زهره عباسی، روانشناس، در گفتوگو با خبرنگار تسنیم در قم، با اشاره به راهکارهای فاصله گرفتن زوجین از طلاق عاطفی اظهار داشت: زوجین باید هر روز زمان کوتاهی را برای گفتوگو با یکدیگر اختصاص دهند؛ چراکه نداشتن زمان برای صحبت کردن، بهتدریج سردی عاطفی ایجاد میکند.
وی افزود: گفتوگو صرفاً صحبت درباره مسائل روزمره مانند فرزندان، خرید خانه و امور جاری زندگی نیست. زوجین باید زمانی باکیفیت برای تعامل مثبت داشته باشند و حتی درباره موضوعات خنثی و اتفاقات روزمره با یکدیگر صحبت کنند؛ برای مثال از اتفاقات سادهای که در طول روز برایشان رخ داده است، بگویند.
عباسی ادامه داد: در کنار گفتوگوهای روزمره، زوجین باید زمان مشخصی را نیز برای مذاکره درباره مسائل مهم زندگی در نظر بگیرند؛ زمانی که هر دو خسته نباشند، کاری نداشته باشند و فرزندان نیز حضور نداشته باشند. زوجین میتوانند در زاویه 90 درجه کنار یکدیگر بنشینند و با هدف حل مسائل مهم خود گفتوگو کنند.
وی با بیان اینکه بسیاری از طلاقها از حل نشدن مسائل کوچک آغاز میشود، گفت: موضوعات کوچک اگر بهموقع حل نشوند، بهتدریج بزرگ و ریشهدار میشوند و وضعیت رابطه را خراب میکنند. گاهی زوجین برای طلاق مراجعه میکنند و وقتی از آنها پرسیده میشود مشکل از کجا شروع شده، میگویند اگر موضوع را بگوییم شاید خندهدار باشد؛ اما همین مسئله کوچک به مرور بزرگ شده و کار را به طلاق رسانده است.
این روانشناس یکی از روشهای مؤثر در گفتوگوی زوجین را «گوش دادن بدون قضاوت» عنوان کرد و گفت: هنگام مذاکره، یکی از زوجین میتواند نشانهای مانند خودکار در دست داشته باشد؛ تا زمانی که خودکار در دست اوست، صحبت کند و طرف مقابل وظیفه دارد فقط گوش دهد و قضاوت نکند.
عباسی تصریح کرد: معمولاً وقتی طرف مقابل در حال صحبت است، فرد به جای گوش دادن، در ذهن خود به دنبال پاسخ میگردد تا به محض تمام شدن صحبتها جواب بدهد و کم نیاورد؛ در حالی که این بدترین سبک گفتوگو است. زمانی که همسر صحبت میکند، باید فقط گوش داد و تلاش کرد فهمید او چه میگوید و چه نیازی پشت صحبتهایش وجود دارد.
وی ادامه داد: بعد از پایان صحبت همسر، میتوان با عباراتی مانند «آها، منظورت این است که...» احساس و محتوای صحبت او را بازتاب داد؛ برای مثال اگر همسر میگوید در خانه مادرش با فرد دیگری صحبت کردهاید و از این موضوع ناراحت شده است، به جای پاسخ دادن یا دفاع کردن، باید گفت: «آها، منظورت این است که دوست داشتی وقتی به خانه مادرت رفتیم، بیشتر کنارت باشم.»
عباسی خاطرنشان کرد: زوجین باید بتوانند نیاز پشت گلایههای یکدیگر را ببینند؛ چراکه گاهی فرد هنگام عصبانیت یا بیان گلایه، خودش نیز دقیقاً نمیداند چه میخواهد. همسر باید بتواند با خوب گوش دادن، نیاز او را درک کند؛ مثلاً متوجه شود که همسرش نیاز داشته او را تا محل کار برساند.
وی با تأکید بر اینکه مهارت گفتوگو یکی از دشوارترین مهارتهای زندگی مشترک است، گفت: بسیاری از مهارتها را در اتاق درمان به زوجین آموزش میدهیم و هفته بعد که مراجعه میکنند، میبینیم آنها را انجام دادهاند؛ اما سختترین مهارت، همین مهارت گفتوگوست، زیرا از کودکی به ما یاد ندادهاند که چگونه گوش بدهیم و ما بیشتر فقط حرف زدهایم.
این روانشناس در پایان تأکید کرد: اگر زوجین بتوانند هر روز تنها 15 دقیقه کنار یکدیگر بنشینند و به هم فرصت دهند تا بگویند «چه میخواهی به من بگویی؟ برایم حرف بزن و من گوش میدهم»، و با تماس چشمی و زبان بدن مناسب گوش دهند و در ادامه احساس و محتوای صحبت طرف مقابل را بازتاب دهند، میتوانند رابطهای صمیمیتر و سالمتر بسازند.
انتهای پیام/