خبرگزاری تسنیم استان مرکزی- فاطمه ساریخانی| در روز شهادت امام رضا(ع)، عطر ارادت به امام رئوف(ع) در جایجای استان مرکزی پیچیده است؛ از مساجد و بقاع متبرکه تا بیمارستانهایی که این روزها میزبان خادمیاران رضوی هستند. در این میان، پرچم سبز رضوی که وارد بخشهای بیمارستان میشود، تنها یک نماد نیست؛ برای بیمار و همراهی که چشمانتظار شفاست، یادآور حرم، زیارت و امید است.
خادمیاران رضوی در ایام مقارن با شهادت خورشید هشتم آسمان امامت و ولایت، با حضور در بیمارستانهای استان مرکزی، پای درد دل بیماران و خانوادههایشان نشستند و با اهدای گل و تبرکات رضوی، لحظاتی از حالوهوای حرم امام رضا(ع) را به دلهای دردمند هدیه کردند؛ روایتی از توسل، امید و دلدادگی مردم سرزمین آفتاب به امام رئوف(ع).
اینجا بیمارستان است؛ جایی که روزها با صدای قدمهای پزشکان و پرستاران میگذرد و چشمهایی که پشت شیشه اتاقها، منتظر خبری از بهبود و سلامتی هستند؛ اما همزمان با ایام شهادت امام رضا(ع)، حالوهوای اینجا رنگ دیگری گرفته است؛ خادمیاران رضوی با پرچم سبز حرم امام رئوف(ع) به دیدار بیماران آمدهاند تا در روزهای سخت بیماری، سهمی از آرامش و امید را مهمان دلهای دردمند کنند.
ماه صفر که به روزهای پایانی میرسد، دلهای دلدادگان اهلبیت(ع) بیش از همیشه هوای حرم رضوی میکند؛ هوای گنبد طلایی، صحنهای حرم و سلامی که از دور و نزدیک به امام رئوف(ع) تقدیم میشود و این ایام در استان مرکزی، سرزمین آفتاب، این دلدادگی تنها در زیارت و سوگواری خلاصه نمیشود؛ خادمیاران رضوی که در ایام امام رضا(ع) راهی بیمارستانها شدند تا پرچم متبرک رضوی را به میان بیماران ببرند و برای دلهایی که با درد دستوپنجه نرم میکنند، از امید و شفا بگویند.
رچم امام رضا(ع) که وارد بخش میشود، نگاهها به سمت آن میچرخد؛ بیماری که شاید توان حرکت ندارد، دست بر سینه میگذارد و همراهی که ماههاست چشمانتظار سلامتی عزیزش است، زیر لب صلوات میفرستد و با اشک ریزان نام مبارک امام رضا(ع) را زمزمه میکند.
یکی از خادمیاران رضوی با اشاره به حضور در این ایام در بیمارستان به خبرنگار تسنیم گفت: برای ما خدمت به مردم فقط یک کار نیست؛ وقتی میبینیم یک بیمار با دیدن پرچم امام رضا(ع) روحیه میگیرد و لبخند میزند، احساس میکنیم توانستهایم گوشهای از لطف و مهربانی امام رئوف را به اینجا بیاوریم.
در میان تختهای بیمارستان، قصهها متفاوت است اما یک نقطه مشترک دارند؛ امید بطوریکه یکی از بیماران روی تخت بیمارستان به خبرنگار تسنیم اظهار کرد: من همیشه وقتی مشکلی برایم پیش میآید به امام رضا(ع) متوسل میشوم. الان هم از آقا فقط سلامتی میخواهم و امیدوارم خودش کمکم کند.
و چه بسیار همراهانی که در کنار تخت بیمار، دست به دعا برداشتهاند؛ برای شفایی که شاید پزشکان برایش تلاش میکنند اما دل بیمار و خانوادهاش، امیدش را از آستان امام رئوف میگیرد. بطوریکه مادری که در کنار تخت دخترش نشسته و زیرلب ذکر امام رضا(ع) دارد به خبرنگار تسنیم گفت: شاید نتوانیم خودمان به مشهد برویم، اما وقتی خادم امام رضا(ع) با پرچم آقا اینجا میآید، واقعاً حس میکنیم یک تکه از حرم آمده کنار ما. دل آدم قرص میشود.
این درحالیست که در سکوت راهروهای بیمارستان، جایی که هر تخت قصهای از رنج و چشمانتظاری دارد، حضور خادمیاران و عطر رضوی حالوهوایی متفاوت ایجاد میکند؛ گویی فاصله اراک تا مشهد برای لحظاتی کوتاه برداشته میشود و بیماران و همراهانشان، دل به عنایت خورشید هشتم آسمان امامت و ولایت میسپارند.
به گزارش تسنیم، اینجا، در میان دیوارهای بیمارستان، توسل رنگ دیگری دارد؛ یک «یا رضا»، یک صلوات و یک نگاه به پرچم سبز، گاهی برای دلی که خسته از درد است، معنای امید میدهد، بطوریکه خادمیار رضوی دیگری در گفتوگو با خبرنگار تسنیم اظهار کرد: ما آمدهایم به بیماران بگوییم که در این روزهای سخت تنها نیستند. مردم استان مرکزی ارادت ویژهای به امام رضا(ع) دارند و خدمت به این مردم برای ما افتخار است.
بی شک، از اراک تا مشهد مقدس امام رضای عزیز ایرانیها، فاصلهها با عشق کوتاه میشوند؛اینجا سرزمین آفتاب است؛ سرزمینی که دلهایش را به خورشید هشتم گره زده و در روز شهادتش، برای همه بیماران و دردمندان، دست به دعا برداشته است.
پرچم سبز رضوی از اتاقی به اتاق دیگر میرود و هرجا که قدم میگذارد، زمزمه صلوات و «یا رضا» بلند میشود؛ بیمارانی که شاید توان رفتن به زیارت را نداشته باشند، حالا برای لحظاتی خود را نزدیک حرم احساس میکنند و همراهانشان دل به عنایت امام رئوف(ع) میسپارند.
برای بسیاری از این بیماران، توسل به امام رضا(ع) تنها یک باور نیست؛ پناهی است برای روزهایی که درد و نگرانی بر زندگی سایه انداخته است. یک سلام از راه دور، یک نگاه به پرچم متبرک و یک دعای خادم رضوی، گاهی میتواند امید را به دل بیماری بازگرداند که روزهاست چشمانتظار خبر سلامتی است.
خادمیاران رضوی نیز در این دیدارها، خدمت را فرصتی برای رساندن پیام مهر و کرامت رضوی میدانند؛ اینکه فرهنگ رضوی فقط در حرم و زیارت خلاصه نمیشود و هرجا دل انسانی گرفتار درد است، میتوان جلوهای از این فرهنگ را به نمایش گذاشت.
استان مرکزی، سرزمین آفتاب، در روز شهادت خورشید هشتم آسمان امامت و ولایت، میزبان پرچم سبزی شد که یادآور حرم و زیارت بود؛ پرچمی که فاصله میان اراک و مشهد را برای لحظاتی کوتاه از میان برداشت و دلهای بیماران را به پنجره فولاد امام رئوف(ع) گره زد.
حالا خادمیاران از بیمارستانها رفتهاند، اما عطر رضوی همچنان در راهروها مانده است؛ در دعای بیماری که برای سلامتیاش «یا رضا» میگوید، در چشمان همراهی که امید به دلش بازگشته و در دل مردمی که در سرزمین آفتاب، شهادت امام مهربانیها را به سوگ نشستهاند.
در پایان این دیدارها، آنچه در چهره بیماران و همراهانشان باقی میماند، فقط خاطره یک عیادت نیست؛ پرچم سبز رضوی، سلامی از حرم و امیدی است که در دلهای خسته جوانه میزند. خادمیاران رضوی رفتند، اما «یا رضا» گفتنها در راهروهای بیمارستان ماند؛ در استان مرکزی، سرزمین آفتاب، جایی که مردمش در روز شهادت امام رئوف(ع)، دلهایشان را به خورشید هشتم آسمان امامت و ولایت گره میزنند و از او برای همه بیماران، شفای عاجل و برای همه دلهای بیقرار، آرامش طلب میکنند "السلام علیک یا علی بن موسیالرضا(ع)."
انتهای پیام/711/