به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، حامد عسکری از روایت حضورش در میناب میگوید؛ از لحظهای که در مسیر ورود به شهر، نخستین بنر شهید را دید و بعد، بنرهای تسلیت یکی پس از دیگری در خیابانهای شهر به چشمش آمد.
او میگوید پلاسکو را دیده، متروپل را دیده، سیل خوزستان و سیستانوبلوچستان را از نزدیک تجربه کرده و حتی زلزله بم را زیسته است؛ اما میناب برای او جنس دیگری از اندوه داشت.
.
«در همه روایتهایی که از اینجاها نوشتم، یکخورده چرب نوشتم؛ هوا خیلی گرم بود، هوا خیلی سرد بود... ولی میناب، میناب، میناب... تو همه روایتها دروازهبانی کردم؛ دروازهبانیِ اندوه.»
انتهای پیام/