به گزارش خبرگزاری تسنیم از خرمآباد؛ حیدر حیدری، محیطبان اداره کل حفاظت محزیست لرستان از دنیا رفت؛ اما پایان زندگی او، پایان روایتش نبود.
او 55 سله، اهل و ساکن خرمآباد بود و پس از سکته وسیع مغزی و تأیید نهایی مرگ مغزی، با رضایت خانواده برای اهدای اعضا معرفی شد. تیم پیوند نیز پس از انجام فرآیندهای لازم، اعضای قابلاستفاده را برای پیوند به بیماران واجد شرایط منتقل کرد.
اما حیدر حیدری نخستین نیروی حفاظت از طبیعت نیست که مرگش به اهدای عضو ختم شدهاست. در شهریور 1396، نام موسی حیایی جنگلبان آستارایی نیز با یکی از همین روایتها گره خورد.
حیایی از نیروهای یگان حفاظت ادارهکل منابع طبیعی و آبخیزداری گیلان بود که پس از انجام مأموریت حفاظتی در منطقه لاتون و باباعلی در حوزه لوندویل آستارا، هنگام بازگشت همراه همکارانش دچار سانحه شد. خودرو واژگون و به دره سقوط کرد و چند نفر از نیروهای حاضر در خودرو جان باختند یا مصدوم شدند.
حیایی به بیمارستان فاطمی اردبیل منتقل شد، اما تلاش پزشکان برای نجات او نتیجه نداد و مرگ مغزیاش تأیید شد. خانواده او رضایت به اهدای عضو دادند و اعضای بدن این جنگلبان به هفت بیمار نیازمند پیوند اهدا شد.
تفاوت مهم اینجاست که مرگ حیدر حیدری بر اثر حادثه محیطبانی رخ نداد؛ گزارشها علت را سکته و خونریزی مغزی اعلام کردهاند و سازمان حفاظت محیطزیست نیز از درگذشت او پس از عارضه جسمانی در جریان مأموریت اداری خبر دادهاست.
اهدای اعضای حیدر حیدری، نهمین مورد اهدای عضو در لرستان در سال 1405 بودهاست. تنها چند هفته پیش از او نیز اعضای محمد میردریکوند، جوان خرمآبادی، پس از تأیید مرگ مغزی و رضایت خانواده اهدا شد و اعضای او برای پیوند در اختیار بیماران نیازمند قرار گرفت.
پیش از آن نیز مهرشاد مرزبان، جوان 18 ساله اهل دورود، در یکی از موارد اخیر اهدای عضو لرستان قرار گرفت و اعضای حیاتبخش او پس از مرگ مغزی به پنج بیمار نیازمند اهدا شد.
نام حیدر حیدری حالا در میان محیطبانان لرستان بهعنوان یکی از نیروهای حفاظت از طبیعت باقی میماند و در سوی دیگر، ادامه زندگی چند نفر با تصمیم خانواده او گره خوردهاست.
این، آخرین روایت از زندگی یک محیطبان لرستانی است؛ روایتی که از طبیعت آغاز شد و به بیمارانی رسید که برای ادامه زندگی، چشمانتظار یک عضو بودند.
انتهای پیام/ 644