به گزارش خبرگزاری تسنیم، نشست ادبی منظومه با حضور سعید بیابانکی پیرامون بازخوانی کتاب «نامههای کوفی» به میزبانی امیرعلی سلیمانی، شاعر در بخش کافه علم باغ کتاب تهران برگزار شد. در ابتدای جلسه امیرعلی سلیمانی شاعر و میزبان نشست، غزل اول کتاب «نامههای کوفی» اثر سعید بیابانکی را برای حاضران قرائت کرد.
سلیمانی در ادامه درباره معرفی بیشتر کتاب گفت: این اثر سال 1393 منتشر شده است و به خاطر دارم زمانی که کتاب چاپ شد، نسبت به سایر آثار آیینی اثری متمایز بود، این کتاب به نوعی نگاه تازهای به شعر آیینی را ارائه میدهد. نکته قابل توجه در این اثر این است که فصل «نامههای کوفی» شعرهای آزاد شاعر است که پیشتر ما سعید بیابانکی را به شعرهای موزون میشناختیم و به طور کلی جهان تازهای را ارائه داده است.
بخش دیگر این نشست به صحبتهای بیابانکی اختصاص داشت. او درباره استقبال از «نامههای کوفی» در سالهای اخیر گفت: بیش از 10 سال از انتشار «نامههای کوفی» میگذرد و در زمان انتشار استقبال زیادی از کتاب شد. آن زمان پیش از سرودن فصل سوم، فصلهای قبلتر را در فضای مجازی منتشر میکردم و مورد توجه قرار میگرفت. همچنین بعد از انتشار واکنشهای مثبت و منفی از افراد صاحبنظر و مردم گرفتم که برایم جالب بود.
بیابانکی با اشاره به خاطرات کودکی خود از فضای محرم یادآور شد: در نوجوانی تعزیهخوانی میکردم و نقش کودکان تعزیه را اجرا میکردم. اما گروه به هم ریخت و این کار را ادامه ندادم.
شاعر «نامههای کوفی» درباره تجربه سرایش شعر آزاد نیز توضیحاتی داد و افزود: شعر را از انجمنهایی آغاز کردم که به شعر سپید نمیپرداختند و به نوعی به آن اهمیت نمیدادند؛ ولی بعدها با افرادی در این حوزه آشنا شدم، تحت تأثیر کلام آنها قرار گرفتم و کم و بیش شعر سپید سرودم اما خودم را شاعر سپیدسرا نمیدانم. بخش «نامههای کوفی» کتاب، مجموعه نامه و نوعی تلنگر است که از صنعت تضاد در آن بهره گرفته شده است.
بیابانکی در ادامه گفت: فضایی که در اشعار آیینی حاکم است، غالبا مرثیه است. شاهکار مرثیه عاشورایی 12 بند معروف محتشم کاشانی است که در زمان شاه طهماسب سروده شد. دیوان محتشم کاشانی را بارها مطالعه کردم و 12 بند معروف آن خودش به تنهایی یک مرثیه قدرتمند است. بعد از دوره محتشم، مثنوی «گنجینه الاسرار» مولانا عمان سامانی در دوره قاجار هم یک ابَر شعر است و از فضای متفاوتی برخوردار است. بعد از این دو اثر هرگز اثری به استحکام این دو کتاب ندیدم.
در ادامه بیابانکی بخشهایی از گنجینه الاسرار را پیرامون واقعه عاشورا برای حاضران قرائت کرد و گفت: تصاویر بسیار زیبایی با استفاده از کلمات در این اثر خلق شده است در رابطه با گفتوگوهایی بین حضرت زینب (س) و حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام و این شاهکار است.
وی ادامه داد: با آمدن شعر نو هم کارهای متفاوتی خلق شده است از جمله اثر «خط خون» موسوی گرمارودی است که به عنوان اثری متفاوت و غنی در این حوزه شناخته میشود.
وی همچنین به کتاب «گنجشک و جبرئیل»، اثر زندهیاد حسن حسینی اشاره کرد و گفت: عنوان این کتاب برایم مبهم بود تا جلسهای که شاعر را ملاقات کردم و در جلسه مطرح کرد که در کودکی نام جبرئیل برای من تداعیکننده یک پرنده بزرگ بود و خودم را در برابر آن یک پرنده کوچک مانند گنجشک میدیم، همین حس را در نسبت خودم با عاشورا داشتم و عنوان کتاب را از این حس خود برداشت کردم.
این شاعر میهمان ادامه داد: عمدتاً آثار عاشورای در 100 سال اخیر مرثیه و بیشتر توصیفی در چگونگی شهادت امام حسین علیه السلام است تا تبیینی. خلاقانه بودن در آثار امروز کمتر دیده میشود که باید مورد توجه قرار بگیرد.
در پایان بیابانکی بخشهایی از اوایل کتاب «نامههای کوفی» را برای حاضران قرائت کرد. در ادامه شاعران حاضر به خوانش اشعار خود پرداختند.
انتهای پیام/