به گزارش خبرگزاری تسنیم از مشهد، صنعت طلا در جهان، در آستانهی یک تحول بنیادین قرار دارد، گذاری از بازاری سنتی و واسطهمحور به سمت اکوسیستمهای هوشمند، دادهمحور و مبتنی بر ارزشهای هنری. در این میان، پرسش اصلی این نیست که چگونه باید طلا را فروخت، بلکه این است که چگونه میتوان «زنجیره ارزش» را از نو طراحی کرد تا عدالت، شفافیت و خلاقیت همزمان شکوفا شوند.
نفیسه سادات سیف، عضو اتحادیه طلا، جواهر و نقره مشهد و از نظریهپردازان و فعالان حوزه توسعه استراتژیک صنعت طلا، در تحلیل چشمانداز آینده این صنعت، بر ضرورت ایجاد یک «ساختار نظاممند و یکپارچه» تأکید کرد.
وی معتقد است که صنعت فعلی، با وجود پتانسیلهای عظیم، همچنان با چالشهای ساختاری در زمینه شفافیت، عدم دسترسی مستقیم هنرمندان به بازار و ناتوانی در مقیاسپذیری جهانی روبروست.
سیف در این باره تصریح کرد: ما با شکاف عمیقی میان «هنر اصیل» و «فناوریهای نوین» مواجه هستیم. صنعت طلا نباید تنها به عنوان یک بازار کالای فیزیکی دیده شود؛ بلکه باید به عنوان یک زیرساخت اقتصادی و فرهنگی تعریف شود که در آن، فناوری (Technology) به خدمت هنر (Art) میآید تا ارزش افزوده واقعی خلق شود. راهکار، ایجاد فرآیندی است که همهچیز با شفافیت کامل و با استفاده از ابزارهای هوشمند قابل رهگیری باشد.
فعال حوزه توسعه استراتژیک صنعت طلا با تمرکز بر یکی از حساسترین بخشهای این زنجیره، یعنی توانمندسازی سرمایههای انسانی (بهویژه زنان هنرمند)، افزود: «ایجاد عدالت در توزیع سود و دسترسی به بازار، تنها زمانی محقق میشود که ما از مدلهای سنتیِ “تولید برای واسطه” به سمت مدلهای “تولید برای مصرفکننده مستقیم” (D2C) حرکت کنیم. این یعنی تبدیل کردن هنرمند از یک نیروی کار ساده، به یک کارآفرین مستقل و صاحب برند. این تحول، نه تنها یک ضرورت اقتصادی، بلکه یک ضرورت اجتماعی برای بازگشت قدرت به دستان خلاقان است.
عضو رسمی اتحادیه طلا، جواهر و نقره مشهد، با ترسیم الگویی از آینده، خاطرنشان کرد که اصلاحات مورد نیاز، فراتر از تغییرات سطحی در روشهای فروش است؛ بلکه نیازمند بازنگری در مدلهای مالی، استانداردسازی آلیاژهای نوین و دیجیتالیسازی کامل فرآیندهای تولید است.
نفیسه سادات سیف تأکید کرد: آینده متعلق به کسانی است که بتوانند هنر را با دقتِ علم و قدرتِ فناوری پیوند بزنند و بستری بسازند که در آن، اعتماد، ستون اصلی معاملات باشد.
انتهای پیام/282