به گزارش خبرگزاری تسنیم از دهدشت، انتظار ششساله مردم کهگیلویه برای آغاز عملیات اجرایی تقاطعهای غیرهمسطح دهدشت–سوق و دهدشت–بهبهان به پایان رسید و در واقع این پروژه از سال 1397 بارها در آستانه اجرا قرار گرفت اما در پیچوخم تأمین اعتبار، تعیین پیمانکار، تملک اراضی و معارضات ملکی متوقف ماند.
اکنون با برگزاری نشستهای متعدد در فرمانداری کهگیلویه، رفع بخشی از معارضات و جابهجایی سازههای موقت واقع در مسیر، ماشینآلات راهسازی بار دیگر در این محور حیاتی مستقر شدهاند تا یکی از مهمترین مطالبات مردم منطقه وارد مرحله عملیاتی شود.
.
تقاطعهای دهدشت–سوق و دهدشت–بهبهان در نقطه تلاقی محورهای دهدشت–پاتاوه، دهدشت–سوق و دهدشت–بهبهان قرار دارند؛ نقطهای که پس از بهرهبرداری از محور پاتاوه–دهدشت، به یکی از گلوگاههای پرتردد و حادثهخیز ورودی شهر دهدشت تبدیل شد.
محور پاتاوه–دهدشت در 27 تیرماه 1402 به بهرهبرداری رسید و مسیر ارتباطی بخشهای مرکزی کشور با جنوبغرب را نسبت به مسیر پیشین پاتاوه–یاسوج–بابامیدان–گچساران–بهبهان حدود 65 کیلومتر کوتاهتر کرد و این مسیر بهعنوان بخشی از کریدور شمال–جنوب، ارتباط استانهای مرکزی با خوزستان و بنادر جنوبی را تسهیل کرده است؛ اما افزایش تردد در این محور، بار ترافیکی قابلتوجهی را به کمربندی و ورودیهای دهدشت تحمیل کرد.
همین مسئله، ضرورت اجرای تقاطعهای غیرهمسطح در محل اتصال مسیرهای دهدشت–سوق، دهدشت–بهبهان و دهدشت–پاتاوه را دوچندان کرد؛ زیرا تداخل جریانهای ترافیکی، گردشهای ناایمن و عبور همزمان خودروهای سبک و سنگین، این محدوده را به یکی از نقاط مستعد سوانح رانندگی تبدیل کرده بود.
این پروژه تنها شامل اجرای دو زیرگذر نیست، بلکه مجموعهای از زیرگذرها، پلهای خاص و رمپهای ارتباطی را دربرمیگیرد. بر اساس طراحی انجامشده، زیرگذر محور دهدشت–بهبهان با دهانهای حدود 32 متر و زیرگذر محور سوق–دهدشت با دهانهای حدود 24 متر اجرا خواهد شد و همچنین دو پل خاص و رمپهای ارتباطی برای مسیرهای دهدشت–پاتاوه، پاتاوه–سوق و سوق–بهبهان در این طرح پیشبینی شده است.
هدف اصلی اجرای این پروژه، جداسازی جریانهای اصلی ترافیک، حذف برخوردهای مستقیم خودروها، کاهش احتمال تصادفات و ایمنسازی ورودی شهر دهدشت اعلام شده است؛ اقدامی که میتواند نقش مؤثری در روانسازی ترافیک و ارتقای ایمنی عبور و مرور در این بخش از کریدور ارتباطی جنوب کشور داشته باشد.
این طرح نخستینبار در سال 1397 کلنگزنی شد و در سال 1399 نیز بار دیگر مراسم آغاز عملیات برای آن برگزار شد، اما نبود منابع مالی پایدار، مشکلات اجرایی، اختلاف بر سر تملک اراضی و وجود معارضان، مانع از آغاز جدی عملیات شد و در نتیجه، پروژهای که میتوانست سالها پیش بخشی از مشکلات ترافیکی ورودی دهدشت را برطرف کند، به نمادی از تأخیرهای اجرایی در منطقه تبدیل شد.
بر اساس اعلامهای اولیه، برای آغاز این پروژه اعتباری معادل 340 میلیارد ریال در نظر گرفته شده بود، اما در آبانماه 1404 و همزمان با اعلام آغاز عملیات در قالب برنامه توسعه محور دهدشت–خیرآباد، مبلغ قرارداد اجرای تقاطعها حدود یکهزار و 121 میلیارد تومان و مدت اجرای آن 30 ماه عنوان شد.
سید ایرج کاظمیجو فرماندار شهرستان کهگیلویه در گفتوگو با خبرنگار تسنیم با اشاره به سابقه طولانی این طرح اظهار داشت: این پروژه در سالهای گذشته چند بار تا مرحله کلنگزنی پیش رفت، اما به دلایلی از جمله وجود معارضان ملکی و سازههای موقت در مسیر، وارد مرحله اجرایی نشد.
وی افزود: در آبانماه 1404 و با حضور مسئولان کشوری، استانی و شهرستانی، روند اجرای پروژه آغاز شد و جلسات متعددی با مالکان زمینها و صاحبان سازههای موقت در مسیر برگزار شد.
فرماندار کهگیلویه ادامه داد: در نهایت مالکان سازههای موقت از محل جابهجا شدند و با دستگاههای خدماترسان نیز نشستهایی برگزار شد تا همکاری لازم برای تسریع در اجرای پروژه انجام شود؛ خوشبختانه اکنون عملیات اجرایی طرح بدون مشکل در حال انجام است.
آغاز عملیات این پروژه، امیدها را برای پایان یافتن ترافیک سنگین و مخاطرات رانندگی در ورودی دهدشت افزایش داده است؛ با این حال، مردم منطقه انتظار دارند تجربه توقفهای گذشته تکرار نشود و تأمین اعتبارات، همکاری دستگاههای خدماترسان و رفع کامل معارضات احتمالی با جدیت دنبال شود.
تقاطعهای غیرهمسطح دهدشت–سوق و دهدشت–بهبهان، صرفاً یک پروژه عمرانی محلی نیستند؛ این طرح بخشی از زیرساخت ایمنی و پایداری تردد در مسیری است که امروز نقشی تعیینکننده در اتصال مرکز کشور به خوزستان و بنادر جنوبی بر عهده دارد و تکمیل بهموقع آن میتواند علاوه بر کاهش سوانح و زمان سفر، زمینهساز رونق حملونقل، تسهیل جابهجایی کالا و افزایش رضایتمندی مردم شهرستان کهگیلویه باشد.
اکنون نگاه مردم دهدشت به استمرار فعالیت ماشینآلات و پیشرفت واقعی پروژه دوخته شده است؛ مطالبهای روشن که تحقق آن، نیازمند نظارت مستمر، تأمین بهموقع منابع و جلوگیری از بازگشت پروژه به چرخه رکود و وعده است.
گزارش از امیررضا برنگپور
انتهای پیام/