به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، در سالهای اخیر گسترش تولید فرش با طرح و نقشه ایرانی در کشورهایی مانند هند، پاکستان، افغانستان، چین و نپال، بار دیگر موضوع جایگاه فرش دستباف ایران در بازارهای جهانی را به یکی از مباحث مهم این حوزه تبدیل کرده است.
بسیاری از این محصولات با الهام از نقوش و سبکهای ایرانی تولید میشوند، اما این پرسش همچنان مطرح است که مهمترین وجه تمایز فرش ایرانی با این نمونهها چیست و آیا فرش ایرانی همچنان جایگاه نخست خود را در جهان حفظ کرده است؟
محمدجواد اینانلو رئیس موزه فرش ایران در همین راستا در گفتوگو با خبرنگار تسنیم با اشاره به اینکه مهمترین تفاوت فرش ایرانی با فرشهایی که امروز در سایر کشورها تولید میشوند اظهار کرد: متأسفانه طی سالهای گذشته فاصلهای میان نسل جدید و فرش ایرانی ایجاد شده است؛ فاصلهای که هم بازار فرش را تحت تأثیر قرار داده و هم بر ذائقه فرهنگی جامعه اثر گذاشته است.
وی افزود: شاید مثال من کمی جسورانه باشد، اما همه ما تفاوت میان یک برند اصیل و نسخههای تولیدشده آن در کشورهای مختلف را درک میکنیم. برای مثال وقتی درباره خودروهایی مانند بنز، بیامو یا تویوتا صحبت میکنیم، ممکن است نسخههای تولیدشده در کشورهای مختلف از نظر ظاهری شباهت زیادی به یکدیگر داشته باشند و حتی از نظر کیفیت نیز تفاوت چندانی نداشته باشند.
رئیس موزه فرش بیان کرد: در حوزه فرش نیز طی حدود 60 تا 70 سال گذشته، کشورهای مختلف وارد عرصه تولید فرش با طرح و سبک ایرانی شدهاند. این موضوع نیز ارتباطی به سالهای اخیر ندارد و روندی چند دههای است.
اینانلو ادامه داد: سرمایهگذاران مختلف در کشورهایی مانند هند، پاکستان، افغانستان، چین، نپال، جمهوری آذربایجان و برخی کشورهای دیگر وارد این حوزه شدند و تولید فرش با نقشهها و سبکهای ایرانی را آغاز کردند. البته این کشورها محصولات خود را با برند ملی خود عرضه میکنند و ادعایی مبنی بر ایرانی بودن فرشهایشان ندارند، اما واقعیت این است که بسیاری از آنها از طرحها، نقوش و سنتهای فرش ایرانی الهام گرفتهاند.
وی گفت: از نظر ظاهری شاید در برخی موارد تشخیص تفاوتها دشوار باشد. حتی ممکن است به دلیل هزینه پایینتر نیروی کار یا حمایتهای دولتی، قیمت تمامشده این فرشها از نمونههای ایرانی کمتر باشد، اما آنچه فرش ایرانی را از همه این محصولات متمایز میکند، "اصالت" است.
رئیس موزه فرش تاکید کرد: اصالت مهمترین سرمایه فرش ایرانی است؛ سرمایهای که حاصل قرنها تجربه، فرهنگ، هنر، هویت و زیست مردمان این سرزمین است.
اینانلو در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه برخی کشورها امروز فرشهایی با طرح و نقشه ایرانی تولید میکنند. با این شرایط همچنان میتوان فرش ایرانی را برترین فرش جهان دانست؛ گفت: به نظر من در این موضوع هیچ تردیدی وجود ندارد. فرش ایرانی از نظر کیفیت، اصالت، پیشینه تاریخی و ارزش فرهنگی همچنان جایگاه نخست را در جهان دارد و همیشه حرف اول را زده است.
وی ادامه داد: همانطور که عرض کردم، مهمترین تفاوت فرش ایرانی با فرشهایی که در کشورهای دیگر تولید میشوند، موضوع اصالت است. شاید از نظر ظاهری شباهتهای زیادی وجود داشته باشد و حتی در برخی موارد نقشهها و رنگبندیها بسیار نزدیک به نمونههای ایرانی باشند، اما آن اصالت و ریشه تاریخی که در فرش ایرانی وجود دارد قابل کپی کردن نیست.
رئیس موزه فرش گفت: برای اینکه موضوع ملموستر شود، همان مثال قبلی را تکرار میکنم. فرض کنید درباره یک برند مطرح جهانی صحبت میکنیم. ممکن است نسخههای مشابه یا تولیدشده در کشورهای دیگر نیز در بازار وجود داشته باشند، اما همواره آن نسخه اصلی جایگاه متفاوتی دارد.
اینانلو گفت: یا برای مثال در حوزه تلفن همراه، آیفون را در نظر بگیرید. ممکن است نمونههای مشابه یا تقلبی آن در بازار وجود داشته باشد که با قیمت بسیار پایینتر عرضه میشوند، اما خریدار به خوبی میداند که میان محصول اصلی و نسخههای مشابه تفاوت وجود دارد.
وی در پایان تاکید کرد: در حوزه فرش نیز همین اتفاق رخ میدهد. فرش هندی، پاکستانی، افغانی یا تولیدشده در سایر کشورها ممکن است از برخی جهات به فرش ایرانی شباهت داشته باشد، اما همچنان فرش ایرانی جایگاه و اصالت خود را حفظ کرده است.
انتهای پیام/