خبرگزاری تسنیم، یادداشت- احمد ملاشاهی، کارشناس رسانه و مدرس دانشگاه| لشکرکشی منافقین به ایران در مرداد 1367 بعد از آتش بس ایران و عراق بود؛ فروغ جاویدان عملیاتی بود که 6 روز بعد از پذیرش قطعنامه 598 صورت گرفت این یعنی دشمن متجاوز بعد از شکست، کار و ماموریت اصلی را به منافقین محول میکند.
البته رفتارشناسی منافقین نشان میدهد که هم کار مقدمه سازی برای جنگ و حمله دشمن خارجی را برعهده دارند و هم در صورت ناکامی دشمن، ایجاد جنگ داخلی و دوقطبی سازی جامعه، ماموریت اصلی منافقین است.
جنایتی که منافقین در اسلام آباد کرمانشاه به راه انداختند از تیرخلاص زدن به بیماران بیمارستان تا مردم کوچه و بازار، نشان میدهد که هر وقت منافقین فرصت جولان یابند، توحشی داعشی گونه مرتکب میشوند درست مثل شبه کودتای 18دیماه که قساوت منافقین دوباره برای ملت برملا شد.
در نبرد پایانی و سرنوشت ساز جنگ 8 ساله آنچه به لحاظ عملیاتی در موفقیت عملیات مرصاد نقش کلیدی داشت یک تنگه مهم بود و مدافعانی که هم قسم شدند با هر قیمتی این تنگه را رها نکنند.
رزمندگان سپاه، ارتش و بسیج از زمین و آسمان در تنگه چهار زبر، بر منافقین آتش ریختند به گونهای که منافقین با فروغی جاویدان در جهنم الهی جاودانه شدند.
تنگه هرمز امروز همان حکایت تنگه چهار زبر را دارد که البته این بار قرار است حامی تمام جنایات منافقین، فتنه ها، شرارتها و تحریمها علیه ایرانیها را در کمینگاه الهی زیر و زبر کند.
انتهای پیام/