به گزارش خبرگزاری تسنیم، پاتریک موراتاوغلو پس از حذف نواک جوکوویچ از دور نخست US Open، انگیزه این ستاره صربستانی برای ادامه دوران حرفهای را زیر سؤال برد و معتقد است هدف او دیگر مانند گذشته، فتح گرنداسلمها نیست.
تحلیل صریح موراتاوغلو درباره جوکوویچ
حذف زودهنگام نوواک جوکوویچ از US Open بار دیگر بحث درباره آینده این قهرمان صربستانی و انگیزه او برای ادامه دوران حرفهای را مطرح کرده است. در همین شرایط، پاتریک موراتاوغلو، مربی سرشناس فرانسوی تحلیل متفاوتی از وضعیت جوکوویچ ارائه کرده است.
موراتاوغلو که در حال حاضر همراه استفانوس سیتسیپاس در US Open حضور دارد، همچنان دیدگاههای خود درباره اتفاقات تنیس مردان را در شبکههای اجتماعی منتشر میکند. او پس از شکست جوکوویچ به این پرسش پرداخت که چرا یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ تنیس همچنان به رقابت ادامه میدهد.
موراتاوغلو میگوید انگیزه جوکوویچ دیگر به اندازه گذشته به کسب عنوانهای گرنداسلم وابسته نیست.
او گفت: احساس میکنم نواک دیگر با هدف قهرمانی در گرنداسلمها بازی نمیکند. فکر میکنم جوکوویچ تقریباً تمام رکوردها را شکسته است. رویای دوران حرفهای او این بود که به بزرگترین بازیکن تاریخ تبدیل شود.
رقابتی که جوکوویچ برنده آن شد
موراتاوغلو برای توضیح شرایط فعلی جوکوویچ به رقابت تاریخی او با دو اسطوره دیگر تنیس، رافائل نادال و راجر فدرر اشاره کرد: جوکوویچ در بخش مهمی از دوران حرفهای خود در رقابتی بیسابقه با فدرر و نادال قرار داشت؛ سه بازیکنی که بخش بزرگی از تاریخ تنیس مدرن را شکل دادند. در نهایت، جوکوویچ توانست از نظر تعداد قهرمانیهای گرنداسلم و بسیاری از رکوردهای مهم، جایگاه ویژهای برای خود ایجاد کند.
موراتاوغلو معتقد است بازنشستگی نادال تأثیر محسوسی بر انگیزه جوکوویچ داشته است.
این مربی فرانسوی اظهار داشت: نواک مجبور بود با دو هیولا رقابت کند و در نهایت پیروز شد. پس از بازنشستگی نادال، میتوانستیم ببینیم که سطح انگیزه نواک دیگر مانند گذشته نیست. این موضوع قابل درک است.
این مربی فرانسوی البته تأکید دارد که کاهش انگیزه لزوماً به معنای پایان توانایی جوکوویچ برای رقابت در بالاترین سطح نیست. مسئله اصلی از نگاه او، تغییر هدفی است که این بازیکن برای ادامه حضور در تور ATP دنبال میکند.
آیا جوکوویچ برای هواداران ادامه میدهد؟
موراتاوغلو معتقد است بخشی از انگیزه کنونی جوکوویچ ممکن است به ارتباط او با هواداران مربوط باشد: اما چرا نواک هنوز بازی میکند؟ فکر میکنم هنوز در زمین است تا عشق هواداران را دریافت کند. او از اینکه به اندازه فدرر و نادال مورد توجه و محبوبیت قرار نمیگرفت، رنج زیادی کشید.
جوکوویچ در طول دوران حرفهای خود بارها با مقایسه شدن با فدرر و نادال مواجه بوده است. در حالی که فدرر به دلیل سبک بازی و شخصیت آرامش محبوبیت گستردهای در میان هواداران داشت و نادال نیز به دلیل شخصیت رقابتی و فروتنی خود طرفداران فراوانی پیدا کرد، رابطه جوکوویچ با بخشی از تماشاگران پیچیدهتر بوده است.
موراتاوغلو معتقد است اکنون جوکوویچ شاید نگاه متفاوتی به این مسئله دارد.
«حالا میتوانم شخصیت واقعیام را نشان دهم»
موراتاوغلو در ادامه تصویری از رویکرد احتمالی جوکوویچ در سالهای پایانی دوران حرفهایاش ارائه کرد؛ بازیکنی که دیگر الزاماً خود را تحت فشار کسب هر جام قرار نمیدهد.
او گفت جوکوویچ ممکن است با خود فکر کند که هنوز دو سال دیگر فرصت دارد، میتواند به یکچهارم نهایی، نیمهنهایی یا حتی فینال برسد و همچنان مقابل میلیونها هوادار بازی کند.
به گفته این مربی، چنین شرایطی به جوکوویچ اجازه میدهد شخصیت واقعی خود را بیشتر به هواداران نشان دهد و با آرامش بیشتری در زمین حاضر شود.
موراتاوغلو افزود: حالا آرامتر است. دیگر مثل گذشته عصبانی نیست؛ زمانی که میخواست به هر قیمتی همه چیز را ببرد.
آیا این انگیزه برای ادامه کافی است؟
موراتاوغلو در نهایت نسبت به این رویکرد انتقاد دارد و معتقد است ادامه دوران حرفهای صرفاً برای دریافت محبت هواداران، دلیل کافی برای ادامه رقابت در بالاترین سطح نیست.
او گفت: این موضوع برای نواک مهم است اما فکر نمیکنم دلیل خوبی برای ادامه بازی باشد و چون این تنها دلیلی است که او بازی میکند، از نظر ذهنی در شرایط مناسبی قرار ندارد.
البته این تحلیل، دیدگاه شخصی موراتاوغلو است و نه اظهارنظر رسمی از سوی جوکوویچ درباره اهداف او. قهرمان صربستانی هنوز درباره زمان دقیق پایان دوران حرفهای خود تصمیمی اعلام نکرده و همچنان در رقابتهای بزرگ حضور دارد.
با این حال، حذف در دور نخست US Open بار دیگر این پرسش را مطرح کرده است که جوکوویچ در سالهای پایانی دوران حرفهای خود به دنبال چه چیزی است: ادامه رقابت برای شکستن رکوردهای بیشتر، تلاش برای یک قهرمانی بزرگ دیگر یا لذت بردن از سالهای پایانی حضور در تنیس حرفهای.
پاسخ این پرسش را تنها خود جوکوویچ میداند اما یک واقعیت روشن است؛ بازیکنی که سالها برای تبدیل شدن به پرافتخارترین مرد تاریخ تنیس جنگید، اکنون وارد مرحلهای متفاوت از دوران حرفهای خود شده است؛ مرحلهای که در آن، انگیزههای شخصی و ارتباط با هواداران ممکن است به اندازه جامها اهمیت پیدا کرده باشند.
انتهای پیام/