآموز در همین حیاطها و کلاسها، نخستین تجربههای خود از مسئولیتپذیری، کار گروهی، احترام، گفتوگو و حضور اجتماعی را به دست میآورد و برای نقشهای آینده خود آماده میشود.
از همین منظر، پیوند «مهر» و «مقاومت» در نخستین روز مدرسه، میتواند یادآور یک حقیقت ساده باشد؛ آینده کشور از مسیر آموزش میگذرد و دانشآموز امروز، بخشی از جامعه فرداست.
در این میان، معلمان یکی از مهمترین نقشها را بر عهده دارند. اول مهر برای آنان نیز آغاز یک سال تازه است؛ سالی که قرار است در آن، ساعتهای بسیاری را در کنار دانشآموزان بگذرانند و مسیر یادگیری و رشد آنان را همراهی کنند.
هر کلاس، مجموعهای از دانشآموزان با استعدادها، علایق و نگاههای متفاوت است. معلم در کنار انتقال دانش، با این نسل همراه میشود تا آنان را برای شناخت تواناییهای خود و پیدا کردن مسیر آینده آماده کند.
برای دانشآموزان دوره متوسطه، مهر گاهی رنگ دیگری دارد. آنها بیش از گذشته با مسئله انتخاب رشته، امتحانات، آینده تحصیلی و شغلی روبهرو هستند و مدرسه برایشان فقط محل درس خواندن نیست؛ بخشی از مسیر تصمیمگیری برای سالهای پیش روست.
دانشآموزان سالهای ابتدایی اما با دنیایی از تجربههای تازه وارد کلاس میشوند؛ تجربه نوشتن، خواندن، دوستی و شناختن محیطی که قرار است سالهای زیادی از زندگیشان را در آن سپری کنند.
با این حال، همه این مقاطع در یک نقطه به هم میرسند که آن مدرسه است؛ جایی که دانشآموز از نخستین سالهای تحصیل تا آخرین روزهای دوران مدرسه، بخشی از شخصیت علمی و اجتماعی خود را در آن شکل میدهد.
اول مهر به همین دلیل تنها یک تاریخ در تقویم آموزشی نیست، برای خانوادهها آغاز یک فصل تازه است، برای معلمان شروع یک مسئولیت تازه و برای دانشآموزان، فرصتی دوباره برای یادگیری، تجربه و ساختن خاطراتی که سالها بعد از آنها یاد خواهند کرد.
در البرز، «زنگ مهر و مقاومت» تلاش کرد این شروع دوباره را با یادآوری گذشته همراه کند؛ گذشتهای که در آن، انسانهایی برای دفاع از کشور ایستادند و امروز خاطره آنان در میان نسل جدید و فضای مدرسه زنده نگه داشته میشود.
زنگ اول مهر شاید تنها چند ثانیه به صدا درآید، اما معنای آن برای هرکس متفاوت است. برای دانشآموز پایه اول، صدای آغاز یک تجربه تازه است؛ برای دانشآموز سال آخر، صدای نزدیک شدن به پایان یک دوره و برای معلم، آغاز یک سال دیگر از تلاش و آموزش.
دقایقی بعد، حیاط مدرسه آرامتر میشود و دانشآموزان پشت نیمکتهایشان قرار میگیرند. کتابها باز و تخته کلاس پر میشود و نخستین درس سال تحصیلی جدید شکل میگیرد؛ همان جایی که قرار است بخشی از آینده دانشآموزان ساخته شود.
در راهروها، صدای قدمها و گفتوگوها همچنان شنیده میشود و مدرسه دوباره به ریتم همیشگی خود بازمیگردد. تابستان تمام شده و حالا نوبت یک سال تازه است؛ سالی پر از درس، آزمون، موفقیت، تجربه و اتفاقهای تازه.
اما آنچه از نخستین روز مهر در ذهن دانشآموزان میماند، همیشه فقط نام درسها و صفحات کتابها نیست؛ گاهی یک صدای زنگ، یک دیدار، یک جمله از معلم یا تصویری از مراسم آغاز سال تحصیلی، سالها بعد هم در خاطره باقی میماند.
«زنگ مهر و مقاومت» نیز یکی از همین قابهاست؛ قابی که در آن، دانشآموزان امروز در کنار معلمان، خانوادهها و خانوادههای شهدا ایستادند تا سال تحصیلی جدید را آغاز کنند و یک بار دیگر پیوند آموزش، هویت و مسئولیت اجتماعی را به یاد آورند.
حالا زنگ نخست زده و مسیر یک سال تازه آغاز شده است. دانشآموزان وارد کلاسها شدهاند و هرکدام آیندهای متفاوت پیش روی خود دارند؛ آیندهای که ساختن آن، از همین روزهای مدرسه و همین قدمهای کوچک آغاز میشود.
اول مهر میگذرد، زنگهای دیگری به صدا درمیآید و روزهای مدرسه یکی پس از دیگری سپری میشوند اما نخستین روز، همیشه نشانه یک شروع است؛ شروع مسیری که از کلاس درس میگذرد و به فردایی میرسد که نسل امروز قرار است آن را بسازد.
و شاید معنای «مهر و مقاومت» نیز همین باشد؛ آموختن برای ساختن و ایستادن برای حفظ آنچه قرار است به نسلهای بعد سپرده شود. امروز دانشآموزان با کتاب و دفتر راهی کلاس شدند اما فردا همین دانشآموزان، روایتگر آیندهای خواهند بود که از همین مدرسهها آغاز شده است.
انتهای پیام/