به گزارش خبرگزاری تسنیم از سنندج، 25 مردادماه، تنها یک تاریخ در تقویم نیست؛ روزی است که کردستان یکی از چهرههای اثرگذار، پرتلاش و دغدغهمند خود را از دست داد؛ مردی که نامش با خدمت، آبادانی، مطالبهگری و مردمداری پیوند خورده است؛ زندهیاد مهندس بهاءالدین ادب.
در روزگاری که بسیاری از مسئولیتها در حد یک عنوان باقی میماند، بهاءالدین ادب تلاش کرد مسئولیت را به معنای واقعی آن تجربه کند؛ برای او نمایندگی مردم، نه جایگاه قدرت، بلکه فرصتی برای شنیدن دردها، پیگیری مطالبات و تلاش برای ساختن آیندهای بهتر برای کردستان بود.
بهاءالدین ادب از آن دسته شخصیتهایی بود که توسعه را فقط در شعار جستوجو نمیکرد؛ او باور داشت پیشرفت یک منطقه نیازمند نگاه کارشناسی، برنامهریزی، پیگیری مستمر و حضور واقعی در کنار مردم است.
او در عرصههای مختلف مدیریتی، عمرانی، اقتصادی و اجتماعی فعالیت کرد و تجربههای ارزشمندی اندوخت؛ اما آنچه بیش از سوابق رسمی او در ذهن مردم باقی مانده، روحیه پیگیری، صراحت در بیان مشکلات و دغدغه همیشگیاش برای آبادانی کردستان بود.
نمایندگی فقید مردم سنندج در مجلس شورای اسلامی، یکی از مهمترین فصلهای زندگی سیاسی و اجتماعی بهاءالدین ادب بود؛ دورهای که تلاش کرد صدای مردم حوزه انتخابیه خود باشد و مسائل و نیازهای منطقه را با جدیت دنبال کند.
او معتقد بود توسعه کردستان نیازمند نگاه ویژه، توجه به ظرفیتهای بومی و استفاده از توانمندیهای انسانی این دیار است؛ دیدگاهی که باعث شد همواره بر ضرورت سرمایهگذاری، ایجاد اشتغال و تقویت زیرساختهای استان تأکید داشته باشد.
یکی از ویژگیهای برجسته بهاءالدین ادب، ارتباط نزدیک و بیواسطه با مردم بود. او خود را جدا از جامعه نمیدانست و تلاش میکرد میان مسئولیت رسمی و دغدغههای واقعی مردم فاصلهای ایجاد نشود.
مردم، او را تنها به عنوان یک نماینده مجلس به یاد نمیآورند؛ بلکه بسیاری او را شخصیتی میدانند که درد توسعهنیافتگی کردستان را احساس کرده و برای تغییر شرایط، توان و اعتبار خود را به میدان آورده بود.
در نگاه او، کردستان سرزمینی سرشار از ظرفیت و استعداد بود که اگر فرصتهای لازم برای شکوفایی آن فراهم شود، میتواند جایگاه شایستهای در مسیر توسعه کشور داشته باشد.
بهاءالدین ادب از جمله نمایندگانی بود که نگاهش به آینده بود؛ او تلاش میکرد تصمیمها و اقدامات، محدود به امروز نباشد و آثار آن برای نسلهای آینده باقی بماند.
شاید مهمترین میراث او، پروژهها یا مسئولیتهایی که بر عهده داشت نباشد؛ بلکه سرمایهای ارزشمندتر یعنی اعتماد و خاطرهای است که در میان بخشی از مردم کردستان بر جای گذاشت.
در فرهنگ مردم این دیار، نام نیک از هر عنوان و جایگاهی ماندگارتر است؛ و بهاءالدین ادب به واسطه رفتار، تلاش و دغدغههایش توانست جایگاهی در حافظه جمعی مردم پیدا کند.
او نشان داد که سیاستورزی، اگر با اخلاق، مسئولیتپذیری و خدمت همراه شود، میتواند به فرصتی برای حل مسائل مردم تبدیل شود؛ نه صرفاً رقابتی برای کسب جایگاه.
امروز که سالها از فقدان این چهره خدوم میگذرد، هنوز بسیاری از مردم سنندج و کردستان از او با احترام یاد میکنند؛ چراکه خاطره خدمت، مانند یک اثر ماندگار، با گذشت زمان از بین نمیرود.
کردستان در طول تاریخ خود شخصیتهای بسیاری را به خود دیده است؛ اما برخی نامها به دلیل پیوند عمیق با مردم و تلاش برای اعتلای این سرزمین، جایگاهی متفاوت پیدا میکنند.
بهاءالدین ادب از جمله همین چهرهها بود؛ مردی که دغدغهاش سربلندی کردستان بود و تلاش کرد بخشی از توان و تجربه خود را برای حل مشکلات این دیار به کار گیرد.
امروز بیش از هر زمان دیگری، جامعه نیازمند بازخوانی مسیر انسانهایی است که خدمت را یک مسئولیت اخلاقی میدانستند؛ انسانهایی که اعتبار خود را از اعتماد مردم گرفتند و با مردم زیستند.
یاد و نام بزرگان، زمانی ماندگار میشود که آثار اندیشه و عمل آنان در زندگی مردم باقی بماند؛ و بهاءالدین ادب از جمله کسانی بود که نامش با تلاش برای توسعه و آبادانی کردستان گره خورد.
امروز 25 مرداد، سالروز درگذشت این بزرگمرد، فرصتی است برای ادای احترام به مردی که رفت، اما خاطرهاش در میان کسانی که او را میشناختند زنده ماند؛ مردی که خدمت را باور داشت و برای آن قدم برداشت.
بهاءالدین ادب دیگر در میان ما نیست، اما نام نیک، تلاشهای صادقانه و دغدغههای توسعهخواهانهاش همچنان در حافظه مردم کردستان باقی است؛ یادش گرامی و راه خدمتش پررهرو باد.
مهندس بهاءالدین ادب، نماینده فقید مردم سنندج، دیواندره و کامیاران در مجلس شورای اسلامی، در 25 مرداد سال 1386 در سن 62 سالگی بر اثر بیماری سرطان در بیمارستان مهر تهران درگذشت.
پیکر او پس از تشییع در تهران، برای خاکسپاری به سنندج منتقل شد و در بهشت محمدی سنندج آرام گرفت.
25 مرداد 1386، کردستان یکی از چهرههای اثرگذار سیاسی، عمرانی و اجتماعی خود، مهندس بهاءالدین ادب، نماینده دورههای پنجم و ششم مجلس شورای اسلامی را از دست داد؛ مردی که نامش با توسعهخواهی، مردمداری و پیگیری مطالبات کردستان گره خورده است.
نوزده سال از رفتن بهاءالدین ادب میگذرد، اما نام او همچنان در میان مردم کردستان با خدمت، پیگیری مطالبات و دغدغه توسعه این دیار گره خورده است. مردی که نمایندگی مردم را نه یک عنوان سیاسی، بلکه فرصتی برای شنیدن مشکلات و تلاش برای ساختن آیندهای بهتر میدانست.
امروز، بازخوانی مسیر زندگی و فعالیتهای این چهره فقید، یادآور این حقیقت است که سرمایه واقعی یک مسئول، نه جایگاه و عنوان، بلکه اعتماد مردم و اثری است که از خود در جامعه بر جای میگذارد. بهاءالدین ادب رفت، اما نگاه توسعهخواهانه و خاطره تلاشهایش همچنان در حافظه تاریخی کردستان زنده است.
انتهای پیام/