به گزارش خبرنگار خبرگزاری تسنیم از بیرجند به مشهد مقدس، امروز همزمان با شب جمعه مشهد مقدس صحنه یکی از پرشورترین و اندوهبارترین اجتماعات مردمی شد؛ جایی که از ساعت 14، سیل جمعیت از خیابانهای منتهی به حرم مطهر رضوی به حرکت درآمد و مردمی داغدار، با چشمانی اشکبار و دلهایی لبریز از بغض، در مراسم تشییع پیکر شهید رهبر انقلاب حضور یافتند.
مشهد؛ میعادگاه «اشکهای سرخ» و مطالبهی «انتقام»
از همان ساعات ابتدایی، خیابانهای اطراف حرم مملو از جمعیتی بود که نه فقط از شهرها و استانهای مختلف ایران، بلکه از کشورهای گوناگون خود را به مشهد رسانده بودند تا در این وداع تاریخی شریک شوند، حجم بیسابقه جمعیت به اندازهای بود که در میانه مسیر، برای تسریع در انتقال پیکر مطهر به حرم و انجام مراسم تدفین، مسیر خودروی حامل پیکر شهید تغییر کرد تا کاروان بتواند سریعتر به مقصد برسد.
در میان انبوه جمعیت، پرچمهای سرخ خونخواهی بیش از هر چیز به چشم میآمد؛ پرچمهایی که بر فراز دستهای مردم به اهتزاز درآمده بود و فریاد مشترک جمعیت را روایت میکرد: مطالبه خونخواهی، انتقام و ایستادگی بر سر آرمان شهید؛ شعارهای پیدرپی در فضای مشهد طنینانداز میشد و هر موج از جمعیت، بغض خود را با ندای خونخواهی فریاد میزد.
حماسهای که مرز نمیشناسد
در این میان این جمعیت عظیم زائر پاکستانی که اشک میریخت به خبرنگار تسنیم گفت: ما از کشور پاکستان هستیم، امروز فقط ایران عزادار نیست؛ همه جبهه مقاومت داغدار است. این جمعیت نشان میدهد راه شهدا زنده است و این خون، مطالبهای بزرگ در دل ملتها ایجاد کرده است.
همچنین فردی که از لبنان پرچم سرخی بر دوش داشت، با صدایی لرزان به خبرنگار تسنیم اظهار کرد: ما برای ادای احترام آمدیم، اما اینجا دیدیم که مردم فقط سوگوار نیستند؛ مردم مطالبهگرند، همه یک صدا از انتقام سخن میگویند و این یعنی دشمن باید بداند خون شهید بیپاسخ نمیماند.
وی می گوید: این جمعیت برای من شگفتآور بود. از ساعتها قبل ایستادهایم، اما کسی خسته نیست. همه آمدهاند تا بگویند محبت به شهید، مرز نمیشناسد.
خانم عسکری، بانوی میانسالی که از شهرهای اطراف خراسان رضوی خود را به مشهد رسانده بود، در حالی که تصویر رهبر را بر سینه فشرده بود، با صدایی لرزان گفت: من فکر میکردم فقط خودم سوگوارم اما اینجا که آمدم دیدم دل همهمان یکی است. من برای انتقام نیامدم، من برای ایستادن بر سر راهش آمدم و این اشکها تاوان دارد؛ دشمن باید بفهمد که این ملت با گریه نمیشکند، بلکه با این اشکها، عزمش جزمتر میشود.
او که فریاد خونخواهی سر می دهد می گوید: ما امروز فقط پیکر را تشییع نکردیم؛ ما داریم با راه شهید عهد میبندیم، ببینید چقدر پرچم سرخ دست مردم است؛ این پرچمها یعنی ما نشستن بلد نیستیم. خواسته ما مشخص است: خونخواهی. اگر امروز خودروی حامل پیکر به سختی حرکت میکند، برای این است که همه میخواهند سهمی در این وداع داشته باشند.
وفاداری کویرنشینان؛ از خراسان جنوبی تا صحن انقلاب
در میان این سیل جمعیت، حضور کاروانهای استان خراسان جنوبی، حال و هوای دیگری داشت، مردم نجیب و سختکوش خطه کویری شهرهای خراسان جنوبی که ساعتها مسیر را پیموده بودند تا خود را به مشهد برسانند، در صفوفی منسجم و با چشمانی اشکبار دیده میشدند.
یکی از ریشسفیدان کاروان خراسان جنوبی از شهرستان نهبندان در حالی که به گنبد حرم خیره شده بود به خبرنگار تسنیم گفت: ما از شرق کشور آمدیم، در مسیر همهاش فکر میکردم که چطور دلم را آرام کنم اما اینجا که رسیدم و دیدم همه مثل ما هستند، فهمیدم که تنهایی ما تمام شده است. مردم خراسان جنوبی با تمام وجودشان، با همان لهجه شیرین و صادقشان، یکصدا میگفتند: رهبرا، ما ایستادهایم.
حیدری می گوید: عشق به رهبر شهید و امام هشتم خستگی مسیر 600 کیلومتری را از بین میبرد، وقتی دیدیم مسیر خودرو تغییر کرد تا سریعتر به حرم برسد، دلمان گرفت که شاید کمتر بتوانیم پیکر را ببینیم اما وقتی دیدیم جمعیت چقدر زیاد است، افتخار کردیم که فرزندان این خاک چنین وفادارند.
یکی از جوانان حاضر از بیرجند به خبرنگار تسنیم گفت: مردم خراسان جنوبی از راه دور آمدند، چون باور داریم امروز فقط روز عزاداری نیست؛ روز تجدید عهد با راه شهداست، ما آمدهایم بگوییم پای خون شهید ایستادهایم.
این جوان در حالی که اشک از چشمانش جاری بود، بیان کرد: جمعیت آنقدر زیاد بود که دیگر جای ایستادن نبود، اما هیچکس حاضر به ترک مسیر نبود، همه میخواستند حتی برای لحظهای، در این بدرقه تاریخی سهمی داشته باشند.
شب جمعهای که با «عهد خون» گره خورد
فضای مراسم، آمیزهای از اشک، حماسه و بیعت بود. صدای نوحه در یک سو و فریادهای خونخواهی در سوی دیگر، مشهد را در شبی تاریخی دربرگرفته بود. خادمان، نیروهای امدادی و عوامل اجرایی نیز با وجود دشواریهای ناشی از تراکم شدید جمعیت، تلاش کردند مسیر انتقال پیکر شهید و حضور عزاداران با نظم بیشتری دنبال شود.
این مراسم سرانجام در شب جمعه، پس از ساعاتی مملو از اندوه و خروش، به پایان رسید؛ شبی که مشهد تنها میزبان یک تشییع نبود، بلکه روایتگر عهدی دوباره میان مردم و راه شهدا شد؛ عهدی که با پرچمهای سرخ خونخواهی، اشکهای بیامان و فریادهای انتقام، در حافظه این شهر و این ملت ماندگار خواهد شد.
انتهای پیام/256