به گزارش خبرگزاری تسنیم از بیرجند، خورشید که در افق کویری خراسان جنوبی آرامآرام رنگ میبازد و سایهها بر خانههای ساده این دیار کشیده میشوند، صدای دیگری در برخی خانهها و کارگاههای کوچک استان به گوش میرسد؛ صدای کوبش دفه بر تار و پود قالی.
اینجا قالی فقط یک دستبافته نیست؛ هر گره، روایت یک ارادت است و هر رج، سهمی از یک نذر. بانوان و مردمان خراسان جنوبی سالهاست هنر اصیل قالیبافی را با عشق به اهلبیت(ع) پیوند زدهاند تا حاصل دسترنجشان راهی حرمهای مطهر در عراق شود.
وقتی هر گره یک نذر میشود
در گوشهای از بیرجند، دار قالی برپا است و دستانی که شاید توان سالهای جوانی را نداشته باشند، همچنان با مهارت تار و پود را دنبال میکنند. برای بسیاری از این بانوان، بافت قالی تنها یک فعالیت اقتصادی یا هنری نیست؛ نذری است که از دل برخاسته است. گرهها یکی پس از دیگری زده میشوند و نقش قالی آرامآرام شکل میگیرد؛ نقشی که قرار است روزی در یکی از حرمهای مطهر عتبات عالیات گسترده شود.
یکی از بانوان قالیباف میگوید هر گرهای که بر دار میزند، با نیت صلوات و ارادت به اهلبیت(ع) است؛ چراکه برای او ارزش این قالی بیش از قیمت مادی آن، به نیتی وابسته است که پشت هر رج آن قرار گرفته است. این بانوان بهترین پشم و مواد اولیه در دسترس را انتخاب میکنند تا محصولی با کیفیت و ماندگار ببافند؛ فرشهایی که قرار است بخشی از فضای حرمهای مطهر نجف، کربلا، کاظمین و سامرا باشند.
هنر زنان کویر در خدمت عتبات
قالیبافی در خراسان جنوبی سابقهای طولانی دارد و در بسیاری از نقاط استان، بخشی از فرهنگ و زندگی مردم محسوب میشود. حالا همین هنر سنتی، در مسیر خدمت به عتبات عالیات قرار گرفته است. بانوانی در بیرجند، قاینات، طبس و دیگر نقاط استان، در قالب فعالیتهای مردمی و با مشارکت گروههای مختلف، قالیهایی را برای اهدا به ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات میبافند.
برخی از این فرشها به دلیل کیفیت بافت و مرغوبیت الیاف، در شمار دستبافتههای ارزشمند اهدایی به عتبات قرار میگیرند. شاید نام بسیاری از این زنان در هیچ رسانهای ثبت نشود، اما بخشی از هنر دستانشان میتواند سالها در مسیر زائران حرمهای مطهر باقی بماند.
از دار قالی تا صحنهای مطهر
ارادت مردم خراسان جنوبی به عتبات عالیات تنها در قالیبافی خلاصه نمیشود. در سالهای اخیر، مشارکت مردمی در طرحهای بازسازی و توسعه حرمهای مطهر نیز در قالبهای مختلف ادامه داشته است. از اهدای طلا و کمکهای نقدی گرفته تا اهدای محصولات کشاورزی و مشارکت در تأمین مصالح ساختمانی، هرکس به اندازه توان خود سهمی در این مسیر بر عهده گرفته است.
این مشارکتها در شرایطی انجام میشود که خراسان جنوبی با محدودیتهای اقتصادی و اقلیمی روبهرو است، اما مردم استان همچنان بخشی از توان مالی و دارایی خود را به این امر اختصاص میدهند.
12 میلیارد تومان؛ سهم مردم خراسان جنوبی از بازسازی عتبات
موسی جوینده، رئیس ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات خراسان جنوبی، در گفتوگو با خبرنگار تسنیم در بیرجند اظهار داشت: مردم استان از ابتدای سال تاکنون 12 میلیارد تومان به بازسازی و توسعه عتبات عالیات کمک کردهاند و با این میزان مشارکت، نیمی از تعهد کشوری استان در زمینه کمک به بازسازی عتبات عالیات محقق شده است.
رئیس ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات خراسان جنوبی بیان کرد: تمامی این کمکها به صورت نقدی جمعآوری شده و بخشی از آن در پروژههای مختلف حرمهای مطهر در عراق هزینه شده است.
جوینده گفت: پنج میلیارد تومان از کمکهای مردم استان در صحن حضرت زینب(س) در کربلا، چهار میلیارد تومان در صحن امام باقر(ع) در کاظمین و مابقی در دیگر حرمهای مطهر عراق هزینه شده است.
دانشآموزان خراسان جنوبی هم پای کار عتبات
مشارکت مردم استان تنها به بزرگسالان و خیران محدود نشده و دانشآموزان و فرهنگیان نیز در این مسیر حضور داشتهاند. جوینده با اشاره به پویش «کاشی حرم» اظهار داشت: سال گذشته دانشآموزان و فرهنگیان خراسان جنوبی در این پویش پیشتاز بودند و 2 میلیارد تومان مشارکت کردند.
وی با بیان این که مجموعه آموزش و پرورش استان به عنوان دستگاه برتر در زمینه مشارکت در بازسازی عتبات عالیات معرفی و مورد قدردانی قرار گرفت، همچنین از کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، اداره کل زندانها و بنیاد مسکن به عنوان دیگر دستگاههای فعال در حوزه مشارکت با ستاد عتبات عالیات یاد کرد که مورد تقدیر قرار گرفتهاند.
نذری که از خانههای کویر تا کربلا میرود
در خراسان جنوبی، گاهی مسیر رسیدن به کربلا از یک دار قالی در گوشه خانهای ساده میگذرد؛ از دستان زنی که شاید هیچگاه فرصت زیارت نداشته باشد، اما رجبهرج نقش عشق را میبافد. صدای دفه که بر تار و پود مینشیند، در این خانهها فقط صدای یک هنر قدیمی نیست؛ روایت مردمی است که ارادت خود را به شیوه خود بیان میکنند.
یک نفر با نذر طلا، دیگری با کمک نقدی، فردی با محصول کشاورزی و بانویی دیگر با گرههای قالی سهم خود را ادا میکند. در نهایت، همه این مسیرها به یک نقطه میرسند؛ از خانههای روستایی و کارگاههای کوچک خراسان جنوبی تا صحنهای مطهر عتبات عالیات.
اینجا هر گره، یک روایت دارد؛ روایتی از مردمی که شاید از کربلا هزاران کیلومتر فاصله داشته باشند، اما تلاش میکنند بخشی از ارادت خود را با دستان خود به آن دیار برسانند.
انتهای پیام/254