به گزارش خبرگزاری تسنیم، کتاب «آقا مرتضی» زندگینامه شهید مرتضی خانجانی، فرمانده گردان کمیل لشکر 27 محمد رسولالله(ص) است.
این اثر در سه فصل سامان یافته است؛ فصل اول دوران زندگی شهید از تولد تا نوجوانی؛ فصل دوم از نوجوانی تا شهادت؛ و فصل سوم بعد از شهادت است که کرامات شهید را شامل میشود.
آزاده جعفری، نویسنده این اثر نزدیک به 30 ساعت مصاحبه با مادر، خواهر، همسر و سایر دوستان و همرزمان شهید خانجانی انجام داده و تلاش کرده است در این کتاب هیچ روایتی بدون سند وجود نداشته باشد و در عین امانتداری، بدون دخل و تصرف در متن، زندگی شهید خانجانی را روایت کند.
در «آقا مرتضی» مخاطب با شهید عزیزی روبهروست که با وجود سن کم، از جهاد با نفس غافل نشده و پلههای ملاقات با خدا را بدون خستگی یکی پس از دیگری طی کرده است. شهید خانجانی خستگی را خسته کرده و ادامه دادن را ادامه داده تا به خواستۀ دیرینهاش، شهادت برسد.
در بخشی ازاین کتاب می خوانیم: «فاطمه یک ساله شده بود. پاهایش تازه جان گرفته بود و چند قدمی برمیداشت. چند کلمهای هم شکسته صحبت میکرد. بابا را خیلی خوب تلفظ میکرد. بعد از شهادت ایرج، مرتضی حال و حوصلۀ درستی نداشت. زیاد حرف نمیزد. وسط خانه دراز میکشید و دستش را روی پیشانی میگذاشت. بعضی اوقات برای اینکه از این حال و هوا بیرون بیاید، فاطمه را کنارش میفرستادم.
فاطمه که بالای سر مرتضی میرسید، مرتضی با هر بهانهای او را دوباره سمت من میفرستاد. از این کارهای مرتضی عصبانی شده بودم. به او اعتراض کردم: «چرا این کار رو با فاطمه میکنی. بچه با امید به طرفت میآد. بالاخره باید بفهمه بابا داره. ولی هر بار تو اون رو از خودت میرونی.»
مرتضی گفت: «مریم جان! فاطمه تمام زندگی منه. چرا فکر میکنی من دوستش ندارم. این طوری برای خودت بهتره. چرا باید فاطمه رو به خودم عادت بدم. اگه این بچه به من عادت کنه، کار برای تو سخت میشه. من موندنی نیستم.»
انتهای پیام/