خبرگزاری تسنیم، سعید شیری: اربعین فقط یک مسیر طولانی برای رسیدن به زیارت نیست، بلکه یک تمرین بزرگ برای ساختن انسانهایی است که دیگران را بر خود مقدم میدانند. در این سفر، انسان یاد میگیرد که تنها به راحتی و نیازهای شخصی خود فکر نکند، بلکه حال زائران دیگر، بهویژه افراد ضعیفتر و کسانی که در مسیر دچار مشکل شدهاند را هم ببیند. یکی از زیباترین جلوههای سبک زندگی اربعینی، همین روحیهی ایثار اجتماعی و کمک به در راهماندگان است؛ فرهنگی که انسانها را به هم نزدیک میکند و محبت و مسئولیتپذیری را در جامعه زنده نگه میدارد.
قرآن کریم، ایثار و مقدم داشتن دیگران را از ویژگیهای ارزشمند مؤمنان معرفی میکند و میفرماید: «وَیُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ»؛ یعنی مؤمنان دیگران را بر خود مقدم میدارند، حتی اگر خودشان نیازمند باشند. این نگاه قرآنی، به انسان میآموزد که ارزش زندگی فقط در بهرهمندی شخصی نیست، بلکه در میزان خیررسانی به دیگران آشکار میشود. در مسیر اربعین، این آموزه به شکل عملی دیده میشود؛ جایی که بسیاری از مردم، امکانات، زمان و توان خود را برای خدمت به زائران هزینه میکنند.
این روحیه ریشه در سیره پیامبر اکرم و اهلبیت علیهمالسلام دارد. آنان همواره به کمک محرومان، رسیدگی به نیازمندان و حفظ کرامت انسانها اهمیت میدادند. امام علی علیهالسلام زندگی خود را در خدمت به مردم و حمایت از مستضعفان قرار داده بود و امام حسین علیهالسلام هم برای زنده نگه داشتن ارزشهایی مانند عدالت، آزادگی و کرامت انسانی قیام کرد. بنابراین زائر حسینی زمانی میتواند خود را پیرو این مسیر بداند که در کنار زیارت، اخلاق حسینی را در رفتار خود نشان دهد.
در راهپیمایی اربعین، ایثار اجتماعی در صحنههای مختلف دیده میشود؛ از موکبهایی که با عشق به زائران خدمت میکنند تا افرادی که آب، غذا، محل استراحت یا امکانات خود را در اختیار دیگران قرار میدهند. گاهی یک کمک کوچک به یک سالمند، همراهی با کودکی که خسته شده یا دستگیری از فردی که توان ادامه مسیر را ندارد، جلوهای از همان فرهنگ حسینی است. در این مسیر، انسانها یاد میگیرند که هیچ خدمتی کوچک نیست و هر قدمی که برای آرامش دیگری برداشته شود، ارزشمند است.
یکی از مهمترین پیامهای این فرهنگ، توجه به ضعیفترین افراد جامعه است. جامعهای که در آن افراد توانمند به فکر افراد ناتوان باشند، به روح آموزههای اسلامی نزدیکتر میشود. اربعین به انسان یاد میدهد که داشتن امکانات بیشتر، فقط یک امتیاز شخصی نیست، بلکه فرصتی برای خدمت بیشتر به دیگران است. در مکتب امام حسین علیهالسلام، انسان قوی کسی نیست که فقط خود را نجات دهد، بلکه کسی است که دست دیگران را هم بگیرد و مسیر را برای آنان آسانتر کند.
سبک زندگی اربعینی، انسان را از خودخواهی دور و به سمت همدلی و مسئولیت اجتماعی هدایت میکند. زائر حسینی در این مسیر میآموزد که زیارت واقعی تنها با حضور جسم در یک مکان کامل نمیشود، بلکه با تغییر رفتار و نزدیک شدن به ارزشهای اهلبیت علیهمالسلام معنا پیدا میکند. اربعین تصویری از جامعهای است که در آن انسانها پناه یکدیگر هستند؛ جامعهای که در آن محبت، گذشت و ایثار جای بیتفاوتی را میگیرد و هیچکس در مسیر حق و حقیقت تنها نمیماند.
انتهایپیام/