خبرگزاری تسنیم، یادداشت؛ علی خالقی، کارشناس مسائل سیاسی| نگاه به پیام حکیمانه امام المسلمین درباره توافق اخیر، نکات مختلفی را برای همگان روشن میکند.
نکته اول: امام حکیم انقلاب اسلامی در پیام خود درباره امضای توافق، اصول انقلاب اسلامی را برای ملت و مسئولین یادآوری و به دشمن گوشزد و تذکر دادند. یعنی عدم اعتماد و بدبین بودن به دشمن و روی خوش نشان ندادن به آن از اصول ماست.
امام عزیزمان با هوشمندی به دشمن فهماندن که تصور نکند از این توافق خوشحال و شادمان بوده و به آن نیاز داشتیم و برای توافق معطل بودیم. و لذا اگر به امام منظومهای نگاه شود متوجه میشویم که به غیر از این از امام جامعه انتظاری نیست.
نکته دوم: معظم له هوشمندانه دست تیم مذاکرات را پُر کردند. اعضای تیم مذاکره در جلسات آتی با پشتوانه بدبین بودن رهبری و مردم به دشمن ، میتوانند برای تحقق شروط بر طرف مقابل فشار وارد کنند.
نکته سوم: اعتماد رهبر معظم انقلاب اسلامی به رئیس جمهور و تیم مذاکره کننده. زیرا انسانهای خردمند در موضوعات گوناگون برای انجام کارهای مهم، تعهد افراد خوش سابقه و قابل اعتماد را میپذیرند.
نکته چهارم: مذاکره بدون اجازه امام عزیزمان انجام نشده و تحمیلی هم صورت نگرفته است.
عدهای اصرار داشتند امام مقتدرمان را فردی مسلوب الاختیار معرفی کنند یعنی هر کس بخواهد میتواند بر ایشان موضوعی را تحمیل کند.
مثال: شما از فردی تقاضای امانت گرفتن خودرواش را میکنید و او نگران است که تصادفی صورت بگیرد ولی شما به او با اعلام تجربیات خود تعهد میدهید که مسئولیتش را میپذیرید و لذا با توجه به اعتماد به شما، فرد مذکور خودرو را به شما میسپارد.
انتهای پیام/.