به گزارش خبرگزاری تسنیم از بوشهر در شرایطی که دشمنان قسمخورده ایران اسلامی پس از ناکامی در مواجهه مستقیم، استراتژی خود را بر ایجاد گسستهای اجتماعی، تفرقهافکنی و تعمیق شکافهای داخلی متمرکز کردهاند، صیانت از انسجام و همبستگی ملی به حیاتیترین نیاز کشور در برابر تهدیدات جدید تبدیل شده است.
با نگاهی به تحولات اخیر و راهبردهای آشکار و نهان جبهه استکبار، به روشنی میتوان دریافت که اتاقهای فکر دشمن، «تفرقه داخلی» را به عنوان کمهزینهترین و کارآمدترین ابزار برای تضعیف مؤلفههای قدرت ایران انتخاب کردهاند. تلاش برای تبدیل اختلافنظرهای طبیعی سیاسی، اجتماعی و فکری به تقابلهای فرسایشی، قطبیسازی جامعه و القای یأس و ناامیدی، محور اصلی جنگ شناختی و ترکیبی علیه ملت ایران است.
با تأکید بر این واقعیت که تاریخ بیش از 40 سال گذشته نشان داده هرگاه دشمن در عرصههای نظامی و اقتصادی با سد محکم ایستادگی مواجه شده، به سمت ایجاد شکاف در جبهه داخلی تغییر مسیر داده است؛ دشمنان بهخوبی میدانند که ایران متحد و منسجم، توان عبور از سختترین تحریمها و فشارهای بینالمللی را دارد. از این رو، تنها راه ضربه زدن به اقتدار ملی، ایجاد بدبینی، سلب اعتماد عمومی و تعمیق قطبیسازیهای کاذب در بدنه جامعه است.
با اشاره به نقش کلیدی نخبگان، رسانهها و جریانهای مختلف سیاسی در خنثیسازی این سناریو، صیانت از وحدت ملی نیازمند هوشیاری مضاعف تمامی صاحبان تریبون و مسئولان است. رفتارهای شتابزده، ادبیات تفرقهافکنانه و ترجیح منافع زودگذر جناحی بر منافع کلان و بلندمدت ملی، دقیقاً بازی در زمین طراحیشده از سوی بیگانگان است. همه گروهها و سلیقهها باید به این درک مشترک برسند که در صورت آسیب دیدن خیمه همبستگی ملی، هیچ جریانی ذینفع و پیروز نخواهد بود.
همچنین برای مقابله مؤثر با این توطئه پیچیده، علاوه بر هوشیاری رسانهای و سیاسی، گامهای عملی در جهت حل مشکلات معیشتی مردم، پاسخگویی به مطالبات مشروع و تقویت عدالت اجتماعی الزامی است. ناکارآمدی، رانت و فساد، بسترساز سوءاستفاده دشمنان خواهد شد؛ از این رو، خدمت صادقانه به مردم و ارتقای رضایتمندی عمومی، اصلیترین مؤلفه تقویت انسجام ملی در برابر تحرکات شوم بیگانگان به شمار میرود.
ملت بزرگ ایران همانگونه که در تمامی برهههای حساس تاریخی با تکیه بر ایمان، بصیرت و خرد جمعی توانسته است از گردنههای دشوار با سربلندی عبور کند، امروز نیز با حفظ همدلی، سعهصدر و ترجیح منافع ملی بر کلیه گرایشهای فردی و گروهی، اجازه نخواهد داد دشمنان به اهداف تفرقهافکنانه خود دست یابند و بار دیگر اثبات خواهد کرد که وحدت ملی، سد تسخیرناپذیر ایران اسلامی است.
ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به آرامش، تدبیر و خرد جمعی نیاز دارد. شرایط حساس سیاسی، فشارهای اقتصادی، نگرانیهای معیشتی و دغدغههای امنیتی، جامعه را در وضعیتی قرار داده است که ادامه اختلافهای فرسایشی، بیش از هر چیز منافع ملی را تحت تأثیر قرار میدهد. در چنین شرایطی، شاید مهمترین وظیفه همه ما این باشد که پیش از هر تصمیمی، از خود بپرسیم: آیا راهی برای نزدیکتر شدن دیدگاهها و کاستن از شکافها وجود دارد؟ واقعیت آن است که درباره مذاکره با جهان، دیدگاههای متفاوتی در کشور وجود دارد.
گروهی آن را به مصلحت نمیدانند، گروهی آن را ضرورتی برای عبور از مشکلات میشمارند و گروهی دیگر، با وجود پذیرش اصل گفتوگو، نسبت به نتیجه آن تردید دارند. این تفاوت دیدگاهها امری طبیعی است؛ اما آنچه میتواند آسیبزا باشد، تبدیل اختلاف نظر به تقابل و ناتوانی در شنیدن صدای یکدیگر است. پیش از هر گفتوگویی با دیگر کشورها، شاید ضروریتر آن باشد که گفتوگویی فراگیر میان خود ایرانیان شکل بگیرد. گفتوگویی که در آن همه جریانهای سیاسی، فکری، اجتماعی و تخصصی، بدون پیشداوری و با احترام متقابل، فرصت بیان دیدگاههای خود را داشته باشند.
هیچ کشوری با حذف صداهای مختلف، به وفاق پایدار نرسیده است. از همین رو، پیشنهاد میشود زمینه برگزاری «کنگره وحدت و انسجام ملی» با محوریت «گفتوگوی ملی» فراهم شود؛ کنگرهای که هدف آن نه رقابت سیاسی، بلکه رسیدن به حداقلی از تفاهم برای عبور از شرایط دشوار کنونی باشد. این نشست میتواند محلی برای شنیدن دیدگاههای متفاوت، یافتن نقاط مشترک و تدوین راهکارهایی باشد که منافع ملی را بر هر ملاحظه دیگری مقدم بداند.
امروز بیش از هر زمان دیگر، لازم است اختلافهای جناحی، رقابتهای سیاسی و منافع کوتاهمدت، جای خود را به مسئولیتپذیری ملی بدهد. هیچ جریان سیاسی، هیچ دولت و هیچ نهادی، به تنهایی قادر به حل همه مسائل کشور نیست. آنچه میتواند امید بیافریند، مشارکت همه ظرفیتهای فکری و اجرایی کشور در فضایی مبتنی بر اعتماد، احترام و مسئولیت مشترک است.
در این مسیر، توجه به یک نکته نیز ضروری است؛ هر جامعهای که با شکافهای داخلی روبهرو باشد، بیش از گذشته در معرض سوءاستفاده بدخواهان قرار میگیرد. طبیعی است که مخالفان منافع ایران از هرگونه اختلاف و چنددستگی استقبال کنند. از این رو، همه جریانها باید هوشیار باشند تا آگاهانه یا ناآگاهانه، زمینه تعمیق شکافهای اجتماعی و سیاسی را فراهم نکنند. حفظ همبستگی ملی، سرمایهای است که نباید به آسانی از دست برود. در کنار این موضوع، مقابله با فساد، رانت، انحصار و هرگونه منفعتطلبی که از تداوم مشکلات کشور سود میبرد، ضرورتی انکارناپذیر است.
کسانی که از وضعیت نابسامان اقتصادی، تحریمها یا نبود شفافیت منفعت میبرند، خواهناخواه در برابر هر اقدامی که به همگرایی ملی و اصلاح امور بینجامد، مقاومت خواهند کرد. شناخت این موانع و کاستن از اثرگذاری آنها، بخشی از مسیر بازسازی اعتماد عمومی است.
این یادداشت نه در حمایت از یک جناح است و نه در مخالفت با جناحی دیگر. دعوتی است به همه آنان که دل در گرو ایران دارند؛ به تصمیمگیران، اندیشمندان، دانشگاهیان، نخبگان، فعالان سیاسی، رسانهها و همه صاحبان نفوذ اجتماعی تا در این مقطع حساس، منافع ملی را بر هر اختلاف دیگری مقدم بدارند. بیایید پیش از آنکه درباره آینده با دیگران گفتوگو کنیم، گفتوگو را در خانه خود آغاز کنیم.
شاید نخستین گام برای عبور از بنبستها، پذیرش این حقیقت باشد که هیچ صدایی به تنهایی پاسخ همه مسائل نیست و هیچ راهی بدون شنیدن صدای دیگران به مقصد نخواهد رسید. کنگره وحدت و انسجام ملی میتواند آغاز این مسیر باشد؛ مسیری که سرمایه اصلی آن، خرد جمعی، گفتوگوی صادقانه و مسئولیت مشترک در قبال آینده ایران است.
نویسنده: غلامحسین کروبی کنشگر اجتماعی فرهنگی در استان بوشهر
انتهای پیام/