به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، پیوند میان «ایرانجان» و «ماه محرم»، صرفاً یک پیوند مذهبی یا تاریخی نیست؛ بلکه یک «دیالکتیک قدرت و معنا» است. در واقع، محرم همان «نرمافزار قدسی» است که به «سختافزار جغرافیایی» ایران، جهت و آرمان میدهد.
میتوان این تعامل متقابل را در چند سطح تبیین کرد:
1. عاشورا؛ موتور محرک «عقل سرخ» محرم به انسان ایرانی آموخت که «کمیت ابزار» در برابر «کیفیت اراده» شکستخوردنی است.
- تعامل: ایران از جغرافیا، «امکان ایستادگی» میگیرد و از محرم، «انگیزه ایستادگی». اینجاست که قدرت نظامی ایران، از یک قدرت مادی صرف به یک قدرت «تکلیفمدار» تبدیل میشود.
2. ایران؛ «جغرافیای ظهور» برای آرمان حسینی محرم در ایران، از یک واقعه در سال 61 هجری به یک «الگوی زیست سیاسی» تبدیل شده است. ایران تنها جغرافیایی است که توانسته است آرمان محرم (هیهات منا الذله) را از سطح «سوگواری» به سطح «دولتسازی» و «تولید قدرت» ارتقا دهد.
- تعامل: محرم به ایران «هویت مبارز» میدهد و ایران به محرم، «میدان تحقق» و تجسم عینی در دنیای معاصر.
3. تمدن آفرینی بر پایه «عاطفه و عقلانیت» تعامل ایران و محرم، مدلی از تمدن را ارائه میدهد که در آن «اشک» و «آهن» (عاطفه و تکنولوژی) با هم ترکیب میشوند. پیادهروی اربعین به عنوان امتداد محرم، نشاندهنده توان تشکیلاتی و لجستیکی ایران در پیوند با این جغرافیاست.
- تعامل: این پیوند باعث میشود که ایران نه یک «امپراتوری سلطهگر»، بلکه یک «قطب تمدنی پناهگاه» برای مستضعفین جهان باشد.
4. خاطره آفرینیهای هزاره نسلی محرم برای ساکنان ایران جان: محرم یک زمان ویژه در تاریخ ایران آفریده است. زمان برانگیختن شور وسوک و حماسه و هنر. در این ظرف زمان ویژه نسل ها زیستهاند و با محرم خاطرهها ساختهاند، چنانکه آین زمان ویژه «خاطره جمعی» همه ساکنان ایران جان شده است.
تعامل: این پیوند میان ایران جان و محرم، موجب شده تا فرهنگ ایران فضایی ویژه برای بروز استعداهای خود در هنر، موسیقی و آواز و سوک و حماسه و معرفت و آگاهی بیابد و محرم فرصتی یافته تا یک نقطه عطف در تاریخ ایران باشد و مبنای استقلال این سرزمین در پانصد سال اخیر تاریخ خود گردد.
یادداشت: محمد باغستانی، عضو هیئت علمی تمدنی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی
انتهای پیام/