خبرگزاری تسنیم ـ ابوالفضل فکوری، فعال رسانهای و اجتماعی| در ارزیابیهای اخیر، برخی ناظران معتقدند آمریکا بخشی از توان عملیات شبکهمحور خود را در منطقه از دست داده است؛ مسئلهای که بهویژه پس از گزارشهایی درباره آسیب به برخی مراکز فرماندهی و سامانههای پشتیبان، بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. اگر این ارزیابی درست باشد، معنای آن کاهش هماهنگی میان اجزای مختلف عملیاتی، از جنگندهها گرفته تا سامانههای پدافندی و هشدار اولیه خواهد بود.
در چنین شرایطی، جنگندههای آمریکایی ناچار میشوند بیش از گذشته به رادارهای مستقل خود متکی باشند. از سوی دیگر، تضعیف ساختارهای شبکهای میتواند بر عملکرد پدافند نیز اثر بگذارد و توان دفاع یکپارچه را کاهش دهد؛ به این معنا که هر سامانه بیشتر بر رادار و دادههای خود تکیه کند، نه بر یک شبکه هماهنگ و سراسری.
نکته مهم دیگر این است که اختلال در عملیات شبکهمحور، عملاً بر کارکرد رادارهای هشدار اولیه هم اثر میگذارد. وقتی این زنجیره دچار آسیب شود، سرعت تشخیص، رهگیری و واکنش نیز افت میکند. در همین چارچوب، گزارشها و تحلیلها حاکی از آن است که رادارهای آمریکا نیز مورد اصابت قرار گرفتهاند؛ موضوعی که در صورت تایید، میتواند نشانهای از افزایش فشار بر زیرساختهای عملیاتی و دفاعی این کشور در منطقه باشد.
همچنین برخی تحلیلگران، افزایش استفاده از راکتاندازها و موشکها از مسیرهایی مانند کویت و بحرین را نشانهای از همین وضعیت میدانند. از نگاه آنان، وقتی سطح هماهنگی شبکهای کاهش پیدا میکند، اتکا به تسلیحاتی که با مختصات از پیش تعیینشده عمل میکنند بیشتر میشود؛ روشی که نیاز کمتری به هدایت و پشتیبانی لحظهای از سوی یک شبکه گسترده دارد.
بر همین اساس، اگر در ساعات یا روزهای آینده جنگندههای آمریکایی با اتکا به رادار مستقل خود برای مقابله با پهپادها وارد عمل شوند، نباید آن را اتفاقی غیرمنتظره دانست. این تحول، در صورت وقوع، بیش از هر چیز میتواند نشانهای از تغییر در شیوه عمل و کاهش اتکای آمریکا به ساختار هماهنگ شبکهمحور باشد.
انتهای پیام/