به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمان، 200 شب زمان کمی نیست؛ بهویژه وقتی هر شب آن با نگرانی، اخبار جنگ، داغ شهادت و دشواریهای زندگی روزمره همراه باشد. با این حال، 200 شب از نخستین اجتماعات شبانه مردم گذشته و همچنان در ساعات پایانی روز، خیابانهای کرمان شاهد حضور مردمی است که برای کنار هم بودن به میدان میآیند.
قصه این شبها بیش از آنکه درباره یک عدد باشد، درباره تداوم یک حضور است؛ حضور مردمی که میگویند در روزهای سخت قرار نیست خیابان را خالی کنند.
از نخستین شبهای جنگ تا امشب، اجتماعات شبانه در کرمان ادامه پیدا کرده است؛ اجتماعاتی که در آن اقشار مختلف مردم، خانوادهها، جوانان و نوجوانان در کنار یکدیگر حاضر میشوند و هر شب بخشی از روایت این روزهای کشور را در خیابانهای شهر به تصویر میکشند.
200 شب؛ از روزهای نخست جنگ تا امروز
200 شب پیش، نخستین تجمعات شکل گرفت؛ آن روزها فضای کشور تحت تأثیر جنگ و اخبار مربوط به حملات و شهادتها قرار داشت و بسیاری از خانوادهها روزهای متفاوتی را تجربه میکردند.
با گذشت روزها اما اجتماعات شبانه ادامه یافت و اکنون شمار این شبها به 200 رسیده است؛ 200 شب حضور مستمر مردمی که در کنار یکدیگر ایستادهاند و تلاش کردهاند در شرایط دشوار، احساس همدلی و همراهی خود را به نمایش بگذارند.
در میان جمعیت، چهرههای مختلفی دیده میشود؛ خانوادههایی که همراه فرزندان خود آمدهاند، جوانانی که در کنار دوستانشان ایستادهاند و مردمی که پس از پایان فعالیت روزانه، ساعات شب را برای حضور در این اجتماع انتخاب کردهاند.
این حضور، در طول 200 شب شکلهای مختلفی داشته است، اما یک ویژگی در همه این شبها مشترک بوده است؛ مردم آمدهاند که بگویند در روزهای سخت و تا زمانی که لازم باشد، میمانیم.
در میان حاضران، جملهای بیش از دیگر سخنان تکرار میشود؛ اینکه این حضور را تا زمانی که لازم باشد ادامه خواهند داد.
وقتی با مردم حاضر در اجتماعات شبانه کرمان صحبت میکنیم، پاسخهایشان اگرچه با بیانهای متفاوت مطرح میشود، اما مضمون مشترکی دارد؛ آنها از ماندن در صحنه سخن میگویند و تأکید میکنند که در روزهای سخت، قرار نیست خیابان را خالی کنند.
یکی از حاضران میگوید: «تا زمانی که لازم باشد و رهبرمان دستور دهند، پای کار میمانیم.»
این جمله در میان دیگر حاضران نیز با بیانهای مختلف تکرار میشود؛ حضوری که از نگاه آنان، بخشی از همراهی با مردم ایران و ایستادگی در برابر شرایط دشوار روزهای جنگ است.
کرمان؛ شهر حاج قاسم و روایت مقاومت
کرمان برای این روایت جایگاه متفاوتی دارد؛ شهری که نام آن با شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی، فرمانده شهید جبهه مقاومت، گره خورده است.
در این شهر، یاد حاج قاسم تنها بخشی از خاطرات مردم نیست؛ نام و تصویر او در بسیاری از اجتماعات مردمی و مراسم عمومی دیده میشود و مفهوم مقاومت برای مردم این دیار با نام سردار دلها پیوندی عمیق دارد.
به همین دلیل، اجتماعات شبانه کرمان نیز در فضایی شکل گرفته که یاد شهدا و فرهنگ ایثار و مقاومت در آن حضور پررنگی دارد.
مردم کرمان در این 200 شب، در کنار دیگر مردم ایران اسلامی، با حضور در اجتماعات شبانه بر آنچه خود آن را پایبندی به آرمانهای انقلاب اسلامی و همراهی با نظام و رهبری میدانند، تأکید کردهاند.
داغهایی که هنوز تازه است
اما در میان این حضور، شادی و هیجان تنها روایت این شبها نیست؛ بخشی از این اجتماعات با یاد و نام شهدا همراه است. مردم ایران هنوز داغ شهادت رهبر شهید انقلاب، فرماندهان شهید و دیگر شهدایی را که در جریان جنگ جان خود را از دست دادهاند، بر سینه دارند.
در میان این داغها، نام کودکان شهید میناب نیز برای مردم فراموششدنی نیست؛ کودکانی که شهادتشان خانوادههای بسیاری را داغدار کرد و نامشان در حافظه عمومی جامعه باقی مانده است.
در اجتماعات شبانه کرمان نیز یاد این شهدا در کنار یاد دیگر شهیدان گرامی داشته میشود؛ گویی بخشی از فلسفه این گردهماییها، زنده نگه داشتن همین خاطرات و تأکید بر همراهی با خانوادههای شهداست.
خیابانهایی که شاهد 200 شب حضور بودند
در طول 200 شب گذشته، خیابانهای کرمان شاهد حضور مردمی بودهاند که با وجود تغییر شرایط، اخبار تلخ و شیرین و دشواریهای زندگی روزمره، همچنان به اجتماعات شبانه آمدهاند و اصل حضور ادامه پیدا کرده است.
همین استمرار است که عدد 200 را به یک نشانه تبدیل کرده است؛ نشانهای از اینکه یک اجتماع مردمی توانسته از روزهای نخست جنگ عبور کند و به شب دویستم برسد.
برای فهم این 200 شب، شاید بیش از هر آمار و تصویری باید به حرفهای مردمی گوش داد که شببهشب در این اجتماعات حاضر شدهاند.
یکی از آنها از مسئولیت خود در قبال کشور سخن میگوید، دیگری از شهدا یاد میکند و فرد دیگری حضورش را نشانه همدلی با مردم ایران میداند.
در میان این روایتها، یک نقطه مشترک وجود دارد؛ احساس تعلق به سرنوشت کشور و تأکید بر اینکه روزهای سخت، زمان کنار کشیدن نیست.
این شاید مهمترین تصویری باشد که از 200 شب حضور مردم کرمان میتوان ثبت کرد؛ مردمی که هر شب، برای دقایقی از زندگی روزمره فاصله میگیرند و در کنار یکدیگر قرار میگیرند.
200 شب؛ روایت تداوم
200 شب گذشته است؛ از نخستین شبهای جنگ تا امروز. در این مدت، خیابانهای بسیاری از شهرهای ایران شاهد اجتماعات مردمی بودهاند و کرمان نیز در شمار شهرهایی قرار داشته که این حضور در آن تداوم پیدا کرده است.
در پایتخت مقاومت جهان اسلام، مردمی که خود را همراه با دیگر مردم ایران میدانند، 200 شب است که در میدان حضور دارند؛ با یاد شهدا، با پرچم ایران و با تأکید بر همدلی و ایستادگی.
شاید روایت این 200 شب را بتوان در یک جمله خلاصه کرد؛ قصه مردمی که میگویند در روزهای سخت، قرار نیست خیابان را خالی کنند.
200 شب گذشته است، اما برای مردمی که شببهشب در این اجتماعات حاضر شدهاند، این عدد پایان یک مسیر نیست؛ بلکه روایت تداوم حضوری است که از نخستین روزهای جنگ آغاز شد و همچنان ادامه دارد.
انتهای پیام/511/