به گزارش خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، همزمان با آغاز سال تحصیلی حوزههای علمیه، دور جدید گعدههای طلبگی نویسندگان و نخبگان حوزوی با طعم «نگارش رسانهای» آغاز شد.
در ششمین گعده طلبگی که به همت بخش حوزوی خبرگزاری تسنیم و با حضور تحریریه مدادالفضلاء و رحا مدیا در مرکز مطالعات راهبردی این خبرگزاری برگزار شد، استاد علیاصغر کاویانی ضمن بررسی یادداشتهای با موضوع «بعثت حوزه»، در تبیین و تعریف یادداشت گفت: نخستین بار در ادبیات مشروطه بود که پای عامه مردم به رسانه که صرفاً فضایی نخبگانی داشت، باز شد.
وی افزود: یادداشت فرصتی برای بیان تجربه زیسته افراد است بنابراین اگر با خطکشیهای سخت و سنگین کنترل شود، دوباره به همان حالت نخبگانی و غیرمردمی برمیگردد و در آنها ترس از ورود ایجاد میکند؛ امروز شاهد هستیم که حتی محدودیت واژگانی نیز از یادداشت برداشته شده است مانند عکسنوشتهها و فیلمنوشتهها.
کاویانی با بیان اینکه یادداشت جزو نرمنوشتهها بوده و از اصول آن این است که علاوه بر ارائه اطلاعات به مخاطب، اقناع و باور هم ایجاد کند، تصریح کرد: در یادداشت به جای تحمیل باید درصدد تلقین بود؛ باید دید یادداشت ما چه نیازی از خواننده را رفع میکند یا چه بهرهای به او میرساند؟ این اشتباه است که ما معمولاً سعی داریم نیاز مخاطب را با نامگذاریهای سنگین در عنوان یادداشت پاسخ بدهیم! در حالی که اگر بدنه یادداشت نحیف باشد، کشش چنین سر سنگینی را نخواهد داشت؛ به همین دلیل است که یادداشتهای بدون تیتر و عنوان دارد باب میشود.

وی یادداشتنویسی را نقطهزنی دانست و گفت: یادداشت پیرامون جزئیترین مسائلی که مخاطب را درگیر کرده است، نگاشته میشود بنابراین یادداشتهای نقطهزن میتوانند از حواشی مسائل پیشگیری کنند؛ در این صورت متن یادداشت هم کوتاه میشود (ابتدا بنویسیم بعد آن را کوتاه کنیم). توجه داشته باشیم که داریم برای مخاطب مینویسیم نه برای خودمان؛ پس باید از پرگویی پرهیز کنیم.
کاویانی با اشاره به خلأ یادداشت و روایت در حوزه علمیه ابراز کرد: این در حالی است که حوزه حرفهای زیادی برای گفتن دارد؛ رهبر شهید انقلاب نیز فرمودند اگر شما روایت نکنید، دیگران (بدخواهان) شما را روایت خواهند کرد. چرا تبلیغی که یک فرد حوزوی انجام داده است را، دیگران روایت کنند؟ شاید سخت بودن نوشتن و ضعف انگیزه در خارج از حوزه، از جمله علل کمرنگ بودن یادداشتنویسی در حوزه باشد.
.
خبرنگار: زهرا شریعتی
انتهای پیام/