به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، تصاویر یک اینفلوئنسر معروف در رژیم صهیونیستی که با گریه و مویه از تبعات اجتماعی و خانوادگی گسترده احضارهای مستمر و طولانی شوهرش به خدمت ذخیره، شکوه و شکایت کرده بوده، در فلسطین اشغالی به شدت پر بازدید شده است.
شبکه 14 تلویزیون رژیم صهیونیستی که اتفاقا از رسانههای نزدیک به بنیامین نتانیاهو هم محسوب میشود، در گزارشی در این رابطه اعلام کرد: این نوشته که در صفحه شخصی این زن منتشر شده است، با واکنشهای گستردهای در جامعه اسرائیل مواجه شده است.
در ادامه گزارش هم آمده است: "بات-إل سینانس"، بازیگر و تولیدکننده محتوا، فایل صوتی شخصی و اثرگذاری را که برای همسرش که مدتهاست به عنوان نیروی ذخیره در ارتش اسرائیل حضور دارد، فرستاده بود، منتشر کرد.
انتشار این فایل، در فضای مجازی بازتاب بسیار گستردهای داشت و صدها هزار بار دیده شد.
او در این گفتگو، در حالی که اشک میریخت، توضیح داد که دیگر توان تحمل این همه فشار را به تنهایی را ندارد.
به اعتراف این صهیونیست، چنین روندی سبب تبعات اجتماعی و خانوادگی شدیدی شده است و خانواده های صهیونیست بهای سنگین ادامه این جنگ ها را می پردازند.
به گفته این زن «امروز نوام قبل از خواب به من گفت: "مامان، چرا اینقدر از من متنفری؟».
او اخیرا این فایل صوتی مملو از شکوه و شکایت را که برای همسرش، افیرام، فرستاده بود به اشتراک گذاشت؛ همسری که مدتهاست در نیروهای ذخیره(ارتش رژیم صهیونیستی) خدمت میکند: «من همیشه یکی دو روز قبل از برگشتنت از خدمت ذخیره کنترلم را از دست میدهم، و حالا میگویی قرار است یک هفته دیگر هم آن را تمدید کنی؟ من شدیداً خستهام. حتی یک لحظه دیگر هم نمیتوانم نفس بکشم».
شبکه 14 تلویزیون رژیم صهیونیستی بعد از آن اعتراف کرد: اظهارات و شکایت های این تولیدکننده محتوا فریاد تمامی همسران نیروهای ذخیره را بازگو کرد؛ زنانی که از هفتم اکتبر با واقعیتی پیچیده و دشوار دستوپنجه نرم میکنند: «امروز نوام قبل از خواب به من گفت: "مامان، چرا اینقدر از من متنفری؟" هیچ کاری از دستم برنمیآید، تمام روز سعی میکنم با شرایط کنار بیایم. نمیتوانم همه کارها را به تنهایی انجام دهم».
او در حالی که از فرط درماندگی میگریست، جملهای گفت که به نوعی خلاصهکننده واقعیتی است که در سالهای اخیر مجبور به سازگاری با آن شده است: «بیخیال، کاری را که باید انجام دهی بکن، من هم به از کوره دررفتنهایم ادامه میدهم، دیگر هیچچیزی مهم نیست».
انتهای پیام/