به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، موضوعات مربوط به کمیسیون احراز جانبازی در بنیاد شهید همواره از مسائل مهم جانبازان بوده است. اگر چه در این سالهای اخیر از طرف مسئولان تلاش شده تا این جلسات با کمترین زمان ممکن نسبت به قبل، انجام شود و معطلی کمتری برای جانباز ایجاد شود اما هنوز کارشکنیهایی وجود دارد که شاید خیلی هم دلیل مشخصی ندارد.
حق شناس جانباز شیمیایی که از یک مریضی لاعلاج ناشی از جراحات جنگی رنج میبردف چند سالی است به اصطلاح کارش به این بخش از بنیاد شهید افتاده اما هر بار با وعدههای تو خالی مواجه میشود.
او میگوید: پرونده جانبازی من که پیش از این چندین بار مورد احراز قرار گرفته بود، در سال 1399 مجدداً به کمیسیون احراز ارسال شد؛ اما مشخص نیست به چه دلیل نزدیک به چهار تا پنج سال، بدون اقدام مؤثر، در محل نگهداری کارشناس مربوطه راکد مانده است تا اینکه پس از پیگیریهای شخصی و ورود حراست سازمان، پرونده از بایگانی خارج و برای انجام استعلامات ارسال شد.
وی افزود: پس از انجام استعلامات و وصول پاسخها، پرونده مجدداً به واحد پذیرش و کمیسیون احراز بازگشت، اما اکنون بیش از یک سال است که باز هم بدون دلیل روشن و با وجود آماده بودن پاسخ استعلامات، در انتظار طرح و تعیین تکلیف باقی مانده است.
این جانباز 50 درصد شیمیایی گفت اگر چه رئیس واحد پذیرش همکاری لازم را با من داشت اما جای تعجب دارد که ، کارشناس مربوطه مجدداً پرونده را به همان دلایل قبلی راکد گذاشته و همچنان با وعده «امروز و فردا» تعیین تکلیف آن را به تأخیر میاندازد.
حقشناس با انتقاد از روند پاسخگویی گفت: یک روز گفته میشود پروندهها زیاد است، روز دیگر گفته میشود جلسه تشکیل نشده یا دو هفته دیگر انجام میشود؛ روز دیگری نیز عنوان میشود پرونده مربوط به وزارت اطلاعات است، در حالی که با پیگیریهای مکرر از وزارت اطلاعات، اعلام شده است که این پرونده ارتباطی با آن وزارتخانه ندارد. سؤال این است که چه کسی یا کسانی اجازه نمیدهند پروندهای که استعلامات آن انجام شده، مسیر عادی و قانونی خود را طی کند؟
وی با اشاره به آخرین کمیسیون پزشکی خود در سال 1398 اظهار کرد: یکی از موضوعات مهم و قابل رسیدگی این است که کمیسیون پزشکی اینجانب بهصورت حضوری و در کمیسیون عالی، با حضور معاون سازمان بنیاد شهید، معاونت درمان، ریاست حراست سازمان، پزشکان و مسئولان ذیربط برگزار شد و صورتجلسات آن نیز موجود است؛ اما چگونه و با چه مجوزی در سیستم ثبت شده که این کمیسیون «غیابی» بوده است؟ این موضوع باید بهصورت دقیق بررسی شود و مشخص شود چه شخص یا اشخاصی مسئول ثبت اطلاعات خلاف واقع در پرونده هستند.
حقشناس ادامه داد: برای من جای سؤال است که چگونه یک جانباز در حدود 13 سالگی، با دستکاری شناسنامه برای اعزام به جبهه، از جان خود نمیترسد، اما امروز باید بشنود که اگر پیگیری پروندهاش را ادامه دهد، ممکن است پرونده او بسته شود؟ مگر کشور قانون ندارد؟ مگر پیگیری حق قانونی، جرم یا تخلف است که باید با چنین تهدیدی پاسخ داده شود؟
وی تأکید کرد: من نگران بسته شدن پرونده نیستم و از حق قانونی خود عقبنشینی نخواهم کرد؛ اما سؤال من این است که چه کسی به یک کارمند اجازه میدهد چنین سخنی بگوید و تهدید کند که در صورت پیگیری، پرونده بسته خواهد شد؟
این جانباز با اشاره به وضعیت جسمانی خود گفت: امروز علاوه بر عوارض ناشی از جانبازی شیمیایی و موج انفجار، با بیماری سخت و صعبالعلاج نیز مواجه هستم و تنها درخواست من این است که پروندهام مطابق قانون تعیین تکلیف شود. جانبازان برای گرفتن حق قانونی خود نباید سالها پشت درهای بسته و در انتظار وعده «دو هفته دیگر» بمانند.
انتهای پیام/