به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، دونالد ترامپ، رئیس دولت تروریستی آمریکا، توافق تازه واشنگتن با ونزوئلا برای دسترسی به بخش بزرگی از ذخایر نفتی این کشور را یک تحول تاریخی و راهی برای کاهش قیمت بنزین در آمریکا و بازسازی ذخایر راهبردی نفت این کشور معرفی کرده است.
با وجود این روزنامه واشنگتنپست نوشته بررسی جزئیات این توافق و ارزیابی کارشناسان صنعت نفت نشان میدهد که تحقق این وعدهها، در بهترین حالت، به سالها زمان نیاز دارد.
روزنامه واشنگتنپست در گزارشی با بررسی ابعاد این توافق نوشته است که حتی در صورت آغاز موج جدیدی از سرمایهگذاری در صنعت نفت ونزوئلا، افزایش قابلتوجه تولید و ورود نفت جدید به بازار در کوتاهمدت بعید است. به گفته کارشناسان صنعت نفت، استخراج نفت از میادین موردنظر با مشکلات فنی، هزینههای سنگین و ریسکهای سیاسی و امنیتی همراه است.
سهم 35 درصدی آمریکا در یک شرکت نفتی ونزوئلا
بر اساس اطلاعاتی که تاکنون از سوی کاخ سفید منتشر شده، دولت آمریکا در چارچوب این توافق 35 درصد از سهام یک شرکت تولید نفت ونزوئلا را در اختیار خواهد گرفت. این شرکت قرار است قرارداد بهرهبرداری از 17 میدان نفتی را دریافت کند که مجموع ذخایر آنها حدود 65 میلیارد بشکه برآورد شده است.
آمریکا همچنین حق خرید نفت تولیدشده از این میادین را حفظ خواهد کرد.
ترامپ این توافق را «بزرگترین قرارداد نفتی تاریخ جهان» توصیف کرده و گفته است که این توافق میتواند قیمت بنزین را برای مصرفکنندگان آمریکایی به شکل قابلتوجهی کاهش دهد.
اما واکنش بازار نفت تاکنون با این تصویر همخوانی نداشته است. به نوشته واشنگتنپست، پس از اعلام توافق، قیمت نفت کاهش پیدا نکرد و حتی افزایش یافت.
چرا نفت ونزوئلا به این زودی وارد بازار نمیشود؟
مشکل اصلی به فاصله میان حجم ذخایر نفتی ونزوئلا و توان واقعی این کشور برای استخراج آنها بازمیگردد.
تریسی شوچارت اقتصاددان ارشد پلتفرم معاملات آتی نینجاتریدر هشدار داده است که تصور ورود ناگهانی حجم عظیمی از نفت ارزان به بازار اشتباه است. به گفته او، نفتی که بتواند واقعاً بر قیمت بنزین آمریکا اثر بگذارد، احتمالاً پنج تا 15 سال دیگر در دسترس خواهد بود.
دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت ونزوئلا، گفته است قرارداد این پروژه 25 ساله است و هدف آن افزایش تولید به بیش از 1.5 میلیون بشکه در روز است.
این رقم در مقیاس بازار جهانی نفت، که روزانه حدود 105 میلیون بشکه تولید میکند، رقم تعیینکنندهای نیست.
مارک فینلی، پژوهشگر حوزه انرژی در مؤسسه سیاست عمومی بیکر دانشگاه رایس، نیز میگوید آمریکا تنها طی چند سال توانسته تولید نفت خود را روزانه 1.5 میلیون بشکه افزایش دهد، اما افزایش مشابه در ونزوئلا احتمالاً چندین برابر بیشتر زمان خواهد برد.
به این ترتیب، حتی اگر سرمایهگذاری موردنیاز فراهم شود، افزایش تولید نفت ونزوئلا قرار نیست در ماههای آینده اتفاق بیفتد.
انتخابات میاندورهای و وعده کاهش قیمت بنزین
این مسئله از آن جهت اهمیت دارد که ترامپ کاهش قیمت بنزین را یکی از دستاوردهای مستقیم توافق معرفی کرده است؛ در حالی که انتخابات میاندورهای آمریکا در پاییز برگزار خواهد شد.
واشنگتنپست مینویسد بعید است نفت جدید ونزوئلا تا زمان انتخابات بتواند تأثیر قابلتوجهی بر قیمت سوخت در آمریکا بگذارد.
ترامپ روز دوشنبه نیز هنگام صحبت درباره توافق در دفتر بیضیشکل کاخ سفید، برخلاف زمان اعلام اولیه قرارداد، تمرکز چندانی بر قیمت بنزین نداشت و بیشتر بر بزرگی و اهمیت توافق تأکید کرد.
او گفت که شاید این «بزرگترین توافقی باشد که تاکنون انجام شده است».
ذخایر راهبردی نفت آمریکا؛ هدف دیگری که به زمان نیاز دارد
یکی دیگر از اهداف اعلامشده توافق، بازسازی ذخایر راهبردی نفت آمریکا است. بر اساس اطلاعات کاخ سفید، آمریکا میتواند حداقل 20 درصد از نفت تولیدشده توسط شریک ونزوئلایی خود را با قیمت تمامشده خریداری و برای پر کردن ذخایر راهبردی استفاده کند.
ذخایر راهبردی نفت آمریکا ظرفیت نگهداری حدود 714 میلیون بشکه نفت را دارد و در مواقع بحران و اختلال در عرضه جهانی برای تثبیت بازار مورد استفاده قرار میگیرد.
اما این ذخایر طی دولتهای جو بایدن و ترامپ بهشدت کاهش یافته و اکنون حدود 287 میلیون بشکه نفت در آنها باقی مانده است.
حتی از این رقم نیز در هفته گذشته حدود سه میلیون بشکه برداشت شده و موجودی ذخایر به پایینترین سطح از سال 1982 رسیده است.
کوین بوک، مدیرعامل شرکت پژوهشی کلیرویو انرژی پارتنرز، میگوید صحبت از پر کردن ذخایر راهبردی در شرایطی که آمریکا هنوز از این ذخایر برداشت میکند، زودهنگام است.
از سوی دیگر، تولید فعلی شرکت ونزوئلایی طرف قرارداد تنها حدود 200 هزار بشکه در روز است. بنابراین حتی در صورت افزایش تولید مطابق برنامه، بازسازی ذخایر آمریکا با نفت ونزوئلا سالها زمان خواهد برد.
یک مشکل دیگر نیز وجود دارد: نفت ونزوئلا بسیار سنگینتر از نفت موجود در ذخایر راهبردی آمریکاست و برای پالایش آن باید از زیرساختهای مناسب استفاده شود.
انتهای پیام/