به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، تلگراف در تحلیلی درباره فرسودگی ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» میگوید مسئله اصلی فقط 265 روز ماندن این ناو در دریا یا مشکلاتی مانند خستگی، غذا و وضعیت بهداشت نیست؛ مشکل عمیقتر، فرهنگ سازمانی نیروی دریایی آمریکاست.
برخی از محورهای مهم این گزارش به شرح زیر است:
1- فرهنگ سازمانی نیروی دریایی آمریکا
نویسنده میگوید فرهنگ بلهقربانگویی در ذات نیروی دریایی آمریکاست؛ مشکلی که زمانی ایجاد میشود که این فرهنگ به معنای پذیرش دائمی فشار و ادامه مأموریت، حتی وقتی نیرو و تجهیزات دیگر در وضعیت مطلوب نیستند باشد.
2- سلسلهمراتب شدید، اجازه نمیدهد حقیقت به بالا برسد
نویسنده یکی از ویژگیهای فرهنگی نیروی دریایی آمریکا را سلسلهمراتب بسیار شدید میداند؛ هم میان کشتیها و هم میان درجات نظامی. به گفته او، این ساختار میتواند «توان گفتن حقیقت به صاحبان قدرت» را خفه کند؛ یعنی نیروها به جای اینکه بگویند یک مأموریت بیش از حد طولانی یا فرساینده شده، همچنان آن را قابلانجام نشان دهند.
3- فشار میتواند توان رزمی را فرسوده کند
نویسنده از تجربه شخصی خود در خلیج فارس میگوید که نیروهای آمریکایی گاهی 45 روز عملیات و تنها یک شب استراحت در بندر را تحمل میکردند. اما این فشار بیشتر همیشه به عملکرد بهتر منجر نمیشد؛ در تجربه او، خستگی شدید آمریکاییها در نهایت باعث میشد میزان عملیات واقعی آنها حتی از نیروهای بریتانیایی کمتر شود.
4- مشکل لینکلن، بنابراین فقط مشکل یک ناو نیست
از نگاه نویسنده، فرسودگی «آبراهام لینکلن» باید در چارچوب همین فرهنگ دیده شود. این ناو بیش از 260 روز تقریباً بدون وقفه در دریا بوده و در جنگ ایران بیش از 10 هزار سورتی پروازی انجام داده و حدود 1.5 میلیون پوند مهمات مصرف کرده است. مسئله این است که سازمانی با چنین فرهنگی ممکن است تا زمانی که چیزی واقعاً از کار نیفتاده، فشار را «قابلتحمل» تلقی کند.
5- جمعبندی
جمعبندی نویسنده این است که وقتی در یک سازمان نظامی همه مرتب میگویند «همهچیز خوب است» و هر مأموریت جدیدی را میپذیرند، ممکن است مشکل واقعی نه زمانی که اولین شکایت مطرح میشود، بلکه زمانی آشکار شود که یک انسان یا یک سامانه دیگر نتواند ادامه دهد. او تجربه شخصی خود در یک کشتی یخشکن را نیز مثال میزند که در آن همین فرهنگ «همهچیز خوب است» سرانجام به حادثهای جدی منجر شد.
انتهای پیام/