به گزارش گروه عبری خبرگزاری تسنیم، روزنامه یسرائیل هیوم در مقالهای که در شماره امروز یکشنبه منتشر شد اعترا فکرد، آنچه که ما پیش بینی نمیکردیم و سالها در حافظه تاریخ باقی خواهد ماند این است که با وجود برتری نظامی و تسلیحات راهبردی آمریکا و اسرائیل این ایران بود که از لحاظ راهبردهای نظامی برنده این جنگ محسوب میشود.
ایران توانست دست برتر را در این جنگ به دست آورده و اسرائیل در تحقق اهداف راهبردی خود ناکام و ضعیف تر از قبل از جنگ شده است در حالی که ایران با وجود ضربات بی سابقهای که به آن وارد شده است، از جنگ 27 فوریه قوی تر خارج شده است.
یوآف لیمور تحلیلگر این رسانه عبری زبان در ادامه این مقاله آورده است، این نتیجه مستقیم سوء مدیریت، همراه با توهم و خیالپردازی، در سطح استراتژیک است.
در این جنگ چهار مسئله اصلی و دو مسئله فرعی وجود داشت. مسئله اول تغییر رژیم بود: اسرائیل گفت که این امر ممکن است و ایالات متحده متقاعد شده بود. رهبران ارشد تهران در واقع ترور شدند، اما جانشینان آنها بسیار باثباتتر، حتی رادیکالتر و خطرناکتر از اسلاف خود به نظر میرسند.
این توهم که 25 هزار جنگجوی کرد(تروریستهای تجزیه طلب ضد ایرانی) در این کارزار پیروز خواهند شد نیز محقق نشد - و حتی اگر هم میشد، هیچ دستاوردی نداشت.
مسئله دوم، مسئله هستهای بود. هدف اعلام شده این کارزار، خارج کردن 440 کیلوگرم اورانیوم غنیشده 60 درصد از ایران، علاوه بر چندین تن اورانیوم با غنای کمتر بود.
این هدف محقق نشد و بعید است که هرگز محقق شود. موضوع سوم تنگه هرمز است. قرار است این دستاورد اصلی توافق ایران و آمریکا باشد، اما این فقط یک نمایش است: این تنگه در آستانه جنگ برای کشتیرانی نامحدود باز بود. تنها اتفاقی که افتاد این بود که ایران توانایی خود را برای بستن آن نشان داد و حتی ممکن است در آینده کنترل اقتصادی و سیاسی بر آن را دوباره به دست آورد.
موضوع چهارم، داراییهای مسدود شده ایران در سراسر جهان، بالغ بر 300 میلیارد دلار، و توانایی ایران برای از سرگیری صادرات نفت بدون محدودیت است این در حالی است که در آستانه جنگ، ایران تحت تحریمهای فلجکنندهای بود.
و همانطور که گفته شد، دو موضوع فرعی دیگر نیز وجود دارد. موضوع اول مربوط به برنامه موشکی است، جایی که اسرائیل خواستار محدودیت توانایی ایران در تولید و دستیابی به موشک شد، اما درخواست آن رد شد. موضوع دوم مربوط به تأمین مالی سازمانهای نیابتی و حمایتی است، بدتر از آن، ایران موفق شده است حزبالله و لبنان را در آرمان خود درگیر کند و آزادی عمل ارتش اسرائیل را در شمال محدود کند. در اینجا نیز اسرائیل اکنون ضعیفتر و محدودتر از آستانه جنگ است.
انتهای پیام/